تغییر رژیم؟

محور شوک و ترس از پاسخ اقتصادی غرب به حمله و بمباران روسیه به اوکراین ، انجماد دارایی های بانک مرکزی روسیه بود. در نسخه 7 مارس خبرنامه اعزام پول جهانی خود ، Zoltan Pozsar ، استراتژیست سرمایه گذاری Credit Suisse می نویسد که توقیف G7 از ذخایر ارزی روسیه ، تغییر رژیم در سیستم پولی جهانی است. پوزسار این رژیم جدید برتون وودز سوم را تلفظ می کند. وی پیش بینی می کند که حاکمیت های آسیایی ، با ترس از اینکه ذخایر خارجی و یورو که آنها در صورت بروز اختلافات سیاست خارجی آینده در معرض خطر سلب مالکیت قرار دارند ، در معرض خطر سلب مالکیت قرار می گیرند ، وجوه مازاد خود را در خارج از دسترس مقامات مالی غربی پارک می کنند. برای پوزسر ، این افزایش "ارزهای تحت حمایت کالایی در شرق" را نشان می دهد و از بین بردن هژمونی دلار هجوم می آورد.

در یک قطعه پیگیری منتشر شده در 31 مارس ، پوزسار حدس می زند که تحولات اخیر باعث می شود چین به عنوان خریدار آخرین راه حل نفت روسیه جایگزین غرب شود. در نتیجه ، تانکرهای نفتی باید از مسیر سریعتر شرقی-غرب از طریق سوئز به یک گذر طولانی تر (یکی که نیاز به نقل و انتقالات کشتی) از روسیه به چین دارد ، مجدداً مورد بازگرداندن قرار گیرند. ژئوپلیتیک سازماندهی مجدد شبکه های زیرساخت واقعی ، کاهش سرعت زنجیره های عرضه و افزایش هزینه اعتبار را شکل می دهد. پوزسار پیش بینی می کند که این بازآرایی کالاهای جهانی و جریان پول ، نظم اقتصادی جهانی جدید را حفظ می کند ، که در آن چین جایگزین ایالات متحده به عنوان هژمون پولی خواهد شد. او پیش بینی می کند که نفتی جایگزین پترو یوان خواهد شد.

تجزیه و تحلیل پوزسار - و همچنین پاسخ آدم Toze به آن - عدم تقارن در اقتصاد جهانی را تقدیر می کند: بین اقتصادهای پیشرفته ای که حاکم بر امور مالی جهانی است ، و کشورهای در حال توسعه که اکثریت (حدود شصت درصد) تولید ناخالص داخلی جهان را تولید می کنند. آسیا ممکن است مرکز ثقل تولید جهانی باشد ، اما شرکت های اروپایی و آمریکای شمالی هنوز هم بخش عمده ای از سودهای تعبیه شده در زنجیره های تأمین جهانی را فرمان می دهند. این تنش در اقتصاد جهانی بعید است که به زودی برطرف شود ، اما به طور فزاینده ای دچار شکستگی شده است. اسلحه سازی سیاست تجارت توسط دولت قبلی جمهوریخواه تنها توسط دموکراتیک فعلی تقویت شده است. سخنرانی اخیر جنت یلن وزیر خزانه داری با حمایت "دوستانه زنجیره های تأمین"-در آنجا ایالات متحده روابط تجاری را با کسانی که دارای منافع استراتژیک و "ارزشهای اصلی" هستند ، تقویت می کند ، ضمن اینکه بقیه را قطع می کند-روحیه جدید را به خود اختصاص می دهد.(در سخنرانی خود ، یلن همچنین خواستار احیای برتون وودز بر اساس دیدگاه وی مبنی بر اینكه دستور اقتصادی مبتنی بر دلار "به نفع همه ما" است.)

درک این نظم اقتصادی جهان در حال ظهور نیاز به تکمیل رویکرد معروف "ماتریس ترازنامه" معروف "ماتریس ترازنامه" به جهانی شدن مالی دارد ، با لنزهایی که سیستم جهانی دلار را به عنوان ماتریس تسلط پولی ، نظامی و قانونی می بیند. ما شاهد اپیلاسیون یک فصل جدید در این سیستم هستیم - اگر در دوره جدیدی به نام برتون وودز سوم قرار داریم ، این سلاح ترین شکل سیستم جهانی دلار است.

