شاخص تسهیل بازار

• در باره
  • حدود T20
  • اعضای گروه اصلی T20
  • اعضای هیئت مشاوره بین المللی T20
  • T20s قبلی
• نیروهای کار
  • TF-1: اقتصاد کلان ، تجارت و معیشت: انسجام سیاست و هماهنگی بین المللی
  • TF-2: آینده دیجیتال مشترک ما: زیرساخت های عمومی دیجیتال مقرون به صرفه ، در دسترس و فراگیر
  • TF-3: زندگی ، مقاومت و ارزش برای بهزیستی
  • TF-4: رشد سوخت گیری: انرژی پاک و انتقال سبز
  • TF-5: هدف و عملکرد: ارزیابی مجدد نظم مالی جهانی
  • TF-6: شتاب SDG ها: کاوش در مسیرهای جدید به دستور کار 2030
  • TF-7: به سمت چند جانبه اصلاح شده: تغییر نهادها و چارچوب های جهانی
• مناسبت ها
  • رویدادهای آینده
  • رویدادهای اصلی
  • حوادث جانبی
  • تقویم رخدادها
  • گزارش های رویداد
• انتشارات
  • برای چکیده ها تماس بگیرید
  • خلاصه سیاست
  • تفسیر
  • تحقیق و گزارش
• با ما تماس بگیرید

ایجاد یک چارچوب تسهیل تجارت دیجیتال برای G20

• Debdeep de
• صلاح الدین ایوب
• Sayandeep Chattopadhayay

کارگروه 1 اقتصاد کلان ، تجارت و معیشت: انسجام سیاست و هماهنگی بین المللی

خلاصه

G20 از زمان آغاز به کار ، سرمایه گذاری های تجاری و مرزی را ارتقا داده است. برای بهبود محیط تجارت در کشورهای متنوع گروهی ، نیاز به پرداخت هزینه های بالاتر توسط جوامع مختلف تجاری با تشویق استفاده از اقدامات تجارت دیجیتال مبتنی بر داده ها وجود دارد. برخی از چالش های رایج باید از جمله مشکلات مربوط به انطباق ، امکان زیرساخت های سخت و نرم ، استفاده از فناوری های خودکار برای امکانات و رویه های پشت مرزی و استفاده از برنامه های پیشرفته تجارت و لجستیکی استفاده شود.

این خلاصه سیاست یک چارچوب تسهیل استراتژیک تجارت را برای کمک به صادرکنندگان متوسط و کوچک با کسب رقابت بیشتر در بازارهای بین المللی ، در تجارت مشارکت می کند. این چارچوب یک رویکرد جامع را اتخاذ می کند ، به موجب آن تسهیل تجارت بر زمان ، هزینه و قابلیت اطمینان پردازش حرکات تجاری به نمایندگی از ذینفعان متمرکز است.

چالش

هنگامی که کالاها و خدمات در مدت زمان متعهد و با قیمت رقابتی به مشتریان تحویل داده می شوند ، مزایای تجارت بین المللی بهتر تحقق می یابد. هزینه های بالای تجارت ، تأخیر در تحویل محصول و خسارت های محصول در انتقال منجر به تحریف قیمت ها ، انقضاء محصولات ، نارضایتی مصرف کننده ، رقابت ناعادلانه بازار و کاهش درآمدهای تجارت بین المللی و سودهای رفاهی می شود.

بسیاری از ابتکارات تسهیل تجارت قبلاً در سطوح مختلف انجام شده است - برخی از ابتکارات تحت سهولت انجام سکوی تجاری در سطح داخلی ، برخی دیگر تحت توافق تجارت آزاد از جمله در سطح منطقه ای یا چند جانبه هستند. تخمین های سازمان تجارت جهانی (WTO) نشان می دهد که هزینه های تجارت ممکن است 14. 3 درصد کاهش یابد و تجارت جهانی ممکن است با اجرای کامل توافق نامه تسهیل چند جانبه (TFA) 1 تریلیون دلار در سال افزایش یابد.[1] یک چالش مهم این است که کشورهای عضو G20 در تصویب و اجرای اقدامات TFA در مراحل مختلف قرار دارند. پیشرفت در TFA کند است ، با این که برخی از اقدامات انتظار می رود که تا سال 2050 به طور کامل اتخاذ شود. برای اجرای سریعتر ، نیاز به معرفی یک چارچوب TFA+ با تمرکز بیشتر روی اتوماسیون و دیجیتال سازی وجود دارد.

