با استفاده از تجزیه و تحلیل ریسک کیفی و کمی تصمیمات بهتری بگیرید

تجزیه و تحلیل ریسک چیست؟

طبق اعلام انجمن تجزیه و تحلیل ریسک ، تجزیه و تحلیل ریسک به عنوان "یک علم مجزا که ارزیابی ریسک ، ادراک ، ارتباطات ، مدیریت ، مدیریت و سیاست را شامل می شود ، تعریف شده است. Investopedia این تا حدودی را باریک می کند ، و تجزیه و تحلیل ریسک را به عنوان "روند ارزیابی احتمال بروز یک واقعه جانبی در بخش شرکت ها ، دولت یا محیط زیست توصیف می کند. تجزیه و تحلیل ریسک مطالعه عدم اطمینان اساسی یک دوره خاص عمل است. "تجزیه و تحلیل ریسک در علوم ، صنعت ، آکادمی و دولت انجام می شود. این امر برای تجارت ، مهندسی ، مراقبت های بهداشتی ، حقوقی ، سیاست و سایر رشته های دیگر بسیار مهم است.

مدیریت ریسک شرکت

با این حال شما به آن نگاه می کنید ، تجزیه و تحلیل خطر به دنبال شناسایی ، درک و کاهش حوادث منفی یا خطرناک است. ما استدلال می کنیم که ، همانطور که SRA اشاره می کند ، این مفهوم فراتر از نامگذاری خطرات خاص و فهمیدن چگونگی کنترل آنها است. در عوض ، تجزیه و تحلیل ریسک باید روشی را که در مورد ریسک ، بحث و گفتگو و ارتباط در داخل و بین سازمانها در نظر گرفته شده است ، در بر بگیرد. غالباً ، مدیریت ریسک (که از آن تجزیه و تحلیل ریسک به طور معمول یک زیر مجموعه در نظر گرفته می شود) به سیلوهای مجزا در یک سازمان منتقل می شود ، یک عملکرد چک- جعبه که هدف آن برآورده کردن الزامات نظارتی و سهامدار است. با این حال ، داده ها واضح است که سازمانهای موفق مدیریت ریسک را در کل شامل می شوند و این امر را با هر مکالمه مورد توجه قرار می دهند. این رویکرد سازمانی - مدیریت ریسک سازمانی - موانع ارتباطی را تجزیه می کند و تعصبات را برطرف می کند ، و روش های جدیدی از تفکر را بیشتر بر اساس واقعیت ، داده ها یا تجربه های عینی ایجاد می کند و کمتر از نظر ذهنی.

نقش قضاوت متخصص

این بدان معنا نیست که قضاوت شخصی هیچ نقشی در مدیریت ریسک خوب ندارد. در واقع ، دو دسته اصلی تجزیه و تحلیل ریسک وجود دارد: کیفی (تکیه بر قضاوت) و کمی (تکیه بر اعداد). هر کدام ارزش را به فرآیند اضافه می کنند ، و هر یک از آنها شامل همان مراحل اساسی است:

1) آنچه را که می تواند اشتباه پیش برود ، مشخص کنید. 2) برخی از احتمال یا احتمال وقوع خطر را اختصاص دهید. و 3) تأثیر این رویداد را در صورت وقوع تخمین بزنید.

تجزیه و تحلیل ریسک کمی تخمین های کمی ، شبیه سازی مونت کارلو و گاهی اوقات داده ها را برای اندازه گیری ریسک عددی اعمال می کند. بر خلاف تجزیه و تحلیل ریسک کیفی ، رویکردهای کمی امکان گنجاندن متغیرهای تصادفی را فراهم می کنند ، بنابراین با دقت بیشتری منعکس کننده موقعیت های واقعی زندگی هستند. علاوه بر این ، مدلهای کمی شما را قادر می سازد تا حساسیت و تجزیه و تحلیل سناریو را انجام دهید تا تعیین کنید که عوامل فردی یا ترکیبات عوامل (سناریوها) بیشترین خطر را دارند. این ابزار تشخیصی قدرتمند برای تعیین نحوه کاهش یا کاهش خطرات است. اگر نمی دانید چه چیزی باعث ایجاد خطر می شود ، نمی توانید شروع به درمان آن کنید.

دو نوع تجزیه و تحلیل خطر کمی وجود دارد: قطعی و تصادفی.

تجزیه و تحلیل ریسک قطعی

تجزیه و تحلیل ریسک قطعی برای متغیرهای ناشناخته یا نامشخص به برآوردهای تک نقطه ای متکی است و امکان تغییرپذیری یا تصادفی را فراهم نمی کند. با استفاده از این روش ، یک تحلیلگر ممکن است مقادیر را به سناریوهای گسسته اختصاص دهد تا ببیند نتیجه از هر کدام نتیجه می گیرد. بررسی سه نتیجه بالقوه دلخواه بسیار معمول است: بدترین حالت ، بهترین حالت و به احتمال زیاد ، به طور معمول چیزی شبیه به این تعریف شده است:

• سناریوی بدترین حالت - تمام هزینه ها بالاترین ارزش ممکن است و درآمدها کمترین پیش بینی های ممکن است. نتیجه از دست دادن پول است.
• بهترین سناریو مورد - تمام هزینه ها کمترین مقدار ممکن است و درآمدها بالاترین پیش بینی های ممکن است. نتیجه این است که درآمد زیادی کسب می کند.
• به احتمال زیاد سناریو - مقادیر در وسط برای هزینه ها و درآمد انتخاب می شوند و نتیجه نشان می دهد که مبلغ متوسطی پول ایجاد می کند.