برتون وودز من

از سال 1952 تا 1973 ، برتون وودز اول تحقیر سایر ارزها را به دلار اعمال کردم. به گفته می گویند پوند استرلینگ یا فرانسوی فرانسوی ، که به تنهایی به طلا تبدیل می شود ، نیاز به تبدیل طلا برای تبدیل ارزهای دیگر دارد. بنابراین تسلط دلار به نرخ ارز پایدار بین دلار و طلا وابسته است. این به معنای محدود کردن عرضه دلار است - در مقایسه با تولید طلا ، کالای کمیاب قابل چاپ است. افزایش تقاضا برای دلار در اواخر دهه 1960 باعث شد تا یک برابری ثابت بین دلار و طلا به طور فزاینده ای دشوار باشد. در آگوست 1971 ، با ترس از تصادف دلار ، رئیس جمهور نیکسون گرین بازپرد را از طلا گرفت. دیگر صاحبان دلار نمی توانند به یک پنجره بانکی بروند و آنها را برای طلا مبادله کنند. de facto ، نظم بین المللی پولی که با نام برتون وودز شناخته می شد به پایان رسید.

تصمیم نیکسون برای حذف دلار از میخ طلای آن با تهدید تحریم های تجاری همراه بود ، مگر اینکه اروپایی ها از ارزهای خود قدردانی کنند و صادرات ما را ارزان تر و جذاب تر برای بازار جهانی می کند. جان کانلی ، وزیر خزانه داری نیکسون ، به همتایان خارجی G-10 خود ، به طرز بدنام اظهار داشت: دلار "ارز ما است ، اما این مشکل شماست."ترک ایالات متحده از مدیریت خود به دلار جهانی که بیش از یک دهه از اختلال اقتصادی ساخته شده است که با تورم بالا و بیکاری مشخص شده است.

پوزسار لحظه فعلی را به این استراحت ساختاری در رژیم های پولی تشبیه می کند. اما ما در سال 1971 برنگشتیم. وقتی بازارها در هفته اول جنگ روسیه در اوکراین ، به قول رئیس فدرال رزرو ، جروم پاول ، به نظر نمی رسید ، به این دلیل است که "ما تأمین نقدینگی را نهادینه کرده ایم."پاول به خطوط مبادله فدرال رزرو و تسهیلات بازپرداخت خزانه داری ، که تابستان گذشته دائمی ساخته شده بود ، اشاره داشت که در صورت تلاطم بازار آماده تأمین دلار به بانکهای مرکزی خارجی و بازارهای پول است. در مقایسه با خروج شدید جریان های مالی از چین ، و گسترش بدهی های حاکمیتی در حاشیه اروپایی در روزهای پس از حمله اوکراین ، دلار تقویت شده و انتظارات تورم در ایالات متحده تا حدی به دلیل اطمینان از فدرال رزرو به نظر می رسد که این امر به خوبی لنگر انداخته است. بازارهای بودجه دلار را به عنوان فروشنده آخرین راه حل تثبیت می کند.

به عنوان متولیان دلار - که در ایجاد دلار و صدور دلار و همچنین پاکسازی و تسویه حساب های پرداخت شده است - فدرال رزرو و خزانه داری ایالات متحده از قدرت بی نظیری بر سیستم مالی جهانی برخوردار هستند. یک سیستم مالی نامتقارن جهانی که تحت تأثیر یک بی ثباتی ارزی قرار گرفته است. ترک پول جهان به سمت بازارهای جهانی ارز که برای ده ها سال بحران مالی ساخته شده است ، بیشتر در حاشیه سیستم مالی جهانی است. با این حال ، هنگامی که یک حباب مالی غول پیکر در مرکز مرکز جهانی دلار در سال 2007 به هم ریخت ، مداخلات مبارزه با بحران به بخش اصلی وظیفه فدرال رزرو تبدیل شد. مداخله گرایی مانترا جدید آن بود.

اگر تحریم ها مشت آهن باشد ، خطوط مبادله دستکش مخملی سفارش دلار جهانی هستند. در دو بحران مالی جهانی اخیر ، مبلغ دلار فدرال رزرو به بانکهای مرکزی خارجی - که تقریباً در سال 2008 و نیمی از تریلیون در سال 2020 به آنها تعلق می گرفت - به ده ها بانک مرکزی اعطا شد. در پی بحران مالی جهانی سال 2008 ، دلار در نقش خود به عنوان ذخیره جهانی و ارز وسیله نقلیه تجاری حتی قدرتمندتر شد. چرخه مالی جهانی دلار پس از سال 2008 به این معنی است که دلار نوسانات در تجارت جهانی ، وام بین المللی ، بازده بازار سهام و رشد جهانی را دیکته می کند. حاکمیت های فاقد استقلال پولی و مالی باید محدودیت های بودجه محکم تری ، چرخه های تجاری بی ثبات تر و در زمان بحران ، پیش فرض بدهی های حاکم را تحمل کنند. زیرساخت های پولی هژمونی ایالات متحده از گذشته گسترده تر و درگیر است.