برخی از چالش های تسهیل تجارت در سراسر کشورها متداول است ، در حالی که برخی دیگر محدود به یک منطقه ، مرحله توسعه یا معماری تجارت هستند. این مختصر سیاست چالش های تسهیل تجارت [A] را در کشورهای G20 (شکل 1) را مشخص می کند و توصیه هایی را برای ایجاد یک چارچوب با قابلیت دیجیتالی ارائه می دهد که در نهایت می تواند تاخیر زمان و هزینه های تجارت را کاهش دهد.

شکل 1: چالش های تسهیل تجارت در کشورهای G20

منبع: تحلیل نویسندگان

تمرکز محدود بر هماهنگی عناصر دیجیتال در توافق نامه های تجارت منطقه ای

تمرکز محدودی در دیجیتالی کردن روند تجارت در سطح چند جانبه ، دو جانبه و منطقه ای وجود دارد. هیچ اشاره ای به تجارت دیجیتال در TFA وجود ندارد ، و تعداد کمی از توافق نامه های تجارت منطقه ای (RTA) دارای یک فصل یا بخش در مورد تجارت دیجیتال است. طبق مقررات توافق نامه های تجاری در مورد تجارت و داده های الکترونیکی ، 239 RTA که در آن حداقل یکی از کشورهای G20 یک طرف است ، تنها 88 دارای یک عنصر تجارت دیجیتال و تنها 65 نفر دارای یک چارچوب معاملات الکترونیکی هستند.[2] RTA ها سیستم عامل های بسیار خوبی برای اقدامات تسهیل تجارت هستند ، اما در مورد اعضای G20 ، RTA های دو جانبه یا چند جانبه بسیار کمی وجود دارد که در آن به موفقیت رسیده است.

اجرای توافق نامه های مربوط به تسهیل تجارت نیاز به همکاری بین اداره های گمرک ، کارگزاران گمرکی و سایر ذینفعان دارد. برخی از چالش های اجرای دیجیتالی شدن در گمرک شامل عدم دانش دانش ، پشتیبانی کافی مدیریت ، شبکه کافی و عدم دسترسی به فناوری ها است. ادغام کشورهای عضو G20 در RTA های مختلف در شکل 2 برجسته شده است.

شکل 2: ادغام G20 از طریق توافق نامه های تجاری منطقه ای* (از 17 مارس 2023)

منبع: تجزیه و تحلیل نویسندگان بر اساس پایگاه داده توافق نامه تجارت منطقه ای WTO توجه: توافق نامه های تجارت منطقه ای شامل توافق نامه های تجارت آزاد ، اتحادیه گمرک ، توافق نامه ادغام اقتصادی ، توافق نامه جزئی

عدم تسویه استانداردهای داخلی و بین المللی

استاندارد سازی ستون اصلی تسهیل تجارت است. تراز استانداردهای داخلی و بین المللی برای اسناد ، گواهینامه ها ، تشریفات ، کدهای محصول ، داده ها و اطلاعات برای تجارت صاف بسیار مهم است. طبق ماده 10. 3 ، TFA اعضا را به استفاده از استانداردهای بین المللی به عنوان پایه ای برای تشریفات و رویه های مربوط به تجارت تشویق می کند. همچنین اعضا را به مشارکت و مشارکت در تهیه و بررسی دوره ای استانداردهای بین المللی ، که عمدتاً توسط سازمان های بین المللی انجام می شود ، ترغیب می کند. با این حال ، طبق پایگاه داده TFA ، پیش بینی می شود اجرای کامل این اقدام تا سال 2040 انجام شود. این اقدام برای "استانداردهای ملی و نهادهای اعتباربخشی برای تسهیل پیروی از اقدامات بهداشتی و فیتوزاری".[4]

· دسترسی آسان به اطلاعات و هماهنگی

اطلاعات دقیق و به موقع پیش نیاز شرکت ها برای تصمیم گیری در مورد قرارداد فروش ، تهیه ، تولید ، صادرات ، واردات و بازاریابی بین المللی است. با معرفی طیف گسترده ای از تعهدات و درمان متمایز موارد در نقاط گمرکی (بر اساس کشور مبدا ، نوع محموله و نحوه حمل و نقل) ، دسترسی آسان به اطلاعات حتی از اهمیت بیشتری برخوردار است. به عنوان مثال ، در بسیاری از کشورها ، نرخ تعرفه به طور مکرر تغییر می کند ، بر هزینه کلی تجارت و ایجاد خطر عدم اطمینان در بین بازرگانان تأثیر می گذارد.

