چگونه افراد transgender در ایران حرکت می کنند

ایالت ایران ضمن ممنوعیت همجنسگرایی ، جراحی مجدد جنسیت را یارانه می دهد. سابقه طولانی و مداوم فعالیت ، به افراد ترنسجندر کمک کرده است که علیرغم تبعیض هایی که با آنها روبرو هستند ، جامعه خود را تقویت کنند.

https://p. dw.com/p/3tbou تبلیغ

سامان آراستو قبل از انجام جراحی تأیید جنسیت ، همه عواقب آن را تعمق کرده بود. در سن 40 سالگی ، وی به عنوان یک زن در سینمای و تئاتر ایران یک بازی بازیگری ایجاد کرده بود. او می دانست که تصمیم وی به حرفه او آسیب می رساند ، اما او قصد داشت آن را جایگزین کند. اکنون او بیشتر وقت خود را صرف می کند تا مطمئن شود که پسران و دختران ترانس به جراحی تغییر جنسی هجوم نمی آورند-گزینه ای آسان در ایران.

علیرغم نگرشهای سفت و سخت ایران نسبت به جنسیت ، پایتخت آن ، تهران ، یکی از مراکز جهان برای عمل جراحی بازگشت جنسی است. افراد transgender بدون هیچ موانعی در کشور زندگی و کار می کنند. دولت حتی به هزینه های داروی هورمون و جراحی مجدد جنسیت برای کسانی که می خواهند کمک می کند.

این روش پس از کمپین یک زن transgender در اواسط دهه 1980 قانونی شد. مریم خاتون مولکارا با روهله خمینی ، سپس رهبر مذهبی و سیاسی ایران ملاقات کرد و به او گفت که چگونه او را به یک نهاد روانپزشکی منتقل کرده و به زور به هورمونهای مرد تزریق شده است. Khomeini با داستان خود ، حكمی صادر كرد و اجازه داد كه این عملیات را تأیید كند و حقوق مدنی را برای افراد transgender تأیید كند.

وقتی صحبت از اشکال دیگر هویت غیرجنسی است ، دولت چندان حساس نیست: تحت شرایط خاص ، مردان همجنسگرا و لزبین ها با احتمال مجازات های دراکونی روبرو هستند. نزدیکترین چیزی که به رسمیت شناخته می شود که مردان همجنسگرا از آن لذت می برند ، معافیت از خدمات اجباری نظامی است. علاوه بر اینکه جنسی همجنسگرا در اثر مرگ مجازات می شود ، دولت مردانی را که می خواهند با سایر مردان به عنوان بیمار روانی رابطه جنسی برقرار کنند ، طبقه بندی می کند و در نتیجه قادر به خدمت در ارتش و عدم واجد شرایط بودن برای طیف گسترده ای از مشاغل خدمات عمومی نیست.

دفاع از حقوق همجنسگرایان در رسانه ها محدود نیست. در عین حال ، رسانه های رسمی ایران هر بار انجام می دهند و پس از آن داستانهایی را نشان می دهند که شکایات افراد transgender را برجسته می کند ، گزارش هایی که اغلب ترانسفوبیا را محکوم می کنند و خواستار حمایت قابل توجهی از دولت هستند. این برای فیلم ها و مستندهای نیز پیش می رود. به عنوان یک مرد ترانس ، سامان آراستو در مورد افراد transgender نمایشنامه زندگی می کند و آنها را با بازیگران ترانس هدایت می کند.

"راه حل" ایران باعث مشکلات بیشتر می شود

مجوز دولت از جراحی اعطای رابطه جنسی و عدم تحمل همجنسگرایی غیر مرتبط نیست. آراستو می گوید: "آنها ترجیح می دهند مردم تحت چاقو جراح قرار بگیرند تا اینکه ماهیت غیر دوتایی جنسیت را بپذیرند.""شما باید یا در نامه های شناسنامه خود یک زن یا مرد باشید ، هیچ چیز بین آن شناخته نمی شود."

زارا سیدزاده ، مدرس ارشد مطالعات جنسیتی در دانشگاه Orebro سوئد ، با تمرکز بر زندگی transgender در ایران. او می گوید: "فقط به این دلیل که عملیات تأیید جنسیت امکان پذیر است ، به این معنی نیست که دولت به ویژه افراد ترانس را می پذیرد.""و مطمئناً به این معنی نیست که نیازهای آنها و حقوق آنها برآورده می شود."