برتون وودز دوم

بدون شک ، توقیف G7 ذخایر ارزی روسیه باعث می شود چین بتواند استراتژی انباشت ذخیره خارجی خود را به دلار و یورو تجدید نظر کند. این در واقع ممکن است فشار را برای بین المللی کردن بازارهای Renminbi در جاده تسریع کند ، و ممکن است کشورها برای تغییر از Swift به CIPS ، سیستم پرداخت مرزی چینی که از 100 کشور استفاده می شود ، انگیزه بگیرند. اما در حال حاضر ، چین در زیرساخت های گسترده پولی ایالات متحده کاملاً محکم باقی مانده است. وام های آن - خرید خزانه داری یا وام های تأمین کننده ابتکار کمربند و جاده - حاکی از آن است که عمدتا به دلار می رسد. و با وجود همه صحبت های روسیه و چین در برابر قدرتهای غربی ، در حال حاضر به نظر می رسد که چین در حال مسدود کردن بودجه فروش نفت روسیه برای جلوگیری از تحریم های ثانویه تحمیل شده توسط ایالات متحده است. خارجی بودن شبکه یک نیروی قدرتمند در اقتصاد است.

در حالی که پوزسار استدلال می کند که بانک مردم چین "می تواند به لحن خودش رقصیده باشد" ، چین نمی تواند از این واقعیت فرار کند که اقتصاد جهانی همچنان به رقص دلار ادامه می دهد. ذخایر ارزی دولت ها ، تجارت جهانی و بدهی بین المللی همه به طور نامتناسب به دلار می پردازند. اقتصادهای بازار در حال ظهور صادرات به مصرف کنندگان پیشرفته اقتصاد برای خرید آنچه می سازند متکی هستند. کشورها درآمد صادرات خود را به دارایی های مالی که به دلار و یورو تبدیل شده اند ، جمع می کنند. از اواخر دهه 1990 به بعد ، اقتصاد جهانی با اقتصادهای صادراتی گرا که ارزهای خود را در برابر دلار می چرخانند ، مشخص شد. درآمد صادرات در ذخایر ارزی با ارزش دلار و بودجه ثروتمند ثروت از صادرکنندگان تولید و کالاها ریخته شد. این ترتیب توسط مایکل دولی و پیتر گاربر به عنوان "برتون وودز دوم" توصیف شده است ، مبادله بدهی وثیقه ای که در آن ذخایر حاکمیتی با ارزش دلار به عنوان وثیقه برای تأمین سرمایه گذاری چند ملیتی شرکت ها در ملل کمونیستی مانند چین عمل می کند.

فرضیه برتون وودز دوم فرض کرد که سلسله مراتب مالی جهانی پایدار است. چین بیش از سه و نیم میلیارد دلار در ذخایر ارزی خود جمع کرد. بخشی از این پولی است که می توان برای بهبود رفاه اجتماعی شهروندان چینی هزینه کرد. دو دهه بعد ، تجمع گسترده در دارایی های با ارزش دلار همچنان به جمع کردن دلار ادامه می دهد. سؤال این است: آیا بانک های مرکزی خارجی هنوز مایل به تحمل ریسک نامتناسب با خرید مقادیر عظیمی از کم هزینه های ایالات متحده یا یورو هستند که صادرکنندگان ارز سخت توانایی خود را برای معرفی ذخایر خارجی خود نشان داده اند؟

در مقاله جدید ، دولی ، گاربر و دیوید فولکرتس-لندو تأیید می کنند که رویدادهای ارائه شده پایان نامه برتون وودز دوم را تأیید می کنند. برای آنها ، تحریم ها نه تنها توجیه می شوند بلکه نتیجه "طبیعی" هستند ، اگر کشورها به "قرارداد اجتماعی جهانی" بپردازند. اگر بازیگران بد رفتار کنند ، وثیقه باید توقیف شود. برای آنها ، "توقیف" دارایی های روسی نمونه ای از سایر ملل را نشان می دهد که ایالات متحده قادر به اعمال قدرت خود برای غصب دارایی های دلار است. آنها معتقدند که این تشنج ها فقط به اقتصادهای "خطرناک ژئوپولیتیک" تقویت می شود که باید برای شرکت در زنجیره های تأمین جهانی وثیقه بیشتری ایجاد کنند.