اندازه گیری "در دسترس بودن اطلاعات" TFA نکات پرس و جو و انتشار اطلاعات مربوط به تجارت ، از جمله در اینترنت را شامل می شود. ماده 1 TFA در مورد "انتشار و در دسترس بودن اطلاعات" توضیح می دهد ، و لیستی از اطلاعاتی را ارائه می دهد که یک عضو TFA باید سریعاً به گونه ای منتشر کند که بدون تبعیض به راحتی در دسترس همه باشد. اجرای کامل این اقدامات قبل از سال 2035 انتظار نمی رود.

علاوه بر در دسترس بودن اطلاعات ، نیاز به هماهنگی شدید در بین آژانس های مرزی و بین گمرک ، مشاغل و سایر مقامات داخلی و بین المللی مرتبط وجود دارد. در حالی که TFA به موضوع همکاری آژانس مرزی پرداخته است ، [5] تنها 62. 3 درصد از کشورهای WTO این ماده را اجرا کرده اند (از 17 مارس 2023) ، و اجرای کامل فقط تا سال 2040 انتظار می رود. [6]

قابلیت ردیابی

قابلیت ردیابی یا ردیابی محصول به عنوان "توانایی پیروی از حرکت یک مورد از طریق مرحله (های) مشخص شده تولید ، پردازش و توزیع" تعریف شده است.[7] از قابلیت ردیابی به عنوان معیاری برای کنترل خطرات ، ضبط و به اشتراک گذاری اطلاعات محصول و تأیید اعتبار چرخه عمر محصول استفاده می شود.[8] این یک عامل اصلی زنجیره های تجارت و عرضه است ، به ویژه برای مواد غذایی ، اما با اتخاذ شیوه های پایدار در زنجیره های ارزش جهانی ، همچنان از اهمیت بیشتری برخوردار خواهد شد. TFA شامل قابلیت ردیابی در لیست اقدامات خود نیست.

شرکت کنندگان در زنجیره های تأمین مدرن انتظار دارند که اطلاعات کاملی از محصولی داشته باشند که امکان شناسایی سریع ، موقعیت مکانی و خروج یک محصول را در طی یک مشکل مشکوک یا تأیید شده فراهم می کند. این امر مستلزم اتخاذ اقداماتی است که ذینفعان را قادر می سازد تا به راحتی یک محصول را در کل زنجیره تأمین ردیابی و ردیابی کنند.[9]

کمبود متخصصان ماهر

بسیاری از بنادر و نقاط مرزی و گمرک با مشکل کمبود متخصصان ماهر که می توانند این روند را به روشی کارآمد و بدون ریسک انجام دهند ، روبرو هستند. براساس گزارش سازمان جهانی گمرک ، چندین موضوع در رابطه با شکایت و یکپارچگی کارگزاران وجود دارد. حضور کارگزاران غیررسمی که بدون مجوز فعالیت می کنند ، نه تنها برای کارگزاران و بازرگانان حرفه ای نامطلوب نیست ، بلکه نگرانی هایی را نیز از دیدگاه انطباق ایجاد می کند. طبق این مطالعه ، 42 عضو (یا 47 درصد از پاسخ دهندگان) این موضوع را به عنوان یک منطقه مشکل ذکر کردند که 13 عضو (15 درصد از پاسخ دهندگان) آن را یک مشکل بسیار جدی بیان کردند.[10]

کمبود اتوماسیون

اتوماسیون یکی از مهمترین پارامترهای تسهیل تجارت و کاهش تقریباً در تمام اقدامات تسهیل تجارت است. این باعث صرفه جویی در وقت و هزینه می شود ، باعث می شود فرآیند گمرک بسیار سریعتر و نرم تر باشد و شفافیت را ایجاد می کند. اگرچه پیش بینی می شد تا سال 2020 اجرا شود ، اما واردات و صادرات تا حد زیادی توسط انبوه کاغذ فیزیکی اداره می شود.[11]

شاخص تسهیل تجارت (TFI) شامل اتوماسیون در لیست پارامترهای ارزیابی است. میانگین نمره کشورهای G20 در این پارامتر 1. 7 (در مقیاس 0 تا 2) است که برخی از کشورهای G20 نمره بسیار کمی دارند.[12] یک چالش مهم مربوط به اتوماسیون به عنوان یک عمل تسهیل تجارت ، تکثیر فرآیند از طریق سیستم خودکار و کاغذهای دستی است.