چندین مشکل با رویکرد تجزیه و تحلیل ریسک قطعی وجود دارد:

• این تنها چند نتیجه گسسته را در نظر می گیرد ، که غالباً از لحاظ ذهنی بدون توجه به میزان واقعی بودن آنها تعریف می شوند ، در حالی که هزاران نفر دیگر را نادیده می گیرند.
• وزن برابر به هر نتیجه می دهد. یعنی هیچ تلاشی برای ارزیابی احتمال هر نتیجه انجام نمی شود.
• وابستگی متقابل بین ورودی ها ، تأثیر ورودی های مختلف نسبت به نتیجه ، و سایر تفاوت های ظریف نادیده گرفته می شود ، مدل را بیش از حد توضیح می دهد و دقت آن را کاهش می دهد.

تجزیه و تحلیل ریسک تصادفی

در مقابل ، تجزیه و تحلیل ریسک تصادفی ، نامشخص و تصادفی در مدلهای ریسک را به خود اختصاص می دهد. این کار با استفاده از شبیه سازی مونت کارلو انجام می شود ، رویکردی که نشان دهنده متغیرهای ورودی ناشناخته با محدوده مقادیر یا توابع توزیع آماری است. این به شما امکان می دهد هزاران بار مدل ریسک خود را به طور خودکار محاسبه کنید ، با استفاده از مجموعه ای متفاوت از مقادیر ورودی هر بار. نتیجه یک تصویر بسیار واقع بینانه تر از بسیاری از نتایج ممکن است که وجود دارد ، به علاوه صرفه جویی در وقت قابل توجه برای کاربر.

پیش از این ما ذکر کردیم که تجزیه و تحلیل ریسک کیفی نقش مهمی در تصمیم گیری های خوب مربوط به ریسک دارد. تعریف متغیرهای ورودی ناشناخته برای شبیه سازی مونت کارلو نمونه ای کامل از این است. نظر متخصص در ساخت هر مدل خطر ، به ویژه در صورت عدم وجود داده ها بسیار مهم است. مثال دیگر تفسیر نتایج حاصل از شبیه سازی مونت کارلو است. پیروی از بینش هایی که یک شبیه سازی می تواند ایجاد کند ، زمینه و قضاوت طول می کشد ، و از این نتایج به سمت کاهش مؤثر و استراتژی های پیش رو استفاده می شود.

تجزیه و تحلیل ریسک تصادفی دارای مزایای بسیاری است:

• نتایج را می توان روشهای مختلفی برای برقراری ارتباط بصری اطلاعاتی از قبیل احتمال دستیابی به اهداف و واریانس نتایج ، مانند هیستوگرام نشان داده شده در زیر نشان داد.
• می توان گسترش نتایج احتمالی را درک کرد و حساسیت نتایج را به ورودی های مختلف تعیین کرد. نمودار گردباد زیر نمونه ای از این است.
• روابط بین متغیرهای ناشناخته را می توان با استفاده از همبستگی ها مدل کرد تا به طور دقیق وابستگی های متقابل در نتایج را منعکس کند.

نتایج یک شبیه سازی مونت کارلو همانطور که در فرم هیستوگرام نشان داده شده است.

نمودار گردباد که مهمترین عوامل ، رتبه بندی شده ، از یک شبیه سازی مونت کارلو را نشان می دهد.

با وجود شدت محاسبات آن ، شبیه سازی مونت کارلو یک تکنیک بسیار در دسترس و بصری است که در سطح دسک تاپ در مایکروسافت اکسل در دسترس است.

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی به نظرات ذهنی تحلیلگران و کارشناسان برای ساخت یک مدل ریسک نظری متکی است. نیازی به تکیه بر معیارها یا معیارهای عددی نیست، بلکه از توضیحات مکتوب رویدادهای ریسک و تأثیرات آنها استفاده می کند. تحلیل ریسک کیفی اغلب شامل ارزیابی یک موقعیت از روی غریزه یا «احساس درونی» است و ممکن است با جملاتی مانند «خیلی خطرناک به نظر می رسد» یا «احتمالاً بازدهی خوبی در این زمینه دریافت خواهیم کرد» مشخص می شود. نمونه هایی از تجزیه و تحلیل ریسک کیفی شامل تجزیه و تحلیل SWOT، نظریه بازی، پرسشنامه، روش های امتیازدهی و نقشه های حرارتی ریسک است.

نقشه های حرارتی ریسک یک تکنیک کیفی بسیار رایج است. نقشه های حرارتی یک رویکرد بصری و مبتنی بر ماتریس برای تجزیه و تحلیل ریسک هستند که در آن احتمال وقوع یک رویداد خطر در برابر تأثیر آن رویدادها ترسیم می شود. میزان احتمال یا شدت خطر با درخواست از کارشناسان برای ارائه نظر تعیین می شود. نتایج بر روی نمودار رنگی، همانطور که نشان داده شده است، رسم می شوند.

از مزایای چنین رویکردی می توان به سهولت انتقال نتایج به دیگران و موانع مشارکت کم برای ذینفعان اشاره کرد (یعنی تلاش کمی برای ارائه نظر لازم است). در نتیجه، چنین ماتریس هایی بسیار رایج هستند. مشکل اصلی آنها این است که نمی توانند دید دقیقی از ریسک ارائه دهند و تصمیماتی که عمدتاً بر اساس چنین نقشه های گرمایی گرفته می شوند معمولاً با نتایج منفی غیرمنتظره ای مواجه می شوند.