خطرات پوزار که چین دیگر باعث تثبیت برتری جهانی دلار نمی شود. این به دلایل مختلف - از کمبود منابع در مواجهه با تغییرات آب و هوا و نیاز اساسی به کالاها در زیرساخت های سبز - محاصره در شرق به جای آن به کالاها می رود. وی از ذکر این نکته غافل است که برخلاف چین ، ایالات متحده تولید کننده اصلی نفت و گاز است. از قضا ، جنگ برای صنعت سوخت فسیلی ایالات متحده بسیار خوب بوده است. آزادی بی سابقه ذخایر استراتژیک نفتی ایالات متحده برای سهولت اختلالات تأمین شده توسط جنگ با مجازات هایی علیه شرکت های آمریکایی همراه نبود که نفت بیشتری را حفر نمی کنند. کار مشترک مشترک دولت بایدن با نیروی کار مشترک با کمیسیون اروپا (که هدف آن دستیابی به امنیت به اصطلاح انرژی با از بین بردن اروپا از انرژی روسیه است) همه را تضمین می کند تا حداقل تا سال 2030 یک بازار بزرگتر اروپا را برای گاز طبیعی مایع ایالات متحده (LNG) تضمین کند. متعهد به کمک به قراردادهای انرژی امن برای تأمین کنندگان LNG ایالات متحده ، یک چرخش کامل برای اروپا است ، که به دلیل نگرانی های ESG ، قراردادهای جدید LNG ایالات متحده را متوقف کرده است. افزایش صادرات LNG در ایالات متحده به اروپا فقط یکی از نشانه هایی از چگونگی ظهور ایالات متحده برای تقویت با بحران فعلی است.

اسلحه سازی پول جهان

یک دیدگاه ساده لوحانه در مورد برتون وودز ، نمای خوش خیم از هژمونی دلار را به خود اختصاص می دهد ، اما پول جهانی همیشه ژئوپلیتیکی بوده است.

در اواسط قرن بیستم ، استرلینگ هنوز تقریباً نیمی از تجارت جهانی را تأمین می کرد. نفتی که توسط شرکتهای متعلق به انگلیس از مزارع نفتی ایران استخراج شده بود در پوند استرلینگ فروخته شد. در سال 1950 ، دولت انگلیس به اعضای منطقه استرلینگ دستور داد - بلوک ارز استعماری آن که دولت های عضو درآمد سخت ارز خود را در لندن واریز می کنند - برای کاهش خریدهای خود از نفت دلار تولید شده توسط شرکت های آمریکایی و به جای آن "روغن استرلینگ" را کاهش دهند. با وجود ترک مشترک المنافع ، مصر به همان ترتیب اجباری شد.(پس از ترک اتحادیه استعمار ، هنگامی که مصر خواستار تعادل استرلینگ خود به دلار شد ، انگلیس توافق خود را با مصر شکست و تبدیل استرلینگ را دقیقاً همانطور که قبلاً با ذخایر ارزی هند انجام داده بود ، به حالت تعلیق درآورد.) در سال 1951 ، هنگامی که Mossadegh ملی شددارایی های شرکت نفت آنگلو-ایرانی ، انگلیسی ها محاصره تحریم ها را به ایران تحمیل کردند. تا سال 1953 ، یک عملیات مشترک CIA-MI6 باعث شده بود که Mossadegh را از سمت خود برکنار کند. هنگامی که گامال ناصر در سال 1956 شرکت کانال سوئز (انگلیس-فرانسوی) را به دست آورد و حرکت نفت استرلینگ را از طریق مدیترانه ، انگلیس ، فرانسه و اسرائیل قطع کرد و اسرائیل سوئز را اشغال کرد.

از سال 1950 ، تقریبا نیمی از کل تحریم های جهانی توسط ایالات متحده اعمال شده است. اقتصادهایی مانند ایران - که توسط رئیس جمهور جیمی کارتر در سال 1979 به تصویب رسید - از شرکت در اقتصاد جهانی برای ده ها سال جلوگیری شد. جهانی سازی دهه 1990 افزایش تحریم ها را به همراه داشت. و پیامدهای بحران مالی جهانی سال 2008 ، افزایش دیگری را در سراسر هیئت مدیره به همراه داشت. یک ماده گرایی یکی از ویژگی های تعیین کننده رژیم تحریم ها است: آنها بیشتر توسط کشورهای اروپایی به ملل آفریقایی تحمیل شده اند.

تحمیل شده توسط کشورهای قدرتمند بر تحریم های کمتر قدرتمند ، زیرکانه های زشت و اجباری اقتصاد جهانی است. برای اختیارات غربی بی سابقه ای نیست که دارایی های بانک مرکزی کشور دیگر را نیز معرفی کند. به تازگی در سال 2018 ، بانک انگلیس 1 میلیارد دلار طلای ونزوئلا در سال 2018 در طاق های خود برگزار کرد. این علی رغم اعمال مصونیت حاکم بر خارجی در قانون ایالات متحده و انگلیس رخ داده است که به وضوح استثناء حاکمیت یعنی مصونیت از توقیف دارایی را بیان می کند.