· عدم پردازش قبل از ورود و احکام پیشرو

پردازش قبل از ورود اسناد و اطلاعات ، و احکام پیش پرداخت باعث صرفه جویی در وقت و هزینه در ترانزیت می شود و معامله گران را از تغییر ناگهانی قوانینی که می تواند منجر به رد حمل و نقل ، تحویل تأخیر یا مستندات و هزینه های اضافی غیر منتظره شود ، محافظت می کند. طبق ماده 7. 1 TFA ، هر عضو موظف است اسناد مورد نیاز را در قالب الکترونیکی برای پردازش قبل از ورود ارسال کند تا ورودی ها تسریع شوند.[13] با این حال ، طبق TFI ، کشورهای G20 برای این اندازه گیری میانگین نمره متوسط 1. 8 در مقیاس 0 تا 2 دارند. بهترین روش تعیین شده توسط TFI 1. 9 است که نشان می دهد زمینه ای برای بهبود در این جبهه وجود دارد.[14] طبق پایگاه داده TFA ، انتظار می رود اجرای این اقدام تا سال 2040 انجام شود. [15]

مسائل مربوط به سیستم مدیریت ریسک

حتی اگر ترخیص کالا از گمرک به صورت مؤثر انجام شود ، ناکارآمدی نسبی ترخیص های مربوط به سازمان های دولتی شرکت کننده (PGA) باعث تاخیر و افزایش هزینه های معامله می شود. این خواستار یک سیستم مدیریت ریسک قوی (RMS) است. با این حال ، RMS نمی تواند به تنهایی به گمرک محدود شود. PGA ها باید RMS و یک سیستم دیجیتالی خود را برای ضبط داده های مربوط به عوامل خطر خاص خود داشته باشند تا تسهیل تجارت مؤثرتر شود.

PGA های بسیاری از کشورها به دلیل عدم توانایی در استفاده از مجموعه ای جامع از عوامل خطر و اصول خطر مناسب ، از استانداردها کم می شوند. PGA ها داده های مربوط به شناسایی خطرات را ندارند زیرا آنها یک پایگاه داده دیجیتال را مدیریت نمی کنند و یک سیستم ترخیص دیجیتال پیشرفته ندارند.

نقش G20

G20 متعهد شده بود تا پایان سال 2016 TFA را تصویب کند و از همه اعضای WTO خواست که همین کار را انجام دهند. G20 متعهد شده است كه از یك سیستم تجاری چند جانبه مبتنی بر قوانین و فراگیر حمایت كند و عزم خود را برای ایفای نقش خود در كاهش هزینه های تجارت جهانی ثابت كرده است. G20 همچنین از سازوکارهایی مانند "کمک به تجارت" و ارائه کمک به ظرفیت سازی به کشورهای در حال توسعه پشتیبانی می کند.[16]

G20 به عنوان یک بلوک تنظیم روند در WTO دیده می شود. براساس 28th گزارش نظارت بر تجارت WTO در مورد اقدامات تجاری G20 ، در ماه مه و اکتبر 2022 ، اقتصادهای G20 با تدوین تجاری (66) نسبت به اقدامات محدود کننده تجارت (47) در مورد کالاها معرفی کردند (این تعداد اقدامات مربوط به این همه گیر را حذف نمی کند).[17] بر اساس این گزارش ، از کشورهای G20 خواسته شد تا از اتخاذ اقدامات جدید محدودیت تجارت و ارتقاء تجارت چند جانبه چشم انداز اقتصادی مثبت جهانی خودداری کنند.

کشورهای G20 80 درصد از تجارت جهانی را تشکیل می دهند و بیشتر کشورهای عضو در مرحله نسبتاً پیشرفته توسعه و استفاده از فناوری قرار دارند. یک چارچوب تسهیل تجاری خاص G20 که از بهترین شیوه های جهانی استفاده می کند و از ابزارهای دیجیتالی استفاده می کند ، به کشورهای عضو و کسانی که با G20 تجارت می کنند کمک می کند. بنابراین این چارچوب نیز می تواند در سیستم عامل های جهانی مانند سازمان تجارت جهانی و سازمان گمرک جهانی برای استفاده گسترده تر پیشنهاد شود.

برخی از کشورهای G20 در تسهیل تجارت عملکرد خوبی دارند و بهترین شیوه های آنها ممکن است توسط سایر کشورها به دلیل بهبود کلی عملکرد تسهیل تجارت جهانی اعمال شود. طبق گفته TFI ، کره جنوبی با نمره 1. 87 در رده اول قرار می گیرد ، و پس از آن هلند (1. 87) ، ژاپن (1. 85) ، ایالات متحده و سوئد (هر دو در 1. 84) در مقیاس 0 تا 2. [18] کشورهای G20در زمینه های احکام پیش پرداخت ، هزینه ها و هزینه ها ، و حاکمیت و بی طرفی عملکرد خوبی داشته باشید.[19] به طور مشابه ، بسیاری از کشورهای G20 از بهترین مجریان شاخص های جهانی مانند شاخص متوسط هزینه تجارت [20] و شاخص عملکرد لجستیک هستند.[21]

