CBDC در هند - جوانب مثبت و منفی

اقدام برای راه اندازی ارز دیجیتال اقدام خوبی است، اما دولت باید در برابر خطرات آن محافظت کند

نظرات

اشتراک گذاری

• لینک را کپی کنید
• پست الکترونیک
• فیس بوک
• توییتر
• تلگرام
• لینکدین
• واتس اپ
• Reddit

یک مورد برای یک روپیه دیجیتال |اعتبار عکس: تامی

اشتهای فزاینده ای برای ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) در سراسر جهان وجود دارد. با هجوم سریع ارزهای دیجیتال خصوصی - ارزهای دیجیتال - که ثبات سیستم مالی را با پولشویی احتمالی و تامین مالی غیرقانونی تهدید می کند، دولت ها باید برای مدیریت ریسک های خود سریع عمل کنند.

طبق گفته صندوق بین المللی پول، حدود 100 کشور در حال بررسی CBDC هستند در حالی که برخی از آنها قبلاً راه اندازی شده اند.

باهاما اولین اقتصادی است که CBDC خود را در سراسر کشور راه اندازی کرده است. نیجریه کشور دیگری است که eNaira را در سال 2020 راه اندازی کرده است.

چین اولین اقتصاد بزرگ جهان شد که ارز دیجیتال e-CNY را در آوریل 2020 راه اندازی کرد. کره، سوئد، جامائیکا و اوکراین برخی از کشورهایی هستند که آزمایش ارز دیجیتال خود را آغاز کرده اند و ممکن است به زودی تعداد بیشتری از این ارز دیجیتالی را آزمایش کنند. بانک مرکزی اروپا و فدرال رزرو ایالات متحده به طور جدی به موضوع CBDC نگاه می کنند.

هر ارز، اعم از فیزیکی (کاغذی) یا دیجیتالی، باید بر شکل و حجم آن کنترل مستقلی داشته باشد که در نهایت بر مبانی اقتصاد کلان و اجرای سیاست های پولی تأثیر می گذارد. ارز خصوصی می تواند به خوبی اعتبار باشد و نمی توان آن را با ارز قانونی عرضه شده توسط بانک های مرکزی به نمایندگی از دولت برابری کرد.

به این ترتیب، بسیاری از کشورها تصمیم گرفته اند که CBDC خود را داشته باشند تا ارزهای دیجیتال قابل اعتمادتری را برای کار به عنوان مناقصه قانونی ارائه کنند که باعث جابجایی ارزهای دیجیتال خصوصی می شود.

مزایای CBDC

CBDC می تواند وسیله ای آسان برای سرعت بخشیدن به یک سیستم پرداخت داخلی و تسویه حساب قابل اعتماد با پشتوانه دولتی ارائه دهد که تا حدودی جایگزین ارز کاغذی می شود. همچنین می توان از آن برای پرداخت های فرامرزی مشروط به سازگاری طراحی، قابلیت همکاری و مجاز بودن قانونی در کشور استفاده کرد.

CBDC می تواند به تدریج با کاهش هزینه های مدیریت ارز، یک تغییر فرهنگی به سمت ارز مجازی ایجاد کند. همچنین در نهایت می تواند پرداخت های مرزی را تسهیل کند، در ابتدا با شرکای تجاری که یک معامله دو طرفه برای ایجاد قابلیت همکاری با یکپارچه شدن سیستم دارند.

افزایش استفاده از CBDC می تواند برای بسیاری از فعالیت های مالی دیگر مورد بررسی قرار گیرد تا اقتصاد غیررسمی را به منطقه رسمی سوق دهد تا از انطباق بهتر مالیاتی و مقرراتی اطمینان حاصل شود. همچنین می تواند راه را برای مشارکت مالی بیشتر هموار کند.

از آنجا که بسیاری از اوراق بهادار معامله شده در بازار در دهه گذشته دیجیتالی شده است ، خط لوله بعدی CBDC با شایستگی های ذاتی آن است.