به نظر می رسد خروج ایالات متحده از افغانستان یک مورد آزمایشی برای استفاده دولت بایدن از تحریم ها به عنوان یک سلاح اقتصادی است. سقوط بایدن از سربازان آمریکایی در آگوست 2021 ، محموله های فله ای دلار-که هفتگی در پالت های حمل شده در هواپیماها انجام می شد-به کابل پایان داد.(اقتصادهایی که دارای سیستم اعتبار و بانکی ضعیف هستند به پول نقد بستگی دارند و دلار پول نقد ، هیچ یک از آنها نیست.) برداشت نظامی توسط جنگ پولی دنبال شد. با تحریم تحریم های مالی بر دولت جدید طالبان ، خزانه داری ایالات متحده ، بانک افغانستان ، بانک مرکزی این کشور را مسدود کرد و از دسترسی به ذخایر ارزی خود که در فدرال فدرال نیویورک نگهداری می شود ، مسدود کرد. افغانستان برای تعیین سیاست پولی خود به حراج دلار متکی است. تحریم ها عملکرد DAB را به دست گرفتند و یک بحران بانکی را کاتالیز کردند. با ناپدید شدن دلار ، اقتصاد افغانستان منفجر شد. در فوریه سال 2022 ، با استفاده از قانون بین المللی اختیارات اضطراری اقتصادی ، دولت بایدن ذخایر ارزی افغانستان را که در فدرال رزرو برگزار شد ، ادغام و یخ زد. بعداً در همان ماه ، با بدتر شدن قحطی در کشور ، ایالات متحده برخی از تحریم های خود را آرام کرد.

ماههای اخیر شاهد گسترش این جنگ اقتصادی بوده است. مجموعه ای از تحریم های ایالات متحده علیه روسیه شامل مسدود کردن موسسات مالی روسیه از انتقال پرداخت و پاکسازی از طریق زیرساخت های مالی مانند سوئیفت و تصرف دارایی های خارج از کشور پوتین و همکارانش بود. این اقدامات با استفاده از حقوقی قدرتهای اضطراری که استفاده پیشرفته به قانون میهن پرستانه سال 2001 ایالات متحده باز می گردد ، فعال شده است. جنگ اقتصادی همچنین مستلزم طغیان مداخلات دیپلماتیک بود. این شامل ارسال فرستاده های آمریکایی به ونزوئلا برای مذاکره در مورد بازگشایی ذخایر نفتی خود به بازارهای جهانی (که نیاز به حذف تحریم های ایالات متحده در مورد کشور دارد). اعضای اوپک را برای تولید روغن بیشتر برای کاهش قیمت انرژی افزایش می دهد. اعلامیه G7 که در آن ایالات متحده در صورت لزوم به اتهام قیمت سوخت های فسیلی به اروپا پیوست. و ارسال معاون و معمار امنیت ملی ایالات متحده و معمار تحریم ها ، دیلپ سینگ ، به هند می پردازد تا دولت خود را به دلیل خرید نفت روسیه تخفیف دهد (چنین عصبانیتی برای آلمانی هایی که همچنان به خرید انرژی روسیه ادامه داده اند برآورده نشده است). اعمال فشار بر کشورهای تولید کننده نفت برای افزایش تولید در حالی که به شهروندان G7 اطمینان می دهد که استقلال انرژی در دراز مدت با انرژی پاک در ارتباط است ، مقررات جدید در مورد cryptocurrency و فشار دادن به یک دلار دیجیتال با حمایت مالی ، برخی از حرکات انجام شده بودتوسط دولت بایدناین تلاش های هرکولایی برای تثبیت نظم نفتی بر روی پاشنه یک معضل سیاستی روبرو شده است که توسط فدرال رزرو روبرو است که در آن کاهش تورم از طریق افزایش نرخ بهره احتمالاً تأثیر مضر بر اقتصاد جهانی خواهد گذاشت.

مقیاس و دامنه تحریم های مالی روسیه و ماهیت تاکتیکی در حال تغییر آنها - که در ابتدا دو بانک بزرگ کشور را هدف قرار داده و صادرات انرژی روسیه را از تحریم ها معاف کرده است ، اما سپس به بانک سلب مالکیت ذخایر خارجی روسیه و ممنوعیت واردات ایالات متحده در نفت روسیه تبدیل شده است. ضربه ای به اقتصاد رانت محور آن است. این اقتصاد با میراث شوک درمانی به رهبری ایالات متحده شکل گرفته است که در سال 1998 روبل را سقوط کرد. این تحریم ها در حذف اوراق بهادار درجه سرمایه گذاری روسیه از سه شاخص اصلی بازار اوراق قرضه قرار گرفت. عزیمت شرکتهای غربی از جمله BP ، بزرگترین سرمایه گذار خارجی روسیه ، سقوط آزاد اقتصادی خود را پیچیده است.