توصیه های G20

· یک چارچوب TFA+

نیاز به یک چارچوب TFA+ وجود دارد که می تواند هر جنبه ای از چرخه عمر تجارت را پوشش دهد ، از زمانی که دو حزب تا زمان تحویل محصول و تسویه حساب محصول ، در مورد یک قرارداد بحث می کنند. این چارچوب معامله گران را در کل فرآیند معاملات - قراردادهای فروش ، تعهدات نظارتی ، تشریفات حمل و نقل ، ترخیص گمرک و رویه های مربوط به اعتبار ، امور مالی و معاملات راهنمایی می کند. تحول دیجیتال و سازگاری برای دستیابی به ادغام مؤثر در زنجیره های تأمین جهانی مورد نیاز است و یک رویکرد TFA+ در دستیابی به این امر مفید خواهد بود. همه گیر Covid-19 فرایندهای تجاری را برای تغییر به شیوه های دیجیتال سوق داده است. شیوه های دیجیتالی در هر مرحله از چرخه عمر صادرات/واردات انجام می شود (شکل 3 را ببینید). یک رویکرد TFA+ با وارد کردن یک سیستم تجارت مرزی دیجیتال مرزی ، به تسهیل تجارت کمک می کند ، که به کشورها نیز کمک می کند تا در مورد RTA های خود مذاکره کنند. برخی از کشورها قبلاً جنبه دیجیتالی را در سیاست تجارت خارجی خود گنجانده اند. به عنوان مثال ، سیاست جدید تجارت خارجی هند [22] بر کاهش هزینه های تجارت از طریق اجرای ابتکارات دیجیتالی یکپارچه که می تواند فرآیندهای تسهیل تجارت را ساده تر کرده و زمان و هزینه پردازش را کاهش می دهد ، متمرکز شده است.

شکل 3: چرخه عمر صادرات/واردات

منبع: تحلیل خود نویسندگان

· اطلاعات و کدهای استاندارد در تبادل داده های تجارت بین المللی

داده هایی که دارای یک شناسایی یکسان هستند ممکن است بر اساس طرفین با استفاده از آن معانی مشخصی داشته باشند و در نتیجه ، زمینه مبادله ممکن است مبهم شود. هنگامی که مکانیسم های انتقال داده بیشتر و بیشتر توسعه می یابند ، اطمینان حاصل می شود که اطلاعات به همان روش درک می شوند.

فواید

• درک یکسان از داده ها توسط همه طرفین را تضمین می کند
• صرفه جویی در وقت ، هزینه و تلاش مورد نیاز برای نقشه برداری داده ها
• توسعه دهندگان و مجریان نرم افزار را قادر می سازد تا مجموعه داده های مناسب را بسازند
• نیاز به مذاکرات و توافق های دو جانبه برای تعریف هر پرونده تجاری را از بین می برد

نقاط عمل

• کشورهای G20 می توانند اطمینان حاصل کنند که کلیه شرکت کنندگان در زنجیره تأمین عمومی و بخش خصوصی داده های استاندارد را برای تبادل داده های الکترونیکی در نظر می گیرند ، یک سابقه شفاف را حفظ می کنند ، داده های رمزگذاری شده را نسبت به ورودی های متنی ارائه می دهند و از لیست کد های بین المللی قابل دسترسی استفاده می کنند
• G20 می تواند کمیته ای از متخصصان را برای شناسایی شکاف بین استانداردهای اعضای آن و استانداردهای بین المللی تشکیل دهد و تغییرات را برای تراز کردن آنها توصیه کند

برای مثال، بخش های عمومی و خصوصی سنگاپور گرد هم آمدند تا تبادل داده تجاری سنگاپور را ایجاد کنند، یک زیرساخت دیجیتال عمومی که به اشتراک گذاری داده های مطمئن و ایمن را تسهیل می کند و هدف آن اجازه دادن به اتصالات داده برای طیف گسترده ای از مشارکت کنندگان داده و کاربران داده است.

· پورتال ارسال تک

یک پورتال ارسال واحد (SSP) یک نقطه دسترسی مشترک است که همه سهامداران تجارت را قادر می سازد تا اطلاعات را به شیوه ای استاندارد برای یک فعالیت مرتبط با تجارت به اشتراک بگذارند. SSP ها اطلاعات مورد نیاز برای فعال کردن فعالیت های تجاری به کسب و کار (مانند پرداختن به حمل و نقل، تدارکات و خدمات مالی) را پوشش می دهند و فرآیندهای نظارتی را از طریق تبادل اطلاعات بین مشاغل و دولت تسهیل می کنند.