ایران یکی از کشورهایی است که هنوز هم افراد ترانس را به عنوان یک اختلال روانی می داند - سازمان بهداشت جهانی در سال 2019 طبقه بندی آنها را به این ترتیب متوقف کرده است. هویت.

قبل از عمل ، بیماران باید از مشاوره دریافت کنند تا اطمینان حاصل کنند که دیفوریای جنسیتی دارند و برای این روش آماده شده اند. آراستو معتقد است که این روند اغلب به درستی مشاهده نمی شود. او می گوید: "روان درمانی می تواند بی کفایت و حتی ترانسفوبیک باشد.""جلسات مشاوره ، احساس شرم و نفس خود را که جامعه ناهمگن به افراد transgender تحمیل می کند ، تکرار می کند."

سعیدزاده می گوید: "حتی بعد از عمل هیچ کس نمی تواند انتظار زندگی زیبا و آسمانی را داشته باشد.""تا زمانی که یک فرد ترانس توسط قانون و خانواده ها و دوستان و جامعه به رسمیت شناخته نشود ، آنها مشکل دارند و در مدیریت زندگی روزمره خود با مشکلات مختلفی روبرو می شوند."

قانون ایران از افراد ترانس در برابر ننگ ، جنایات نفرت یا خشونت خانگی محافظت نمی کند و دولت هیچ برنامه مشخصی برای عادی سازی و دفع کردن افراد ترانس ندارد. برای نوجوانانی که در محیط های محافظه کار بیرون می آیند ، توسط خانواده محروم می شوند و تلاش برای یافتن مکانی برای زندگی می کنند ، یک تجربه مشترک است.

زندگی زنده کردن

سعیدزهد می گوید: "این طور نیست که [افراد ترانس] مظلوم و بدبختانه ای هستند که زندگی ندارند.""با وجود همه مشکلات ، به دلیل توانایی ها و ابتکارات خودشان ، افراد ترانس زندگی خود را در ایران زنده کرده اند."در طول تحقیقات خود ، سعده می گوید که با افرادی که یاد گرفته اند در حین ایجاد و ادعای فضاهای اجتماعی خود ، به سرعت بین هویت ها و نقش ها جابجا شده اند ، مصاحبه کرده است. او می گوید: "آنها جوامعی را برای حمایت و محافظت از یکدیگر ایجاد کردند."وی خاطرنشان می کند ، فعالیت آنلاین نقش مهمی در افزایش آگاهی و ایجاد جوامع داشته است ، با وب سایت های بی شماری و قارچ محتوای رسانه های اجتماعی در اینترنت. مقامات آنها را نظارت و مسدود می کنند ، اما همیشه راه های اطراف ممنوعیت ها یافت می شود.

فعالیت فراتر از اینترنت است. استفاده از تئاتر به عنوان نوعی درمانی و به کمک داوطلبان داوطلب ، سامان آراستو کارگاه های منظم را برای کمک به تسهیل ارتباط بین افراد ترانس و خانواده های آنها برگزار می کند."هنگامی که آنها به دور از چشمان داوری با یکدیگر روبرو می شوند ، خانواده ها می آموزند که هیچ چیز برای ترسیدن یا شرمنده بودن وجود ندارد و بچه های ترانس یاد می گیرند فشارهایی را که خانواده های خود تجربه می کنند درک کنند."

توانمندسازی ده ها زن و مرد ترانس هدف دیگر هدف دیگر کارگاههای آموزشی وی است."بسیاری از آنها ، تحت تأثیر روانشناسان غیرمجاز ، معتقدند که تا زمانی که بدن واقعی خود را بدست آورند ، داشتن یک زندگی عادی غیرممکن است."آراستو می گوید ، از طریق کارگاه های آموزشی ، شرکت کنندگان ترانس یاد می گیرند که برای اعتبارسنجی آنها و ایجاد تحصیلات و پیشرفت شخصی خود در بالای انجام عمل جراحی ، از انتظار جراحی تأیید جنسی دست بکشند.

آراستو می گوید: "عمل جراحی می تواند صبر کند تا زمان مناسب فرا برسد. تا آن زمان ، ممکن است شما نیاز به پوشیدن لباس هایی داشته باشید که دوست ندارید و وانمود می کنید که شما نیستید.""من می دانم که این کار سخت است ، اما این همان کاری است که بیشتر مردم در این کشور انجام می دهند."