اگرچه کنترل سرمایه و افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی روسیه ، روبل را از فروپاشی خود در اوایل جنگ اوکراین برداشته است ، زیرساخت های مالی جهانی را یخ زده است ، بدهی خارجی روسیه حدود 194 میلیارد دلار به طور فزاینده ای ناعادلانه است. پرداخت های اخیر روسیه به ارزش 117 میلیون دلار بدهی حاکمیت با ارزش دلار ، که از طریق بانک های خبرنگار آمریکایی پردازش شده است ، توسط مقامات آمریکایی تصویب شد و از پیش فرض حاکمیت جلوگیری کرد. با این حال ، در تاریخ 4 آوریل ، خزانه داری ایالات متحده حدود 600 میلیون دلار در پرداخت اصلی و پرداخت کوپن در مورد اوراق قرضه روسیه اجازه نداد. جیک سالیوان ، مشاور امنیت ملی ایالات متحده اعلام کرد که ایالات متحده دیگر به روسیه اجازه نمی دهد بدهی را از طریق بانک های آمریکایی انجام دهد. هدف صریح برای کاتالیز کردن یک ملت "غیر دوستانه" به یک بحران بدهی حاکم بر آن لحظه تعیین کننده در سال 1956 هنگامی که آیزنهاور دولت انگلیس را تهدید کرد که ایالات متحده اوراق بهادار استرلینگ را تانک می کند ، مگر اینکه بریتانیایی ها از سوئز خارج شوند. این یکی از نمونه های تحریم های ایالات متحده بود که هدف سیاست خارجی مورد نظر خود را انجام می داد.

برتون وودز سوم

نظم اقتصادی نوظهور از این رو تشدید اسلحه سازی دلار را نشان می دهد. تشنج G7 دارایی های بانک مرکزی روسیه در مقیاس آنها بی سابقه است. ذخایر ارزی روسیه که در خارج از کشور برگزار می شود 300 میلیارد دلار تخمین زده می شود: دو سفارش از بزرگی بزرگتر از افغانستان. سومین تولید کننده بزرگ نفت جهان ، روسیه بیش از یک دهم تولید جهانی نفت و گاز را تشکیل می دهد. نفتی آن - که از طریق فروش صادرات نفت درآمد کسب می کند - در بازارهای جهانی پول به خارج از کشور سپرده می شود.(قبل از تحریم ها ، 80 درصد از معاملات ارزی روسیه و نیمی از تجارت آن به دلار انجام شده است.) سرمایه داران توربو روسیه سرمایه گذاری میلیارد دلاری در پایتخت های مالی جهان دارند. نه فقط ثروت خصوصی در املاک و مستغلات در نایتسبریج یا باشگاه های فوتبال مانند چلسی - که فروش آنها توسط بزرگان روسیه رومن آبراموویچ با تحریم هایی که توسط دولت انگلستان بر وی قرار گرفته است پیچیده است ، بلکه بودجه مستقل در بازارهای پول لندن نیز وام داده می شود. به گفته پوزسار ، روسیه حدود 200 میلیارد دلار در بازار جهانی مبادله مبادله ارزی وام داده است.(لندن قطب اصلی این بازار جهانی است.)

توقیف دارایی G7 هماهنگ روسیه نشان می دهد که چگونه نظم اقتصادی غربی در همان محرک سلسله مراتب پولی جهانی هماهنگ شده است. این به هزینه چند جانبه گسترده تر می رسد. موضع خنثی اتخاذ شده توسط سی و پنج اقتصاد برای پرهیز از رأی مجمع عمومی سازمان ملل متحد که در حال محکوم کردن روسیه است ، پیچیده ای است-نشانگر بیعت های متناقض در مواجهه با سخت شدن خطوط نبرد.(این احساسات به وضوح توسط دیلپ سینگ در سفر اخیر خود به هند اسیر شد: "دوستان خطوط قرمز را تنظیم نمی کنند. و این تلاش برای تضعیف سیستم مالی مبتنی بر دلار است. ") یک سوم جهان ، که بیشتر در جنوب جهانی است ، تحت تحریم های ایالات متحده زندگی می کند. کمبود عرضه در گندم و سایر کالاها در بالای نزاع های مربوط به بیماری همه گیر ، در این کشورها پیشرو است. به دنبال شورش سوخت و مواد غذایی ، ایالت های اضطراری در سریلانکا و پرو اعلام شده است.