فواید

• ترخیص راحت تر
• حمایت مالی و نظارتی بهتر
• باعث صرفه جویی در زمان، هزینه و تلاش سازمان های مختلف خصوصی و دولتی می شود

نقاط عمل

• اعضای G20 می توانند اجرای SSP را با ایجاد شرایطی برای محیطی قانونی برای این تسهیلات در نظر بگیرند.
• اعضای G20 می توانند گزینه های قابلیت همکاری را بررسی کنند که تا زمانی که SSP به طور کامل اجرا نشود، کمک می کند.

به عنوان مثال، با گرد هم آوردن ذینفعان تجارت و حمل و نقل (مانند کارگزاران گمرک، حمل و نقل کالا، شرکت های لجستیک، انبارها، آژانس های صادرات، بانک ها و شرکت های بیمه)، پلت فرم خدمات یکپارچه برای شرکت های کوچک و متوسط در تجارت بین الملل با هدف ارائه شرکت های کوچک و متوسط است. خدمات حرفه ای تجارت بین المللیمثال دیگر پنجره واحد آسه آن است، یک پلت فرم الکترونیکی منطقه ای برای ارتقای یکپارچگی اقتصادی و اتصال از طریق مبادلات الکترونیکی سریع اسناد مرتبط با تجارت بین کشورهای عضو آسه آن.

· پورتال های اطلاعات تجارت

پورتال اطلاعات تجارت (TIP) یک مرکز آنلاین است که تمام اطلاعات نظارتی و رویه ای مربوط به تجارت را از طریق یک سایت اینترنتی کاربرپسند جمع آوری و در دسترس قرار می دهد. این امکان دسترسی آسان به اطلاعات قابل جستجو، دقیق، کامل و به روز را در یک منبع واحد فراهم می کند. این امر دسترسی، درک و پایبندی به توافقنامه ها و قوانین تجاری را برای بخش خصوصی آسان تر می کند.

فواید

• اطلاعاتی را که به راحتی قابل دسترسی است برای معامله گران فراهم می کند تا فرآیندها و منابع خود را برای عملیات برون مرزی برنامه ریزی کنند
• از همکاری بین سازمانی پشتیبانی می کند. آژانس ها می توانند الزامات و استانداردهای خود را با استفاده از اطلاعات ارائه شده در پورتال هماهنگ کنند.

نقاط عمل

اعضای G20 می توانند نکته ای را برای بهبود قابلیت اطمینان ، شفافیت و پیش بینی اطلاعات تجارت ایجاد کنند. این باید یک نهاد حاکمیت مشترک را با کلیه ذینفعان اصلی برای هدایت استراتژیک و نظارت بر ایجاد ، اجرای و عملکرد نکته تعیین کند. کشورهای G20 می توانند یک نکته مشترک داشته باشند و باید مسئولیت رابطه اطلاعاتی با صلاحیت خود را بر عهده بگیرند.

· ادغام فن آوری های جدید در مدیریت ریسک

بررسی و بازرسی از هر محموله ای که از مرزهای بین المللی عبور می کند تقریباً غیرممکن است. این خواستار توسعه RMS قوی است. از فن آوری هایی مانند هوش مصنوعی می توان در سیستم ترخیص کالا از گمرک استفاده کرد زیرا این توانایی را دارد که با حداقل خطای خطرات را به طور کارآمد مدیریت کند.

فواید

• افزایش کارایی ، شفافیت و پیش بینی ترخیص کالا از گمرک
• RMS همچنین در تکلیف استراتژیک و کارآمد پرسنل کمک می کند

نقاط عمل

• G20 می تواند واسطه بهبود و بهره وری رویه ای را از طریق دیجیتالی شدن رویه ها واسطه کند. عناصر زیر را می توان برای RMS پیشرفته توسعه داد:
  • یک چارچوب دیجیتالی برای جمع آوری اطلاعات جامع و مرتبط در مورد عوامل خطر ، علاوه بر آنچه در اعلامیه گمرک موجود است
  • یک بانک اطلاعاتی برای داده های تاریخی مرتبط با مدیریت ریسک
  • روشی برای تعریف کامل اصول ریسک و یک راه حل IT (یعنی هوش مصنوعی ، راه حل های یادگیری ماشین) برای استفاده از آن اصول

