مبلغ دیگری که تحلیلگران اغلب از اطلاعات حسابداری محاسبه می کنند ، ارزش کتاب برای هر سهم است. اصطلاح "ارزش کتاب" مترادف با مبلغی است که در آن یک مورد در ترازنامه گزارش می شود. به عنوان مثال ، در زمینه اموال ، گیاهان و تجهیزات ، به یاد می آورند که این به معنای مقدار گزارش شده برای یک دارایی خاص است. با این حال ، در زمینه شماره "ارزش کتاب برای هر سهم" تحلیلگران ، به میزان سهام سهامداران گزارش شده برای هر سهم از سهام مشترک اشاره دارد.

نکته مهم ، ارزش کتاب همان چیزی نیست که ارزش بازار یا ارزش منصفانه (اما ، تحلیلگران گاهی اوقات قیمت بازار را با ارزش کتاب مقایسه می کنند). ارزش کتاب براساس مبالغ گزارش شده در ترازنامه است. بسیاری از موارد موجود در ترازنامه مبتنی بر هزینه های تاریخی است که می تواند بسیار پایین تر از ارزش منصفانه باشد. از طرف دیگر ، به طور خودکار نتیجه نگیرید که یک شرکت بیش از ارزش کتاب خود ارزش دارد ، زیرا برخی از ترازنامه ها شامل نامشهودهای قابل توجهی هستند که در صورت لزوم انحلال به راحتی نمی توانند به پول نقد تبدیل شوند. مانند EPS ، P/E ، EBIT و غیره ، در ارزیابی یک شرکت صرفاً بر اساس یک مقدار محاسبه شده ، مراقب باشید. این مقادیر فقط نخ های اطلاعاتی هستند و برای تهیه یک ملیله کامل بیش از چند نخ طول می کشد.

محاسبه ارزش کتاب در هر سهم

برای شرکتی که تنها سهام مشترک دارد ، ارزش کتاب برای هر سهم به راحتی محاسبه می شود: کل سهامداران سهام تقسیم شده توسط سهام مشترک در پایان دوره حسابداری تقسیم می شوند. برای نشان دادن ، فرض کنید که شرکت فولر سهام سهامداران زیر را دارد ، که منجر به ارزش 24 دلار کتاب برای هر سهم (12،000،000 دلار/500،000 سهم) می شود:

سهام مشترک ، 1 دلار ارزش ، 2،000،000 سهام مجاز ،

500،000 سهم صادر شده و سرمایه پرداخت شده بیش از حد بیش از حد - سهام مشترک درآمدهای حفظ سهام کل سهامداران

1،500،000 12 000 000 000

موارد فوق ساده است. با این حال ، یک شرکت با سهام ترجیحی باید کل سهام را بین سهام مشترک و ترجیحی اختصاص دهد. مقدار سهام قابل انتساب به سهام ترجیحی به طور کلی قیمت تماس (یعنی قیمت بازپرداخت یا انحلال) به علاوه هر سود سهام که موعد مقرر است ، در نظر گرفته می شود. مقدار باقیمانده سهام "مشترک" (کل حقوق صاحبان سهام منهای نسبت به سهام ترجیحی) براساس تعداد سهام مشترک برای محاسبه ارزش کتاب برای هر سهم مشترک تقسیم می شود:

ارزش کتاب برای هر سهم = سهام "مشترک"/سهام مشترک برجسته

فرض کنید که شرکت مولر دارایی سهامداران زیر را دارد:

سهام ترجیحی ، 100 دلار ارزش ، قابل تماس با 110 ، 6 ٪ ، تجمعی ،

300،000 سهام مجاز ، 100،000 سهام صادر شده و سهام مشترک برجسته ، 1 دلار ارزش ، 1،000،000 سهم مجاز ، 600 ، 000 سهم صادر شده و سرمایه پرداخت شده اضافی اضافی سرمایه پرداخت شده بیش از سرمایه پرداخت شده بیش از سرمایه بیش از حد بیش ازPAR - سهام مشترک کل سرمایه پرداخت شده درآمدهای کل سهامداران سهامداران کل سهامداران

31،300،000 $ 4،900،000 36 200 $

مایک Kreinhop یک تحلیلگر مالی برای یک صندوق سرمایه گذاری است و در حال ارزیابی شایستگی شرکت مولر است. مطابق با این کار ، وی با جدیت از طریق یادداشت های صورتهای مالی دست و پنجه نرم کرده و دریافت که سود سهام ارجح در سال جاری یا قبل پرداخت نمی شود. وی خاطرنشان می کند که سود سهام سالانه 600000 دلار (6 ٪ x 10،000،000 $) و سهام ترجیحی از نظر ماهیت تجمعی است. اگرچه مولر درآمد کافی برای حمایت از سود سهام دارد ، اما در حال حاضر به دلیل سرمایه گذاری مجدد تمام جریان نقدی آزاد در یک ساختمان جدید و گسترش موجودی ، محدود به پول نقد است. Kreinhop به درستی ارزش کتاب زیر را در هر محاسبه سهم تهیه کرد:

مجموع حقوق صاحبان سهام

کمتر: مقدار عدالت قابل انتساب به ترجیحی

36،200،000 دلار

قیمت تماس (10،000،000 $ x 110 ٪)

11،000،000 دلار

ادعای سود سهام (2 سال @ 600000 دلار در سال)

1200،000

(12،200،000)

سهام باقیمانده برای سهام مشترک

24،000،000 دلار

تعداد سهام مشترک

600000

ارزش کتاب برای هر سهم مشترک (24،000،000 دلار/600،000)

40 دلار در هر سهم

نرخ سود سهام و نسبت پرداخت

بسیاری از شرکت ها سود سهام را پرداخت نمی کنند. شاید شما سهام خود را در چنین شرکتی داشته باشید. یک توضیح این است که شرکت هیچ پولی نمی کند. امیدوارم توضیح بهتر این باشد که شرکت به پول نقد مورد نیاز خود برای سرمایه گذاری مجدد در گسترش یک مفهوم موفق نیاز دارد. بسیاری از شرکت های موفق و سهامداران این دوره عمل را ترجیح می دهند ، پیش بینی می کنند که در نتیجه افزایش پس از مالیات در ثروت را درک کنند (از فصل قبل مشکل مالیات دوگانه سود سهام را به یاد داشته باشید). از طرف دیگر ، برخی از مشاغل سودآور و بالغ می توانند به راحتی رشد خود را مدیریت کنند و هنوز پول زیادی برای پرداخت سود سهام معقول به سهامداران باقی مانده اند. بسیاری از سرمایه گذاران به دنبال پرداخت سهام سود سهام هستند. از این گذشته ، چه کسی دوست ندارد یک چک گاه به گاه از طریق نامه دریافت کند ، حتی اگر مشمول مالیات باشد؟

در ارزیابی سود سهام یک شرکت ، تحلیلگران نرخ سود سهام را محاسبه می کنند (همچنین به عنوان بازده نیز شناخته می شود). این تعداد سود سهام سالانه تقسیم بر قیمت سهام است:

نرخ سود سهام = سود نقدی سالانه/قیمت بازار در هر سهم

به سادگی ، اگر شرکت Pustejovsky هر سال سود سهام 1 دلار برای هر سهم بپردازد و سهام آن با 20 دلار برای هر سهم به فروش می رسد ، 5 ٪ (1/20 دلار) در اختیار دارد.

تحلیلگران ممکن است علاقه مند به ارزیابی اینکه آیا یک شرکت قادر به حفظ سود سهام خود است و سود سهام را با درآمد مقایسه می کند:

نسبت پرداخت سود سهام = سود سهام نقدی سالانه/درآمد هر سهم

اگر Pustejovsky 3 دلار برای هر سهم به دست آورد ، نسبت پرداخت آن 0. 333 (1/3 دلار) است ، و این به نظر می رسد مطابق است. از طرف دیگر ، اگر درآمد فقط 0. 50 دلار باشد ، باعث افزایش سود سود سهام 2 (1/0. 50 دلار) می شود ، فرد شروع به زیر سوال بردن "ایمنی" سود سهام می کند.

بازده حقوق صاحبان سهام

درآمد هر سهم و ارزش کتاب در هر محاسبات سهم که به نفع سهامدار مشترک صفر شده است. تحلیلگران با در نظر گرفتن بازده نسبت سهام ، همین کار را انجام می دهند:

نسبت سهام عدالت

(درآمد خالص - سود سهام ترجیحی)/متوسط حقوق صاحبان سهام

"ROE" درآمد سهامدار مشترک را در رابطه با میزان سهامدار سهامدار مشترک سرمایه گذاری شده ارزیابی می کند. این تعداد مقایسه اثربخشی استفاده از سرمایه توسط بنگاه های مختلف را امکان پذیر می کند. آنچه انجام نمی دهد ارزیابی ریسک است. بعضی اوقات ، بنگاه هایی با بهترین ROE نیز بیشترین قمار را به دست می گرفتند. به عنوان مثال ، یک شرکت بالا ROE ممکن است برای تأمین مالی مشاغل (به جای حقوق صاحبان سهام) به بدهی متکی باشد ، در نتیجه در صورت عدم موفقیت ، تجارت را در معرض خطر بیشتر شکست قرار می دهد.

تحلیلگران گاهی اوقات بازده دارایی (ROA) را برای بازگشت سهام (ROE) مقایسه می کنند. آنها همچنین ممکن است ROE را با نرخ بهره در صندوق های وام گرفته شده مقایسه کنند. این می تواند به آنها در ارزیابی چگونگی مؤثر بودن شرکت در استفاده از بودجه وام گرفته شده ("اهرم") کمک کند. بدیهی است که انجام بدهی شامل ریسک است. تنها دلیل انجام این کار مبتنی بر این عقیده است که استفاده از وجوه وام گرفته شده باعث بازده خالص مثبت می شود که بیش از آنکه هزینه اساسی بدهی را جبران کند.