قانون اقتصادی بخشی از این منظره تازه سلاح شده است. سیستم جهانی دلار خود را به عنوان یک ماتریس پولی نظامی که توسط آرماتور قانونی پشتیبانی می شود ، در نظر بگیرید. پایتخت های اصلی آن نیویورک و لندن هستند. بزرگترین جریان مالی مرزی بین وال استریت و شهر لندن است. منطقه یورو با تنگی بودجه خود یک صلاحیت پولی محیطی در سیستم برون مرزی است. بخش اعظم پول جهان - از اوراق بهادار بین المللی بدهی گرفته تا طلا - در نیویورک و لندن قرار دارد. یک مایل مربع که بزرگترین بازارهای ارزی جهان را در اختیار دارد ، به اشکال اصلی تأمین مالی دلار مانند مشتقات ، شهر لندن از وال استریت فراتر می رود. بیش از نود درصد از قراردادهای مشتق مانند مبادلات ارزی-شکل اصلی بودجه جهانی-مبتنی بر دلار است. نیویورک و لندن نیز بر حرفه حقوقی جهانی حاکم هستند. نیمی از حل اختلاف در سراسر جهان در دادگاه های انگلیس و ولز رخ می دهد و حدود یک چهارم در ایالت نیویورک رخ می دهد. قانون فراملی ، نشانه های یک جانبه گرایی آمریکا را تحمل می کند. مدار دوم ایالات متحده ، که شامل نیویورک (صلاحیت درگیر در DAB Imbroglio) است ، منجر به اعمال احکام قضایی فرازمینی می شود. در همین حال ، ایالات متحده در برابر سایر کشورهای مستقل که قوانین خود را به صورت فرازمینی علیه ساکنان ایالات متحده اعمال می کنند ، موهای خود را برپا می کند. وکالت از طریق تحریم ها برای آنگلو-آمریکایی بسیار سودآور بوده است.

در شبکه های دفاع از ثروت حقوقی و مالی آنگلو-آمریکایی یک دستگاه امنیتی فراملی است. پنج چشم ، قدرتمندترین شبکه به اشتراک گذاری اطلاعاتی جهان ، یک آرایش آنگلوسفر است. جنگ های Forever توسط ایالات متحده و انگلیس به عنوان قدرتهای مشترک اشغال شده هدایت می شدند. دهانه جهانی شبکه نظامی انگلیس تنها دوم ایالات متحده است. Aukus ، پیمان دفاعی 2021 بین ایالات متحده ، انگلیس و استرالیا ، "قابلیت همکاری" بین نیروها را نشان می دهد. در حالی که به طور مستقیم آن را آینه نمی کند ، این همکاری جدید در کنار افزایش دلارهای استرالیا و کانادا در ذخایر ارزی اتفاق می افتد. همزمانی قدرت سخت و نرم - چشمان پنج و فدراسیون - ادغام نیروی نظامی ، حقوقی و اقتصادی را نشان می دهد.

cui bono؟

همه ما سوژه های این نظم اقتصادی جدید در صورت عصبی هستیم - می توان آنرا "برتون وودز سوم" نامید - که توسط تجاوز حاد دلار و سلاح های آن از اقتصاد جهانی مشخص شده است. مداخله گرایی دولت در پی این بیماری همه گیر با تجدید تجاوز دولتی دنبال شده است. در حالی که وابستگی بین چین و ایالات متحده (که به طور تحریک آمیز به عنوان "chimerica" توصیف می شود) یک ویژگی بارز برتون وودز II بود ، برتون وودز سوم یک فشار ویروسی از سیستم جهانی دلار است. حمله روسیه به اوکراین - که ریشه های آنها به بزرگ شدن ناتو در اروپای شرقی باز می گردد - تحت تأثیر یک محاصره اقتصادی غربی ، منطق خود را در زمان واقعی از بین می برد. در حالی که تحریم های آنگلو-آمریکایی علیه ایران برای تعیین صادرات نفت خود در نظر گرفته شده بود ، تحریم های ایالات متحده علیه روسیه بخش انرژی خود را معاف کرد. به استثنای صادرات نفتی و گاز روسیه (و همچنین قراردادهای کشاورزی و مشتقات) از تحریم ها - برای تثبیت قیمت سوخت های فسیلی و بازارهای مالی در غرب - به ممنوعیت واردات آنگلوسفر در مورد انرژی روسیه ، شکل آشکار و غیرقابل پیش بینی جهانی سازی با اسلحه است.