  به عنوان مثال ، آژانس استاندارد مواد غذایی انگلستان (FSA) با تجزیه و تحلیل داده های منابع مختلف ، از جمله کنترل تجارت و سیستم متخصص ، سیستم هشدار سریع برای غذا و خوراک ، یک سیستم هشدار اولیه و نظارت هوشمندانه ایجاد کرده است. بشراین شامل نگاه به میزان خطر یا هرگونه حراست که با محصولات ، تاریخ وارد کننده ، سوابق قبلی اقدامات انجام شده علیه کشور مبدا و سایر عوامل مرتبط است. FSA داده ها (باز) را با استفاده از روش های علوم داده برای شناسایی خطرات در حال ظهور قبل از اینکه تهدیدی برای بهداشت عمومی شوند ، تجزیه و تحلیل می کند. به عنوان مثال ، FSA از داده های مربوط به تغییرات جهانی آب و هوا برای برآورد الگوهای محصول و شیوع بیماری استفاده می کند.

  · اجرای مؤثر مکانیسم نظارت بر تجارت و حمل و نقل

  برای درک و بهبود جنبه های مختلف مربوط به تسهیل تجارت ، کشورهای G20 ممکن است مکانیسم های نظارت بر تجارت و حمل و نقل پایدار (TTFMM) را برای ارزیابی و ارزیابی توسعه تسهیل تجارت و حمل و نقل ایجاد کنند.

  فواید

  • نظارت مقرون به صرفه و پایدار تسهیل تجارت و حمل و نقل
  • داده های دقیق ، ساختار یافته ، سازگار و هماهنگ در دسترس برای نوسازی و سیاست گذاری
  • ظرفیت بهبود یافته منابع انسانی برای تجارت و تسهیل حمل و نقل
  • فرآیندهای تجارت و حمل و نقل ساده ، افزایش بهره وری تجارت و افزایش رقابت تجاری.

  نقاط عمل

  • G20 می تواند اجرای TTFMM ها را تحت نظارت نهادهای تسهیل تجارت ملی ترغیب کند و سپس مکانیسم سطح بلوک G20 ایجاد کند.
  • کشورهای عضو می توانند برای نظارت مؤثر اطلاعات مربوط به تسهیل تجارت و حمل و نقل را جمع آوری کنند

  برخی از سیستم های خودکار موجود ، مانند سیستم خودکار برای داده های گمرک ، ممکن است برای جمع آوری داده ها استفاده شود. با این حال ، موضوعات خاصی وجود دارد ، از جمله عدم وجود مقررات برای پذیرش مستندات الکترونیکی و پرداخت های الکترونیکی ، که باید در اولویت حل شود.

  · بهبود شفافیت و ردیابی زنجیرهای ارزش پایدار

  تقاضای فزاینده ای برای اقدامات سیاسی برای ارتقاء شیوه های تجارت اخلاقی با بهبود شفافیت و قابلیت ردیابی در زنجیره های ارزش جهانی وجود دارد.

  فواید

  چنین تلاشی به یافتن مطالبات پایداری تأیید شده و با ساده سازی و بهبود فرآیندهای سازمانی ، به ویژه برای شرکتهای کوچک و متوسط ، به شما کمک می کند. این امر همچنین ادعاهای پایداری را در زمینه هایی مانند حقوق بشر و محیط زیست قابل اعتماد خواهد کرد.

  نقاط عمل

  • اعضای G20 می توانند حداقل داده های مورد نیاز و سطح قابلیت ردیابی را برای زنجیره های ارزش مختلف در حمایت از ادعاهای پایداری تعریف کنند
  • برای اطمینان از دایره در زنجیره های ارزش ، نیاز به هماهنگی سیاست هایی وجود دارد که به دستیابی به استانداردهای بالاتر زیست محیطی و اجتماعی کمک می کند.
  • مشاغل را ترغیب کنید تا شفافیت بیشتری را در عملیات زنجیره ارزش اتخاذ کنند و مشوق های مالی و غیر پولی را برای همین فراهم کنند.

  پروژه آزمایشی «Blockchain for Made in Italy Traceability» با هدف ارزیابی استفاده از فناوری بلاک چین در اجرای قابلیت ردیابی است. به طور مشابه، پروژه آزمایشی قابلیت ردیابی بلاک چین UNECE برای پنبه مصری ارگانیک با هدف نشان دادن استفاده بالقوه از فناوری بلاک چین با هدف افزایش اتصال و کارایی هزینه است. با این حال، برای استفاده از فناوری بلاک چین، داده ها و تبادل آن در کشورها نیاز به استانداردسازی دارد. علاوه بر این، عدم وجود قابلیت همکاری مشکلات سازگاری را ایجاد می کند زیرا انواع مختلف تکنیک های ردیابی توسط چندین بازیگر در کل زنجیره تامین استفاده می شود.