با درک اهمیت در حال تحول CBDC ، بودجه اتحادیه 2022-23 به درستی تصمیم به راه اندازی CBDC برای شروع این مالی برای کاهش خطرات و کاهش هزینه های رسیدگی به ارز فیزیکی ، هزینه های گودبرداری از یادداشت های آلوده ، حمل و نقل ، بیمه و تدارکات گرفت.

این امر همچنین مردم را به دور از ارزهای رمزنگاری به عنوان ابزاری برای انتقال پول از بین می برد. با این حال ، ارزهای رمزنگاری شده که ارزش آنها در تقاضا و عرضه تغییر می کند ، می تواند توسط افرادی که اشتها برای حدس و گمان دارند ، استفاده شود.

اگرچه RBI به دلیل خطرات ذاتی نسبت به ارزهای رمزنگاری بی اعتنا بوده است ، زیرا اقتصاد در حال توسعه ممنوعیت چنین محصولاتی می تواند نشانگر دور شدن از نوآوری باشد. این همچنین می تواند نشان دهنده عدم محکم بودن سیستم های مدیریت ریسک خود برای مقابله با ارزهای رمزپایه باشد. از این رو ، تصمیم به راه اندازی CBDC در هند صلاحیت خود را برای مدیریت خطرات عملیاتی شرکت کننده خود تأیید می کند.

خطرات در CBDC

در اقتصادهای نوظهور ، در اینجا برخی از خطرات CBDC ها وجود دارد:

. احتمال دیگر این است که پرواز سپرده به CBDC ممکن است ترازنامه های بانک مرکزی را گسترش دهد و این سؤال را مطرح کند که چگونه سپرده های فرار از کانال بانکی باید به اقتصاد واقعی برگردند.

(ب) پذیرش کم کاربر: اگر سودمندی آن برای مصرف کنندگان و بازرگانان به خوبی درک نشود ، این امر می تواند ایجاد شود. پذیرش کم CBDC می تواند اهداف سیاست بانکهای مرکزی را مانع کند.

(iii) افزایش خطرات امنیت سایبری ، آزمایش آسیب پذیری و هزینه های محافظت از فایروال ها.

(IV) بار عملیاتی و هزینه های بانک مرکزی در مدیریت CBDC.

(v) کاهش حریم خصوصی نسبت به پول نقد فیزیکی را کاهش داد زیرا می توان منابع CBDC را ردیابی و به حساب آورد.

(vi) تهدیدهای حریم خصوصی داده ها و سازش اعتبار.

(VII) منسوخ سریعتر فناوری می تواند تهدیدی برای اکوسیستم CBDC باشد که خواستار هزینه های بالاتر ارتقاء است.

(viii) خطرات عملیاتی واسطه ها به عنوان کارکنان باید برای کار در محیط CBDC مجدداً آموزش داده و مرتب شوند.

برای جلوگیری از برخی نقاط ضعف CBDC ، استفاده باید برای بهبود سیستم پرداخت و تسویه حساب متمرکز باشد. سپس می تواند از خدمت به عنوان فروشگاهی از ارزش خودداری کند تا از خطرات عدم تفرقه و پیامدهای اصلی سیاست پولی آن جلوگیری شود.

RBI باید از پرداخت سود موجودی خودداری کند تا فقط به عنوان یک سیستم پرداخت و تسویه باقی بماند. BIS این خطرات CBDC را علامت گذاری کرده است.

بانک های مرکزی باید یک اکوسیستم برای کاهش آنها ایجاد کنند و به دنبال مشارکت همه ذینفعان باشند. با وجود نقاط درد و خطرات اولیه، CBDC می تواند به سرعت تحول دیجیتال را دنبال کند و حرکت به سمت اقتصاد دیجیتال را تسهیل کند.

نویسنده، استاد کمکی، موسسه بیمه و مدیریت ریسک - IIRM است. نظرات بیان شده شخصی است

نظرات

اشتراک گذاری

• لینک را کپی کنید
• پست الکترونیک
• فیس بوک
• توییتر
• تلگرام
• لینکدین
• واتس اپ
• Reddit