چند هفته گذشته تخریب هایی را که با اسلحه کردن دلار جهان انجام شده است ، برجسته کرده است. قانون بین روسیه و G7 فقط شدت گرفته است. خواسته های دولت روسیه به دلیل پرداخت صادرات گاز خود در روبل به جای دلار ، نقض قراردادها توسط دولت آلمان تلقی می شد. بلوک پرداخت های روسیه ایالات متحده از دو اوراق قرضه حاکمیت شده با دو دلاری (تحت نظارت قانون انگلیسی) باعث شده است که دولت پوتین در دادگاه های خود به دنبال اقدامات قانونی در برابر اقدامات جلوگیری از پرداخت بدهی خود و بازیابی ذخایر منشأ بانک مرکزی باشد. بشر

اینکه دلار قدردانی بار دیگر به بخش های فقیرنشین اقتصاد جهانی درد می کند ، در حال حاضر مشهود است. ثبات در هسته سیستم جهانی دلار ، که با هر وسیله لازم تضمین می شود ، با بی ثباتی فوق العاده در حاشیه مقابله می شود. پیچیدگی های استفاده از دلار جهان به عنوان سلاحی در جنگ اقتصادی ، معضلات قدیمی مدیریت ارز هژمونیک را بازیابی می کند. حداقل دو راه وجود دارد که یک رژیم جهانی دلار با اسلحه می تواند بازی کند. تراز کردن رژیم ها در هند و اقیانوس آرام و منا با اوج آتلانتیک شمالی دستور دلار جهانی از طریق کمک های نظامی و پولی مسیر قابل پیش بینی است.(کشورهایی که نقدینگی دلار را دریافت می کنند ، تمایل دارند که در شبکه های جهانی بانک ها و شبکه های نظامی ایالات متحده وارد شوند.)

طرفداران ثبات هژمونیک خیرخواهانه مانند چارلز کیندلبرگر و رونالد مک کینون ، در عین حال ، از دفاع از سفارش دلار از طریق چند جانبه گرایی دفاع می کردند. از نظر مک کینون ، این بدان معنی بود که فدرال رزرو باید مسئولیت خود را به عنوان بانک مرکزی جهان جدی تر به عهده بگیرد.(این کار ساده ای نیست: مهار تورم از طریق افزایش نرخ بهره ، نتایج مالی مضر برای اقتصادهای در حال توسعه دارد که تجارت و وام را به دست می آورند ، و سؤالاتی را در مورد توانایی یک ارز مستقل برای کفایت پول جهانی پایدار ایجاد می کند.) فدرال رزرو فعلیتحت پاول در تهیه نقدینگی گسترده تر خود به حاکمیت ، گامی در این راستا برداشته است. شبکه Swap Line می تواند خیلی بیشتر گسترش یابد. یک مکمل دموکراتیک تر برای تعویض خطوط ، فناوری های نظارت و پزشکی قانونی را به دست فدرال رزرو و خزانه داری برای خاموش کردن فرار مالیاتی و پناهگاه های مالیاتی دریایی مستقر می کند. گامی در این راستا ، هنوز معامله حداقل مالیاتی جهانی سال گذشته هنوز اجرا نشده است.

بیانیه مشترک وزیر انرژی G7 در پاسخ به طرفداران حمله به اوکراین مسیرهای پاک کننده به استقلال انرژی. این بیانیه در نگاه اول با قول "جریان بی وقفه انرژی برای آسیب پذیرترین جمعیت" ، مانند پیام رسانی که توسط یک سازمان سبز مترقی نوشته شده است ، خوانده می شود ، اما در نهایت انرژی پاک را با ناسیونالیسم مضر "امنیت انرژی" گرفتار می کند. سیاست های منحصر به فرد می تواند از این ازدواج پیروی کند: بوریس جانسون برای تأمین مالی یک کارخانه حمل و نقل هوایی پایدار در انگلستان ، در حالی که عربستان سعودی را ترغیب به افزایش تولید نفت می کند ، در حال پول سعودی است.

یک سفارش جهانی دلار در مورد درآمد اساسی برای جوامع آسیب پذیر از طریق حساب های فدرال ، بازسازی بدهی منصفانه برای اقتصادهای فقیر که آینده آنها توسط بارهای بدهی های سنگین سرگرم شده است (کشورهایی که بدهی بزرگ با پرداخت دلار در معرض خطر برای بحران های بانکی هستند) قرار می گیرد) ، وتأمین اعتبار عمومی برای زیرساخت های سبز در جنوب جهانی. با این حال ، به نظر می رسد اقتصاد جهانی در جهت مخالف قرار دارد. مخارج نظامی جهانی در سال 2021 از دو تریلیون دلار بی سابقه فراتر رفت. هزینه های ایالات متحده به تنهایی چهل درصد از این رقم را تشکیل می دهند. به طور همزمان ، کمپین جهانی برای واکسینه کردن ملل فقیرتر علیه ویروس کاهش یافته است. دولت آمریكا این توانایی را دارد كه جهانی سازی را از بین ببرد. اما این امر نیاز به تغییر استراتژی به دور از "دوست داشتن" از طریق اتحادهای نظامی و پولی به سمت چند جانبه گرایی واقعاً جدید در امور پولی بین المللی دارد. دادن برخی از امتیازات گزاف دلار ممکن است ایالات متحده را از برخی از بار هژمونی اقتصادی آزاد کند.