  · از جمله «دیجیتالی شدن» به عنوان ششمین رکن تسهیل تجارت

  سیستم تسهیل تجارت در ابتدا بر روی چهار ستون - شفافیت، ساده سازی، هماهنگ سازی و استانداردسازی ساخته شد. رکن پنجم «هماهنگی» در سال 2017 توسط سازمان تجارت جهانی به سیستم تسهیل تجارت اضافه شد. با توجه به نقش و پتانسیل فناوری های مدرن در رفع چالش ها و بهبود تسهیل تجارت، پیشنهاد می شود دیجیتالی سازی به عنوان رکن ششم در برنامه گنجانده شود. چارچوب استراتژیک تسهیل تجارت دیجیتال G20 (شکل های 4 و 5 را ببینید).

  شکل 4: چارچوب تسهیل تجارت G20

  

  منبع: خود نویسندگان

  ستون ششم شامل جدیدترین فناوری ها می شود این ممکن است شامل آموزش مهارت های دیجیتال، تسهیل دسترسی به اطلاعات و ارائه اطلاعات مناسب باشد. با تمرکز بر دیجیتالی شدن به عنوان راه حلی برای اکثر چالش هایی که صادرکنندگان در کشورهای عضو G20 با آن مواجه هستند، این چارچوب تلاش می کند تا فناوری های مدرن را در سیستم های فرآیند تجارت ادغام کند تا آن را ساده تر، شفاف تر، استاندارد شده، هماهنگ و واقعی کند. دیجیتالی شدن سیستم تسهیل تجارت به احزاب در داخل و بین کشورها کمک می کند تا بهتر هماهنگ شوند.

  شکل 5: تعریف چارچوب تسهیل تجارت G20

  

  این چارچوب تمرکز زیادی بر توسعه زیرساخت ها دارد و آن را از نظر زیرساخت سخت و زیرساخت نرم با سیستم های دیجیتال سازگار می کند و شکاف های مهارتی را از طریق ایجاد ظرفیت منابع انسانی با قابلیت دیجیتالی برطرف می کند.

  [الف] بر اساس پنج اصل تسهیل تجارت - شفافیت، ساده سازی، هماهنگ سازی، استانداردسازی و هماهنگی - طبق دستور WTO.

  [1] "تسهیل تجارت"، سازمان تجارت جهانی، دسترسی به 10 آوریل 2023.

  [2] "TAPED"، دانشگاه لوسرن، دسترسی به 20 مارس 2023.

  [3] "پایگاه داده توافق نامه تسهیل تجارت" ، سازمان تجارت جهانی ، که در 10 آوریل 2023 دسترسی داشت.

  [5] "همکاری گمرکی" ، سازمان تجارت جهانی ، دسترسی به 25 مارس 2023.

  [6] "پیشرفت اجرای توسط اندازه گیری" ، سازمان تجارت جهانی ، دسترسی به 30 آوریل 2023.

  [7] "کمیسیون Codex Alimentarius (CAC)" ، سازمان غذا و کشاورزی هند ، به 14 آوریل 2023 دسترسی پیدا کرد.

  [8] "ایمنی و کیفیت مواد غذایی" ، سازمان غذا و کشاورزی هند ، به 14 آوریل 2023 دسترسی پیدا کرد.

  [9] "ایمنی و کیفیت مواد غذایی"

  [10] "گزارش مطالعه WCO در مورد کارگزاران گمرک ،" سازمان گمرک جهانی ، دسترسی به 16 مارس 2023.

  [11] "مقابله با کمبود مهارت های بزرگ گمرک" ، اخبار تجاری اتحادیه اروپا ، آخرین اصلاح شده در 2 سپتامبر 2021.

  [13] "شاخص های تسهیل تجارت 2022 نسخه"

  [14] "شاخص های تسهیل تجارت 2022 نسخه"

  [15] "شاخص های تسهیل تجارت 2022 نسخه"

  [19] "شاخص های تسهیل تجارت 2022 نسخه"

  [20] "شاخص هزینه تجارت" ، سازمان تجارت جهانی ، دسترسی به 10 مارس 2023.

  • اتوماسیون
  • تجارت دیجیتالی
  • g20
  • زیر ساخت
  • تجارت بین المللی
  • صادر کنندگان کوچک
  • هزینه تجارت
  • تسهیل تجارت

  نظرات بیان شده در بالا متعلق به نویسنده (ها) است.