ارز طلای دیجیتال (DGC)

آریل شجاعت یک ویراستار ، محقق با تجربه ، و حقایق سابق است. او برای چندین نشریه پیشرو در امور مالی ، از جمله Motley Fool و گذرنامه به وال استریت ، کارهای ویرایش و بررسی واقعیت را انجام داده است.

ارز طلای دیجیتال (DGC) چیست؟

ارز طلای دیجیتال (DGC) یک شکل الکترونیکی از پول است که توسط ذخایر طلا که در طاق ها توسط آژانس های خصوصی نگهداری می شود ، پشتیبانی می شود. دارندگان هر DGC خاص می توانند به یکدیگر در طلا بپردازند ، یا واحد ارزی نماینده طلای که توسط شرکت صادر کننده به صورت فیزیکی نگهداری می شود. هر یک از این شرکت ها یا مبادلات ، ذخیره فیزیکی را نشان می دهند که 100 درصد از حساب های مشتری را منعکس می کند. اولین DGC در اواسط دهه 1990 به رهبری E-Gold ظاهر شد. مجموعه ای از ارزهای دیگر در سالهای پس از آن پدید آمده است که بیشتر آنها به دلایل مختلفی ناکام هستند.

غذای اصلی

• ارز طلای دیجیتال (DGC) یک شکل الکترونیکی از پول است که توسط ذخایر طلا که در طاق ها توسط آژانس های خصوصی نگهداری می شود ، پشتیبانی می شود.
• استفاده از ارزهای دیجیتال دشوار است زیرا پذیرش آن جهانی نیست.
• منتقدین ادعا می کنند که هر ارز تحت حمایت طلا بسیار مستقل از یک سیستم مالی ملی است و بنابراین نمی توان در پاسخ به بحران مالی توسط دولت ها مدیریت کرد.

چگونه یک ارز طلای دیجیتال (DGC) کار می کند

از آنجا که یک ارز طلای دیجیتال (DGC) پول الکترونیکی است که توسط اشخاص خصوصی ارائه و نگهداری می شود ، خطر در آن وجود دارد. این نهاد با نگه داشتن یک ذخیره فیزیکی شمش ، از بودجه حمایت می کند. به عنوان یک شبکه سست از ارزهای الکترونیکی که توسط اشخاص خصوصی مستقل اداره می شوند ، DGC ها یک لایه اضافی از خطر را برای خریدار ارائه می دهند. ریسک مدیریت ، به ویژه در یک بازار در حال توسعه کنترل نشده ، تهدید خاصی را برای افرادی که DGC دارند ، ایجاد کرده است. ریسک مدیریت از یک دولت ناکارآمد ، مخرب یا کم تحرک است. عدم شفافیت ، نظارت ضعیف ، شیوه های امنیتی Slack و یا سرقت آشکار همه دارایی های دیجیتالی را تهدید می کنند.

استفاده از ارزهای دیجیتال دشوار است زیرا پذیرش آن جهانی نیست. ریسک نرخ ارز نیز دارندگان DGC را تهدید می کند. ارزش طلا در رابطه آن با ارزهای جهانی و ملی نوسان دارد. همه کشورها اجازه انتقال یک نگهدارنده دیجیتالی را به پول های سرد و سخت نمی دهند. اگر یک کاربر DGC دارایی های خود را بازپرداخت کند ، ممکن است ارز که به آنها تبدیل می شود ، قدرت خرید سایر ارزها را نداشته باشد.

حامیان سرمایه گذاری در ارزهای طلا و طلا مدتهاست که جهانی بودن طلا را در معرض خطرات یک اقتصاد ملی واحد قرار داده اند. آنها معتقدند ، DGC با پیوند مستقیم با یک دارایی فیزیکی برای زنده ماندن از آشفتگی اقتصادی مناسب است. همچنین ، از آنجا که ارز خود را با سیاست پولی یا سیستم اقتصادی هر کشور مرتبط نمی کند ، از خطر تحولات سیاسی جلوگیری می کند.

منتقدین ادعا می کنند که هر ارز تحت حمایت طلا بسیار مستقل از یک سیستم مالی ملی است و بنابراین نمی توان در پاسخ به بحران مالی توسط دولت ها مدیریت کرد.

ارزهای طلای دیجیتال و بیت کوین

E-Gold ، اولین DGC ، سرانجام قربانی ناآشنایی بنیانگذاران خود با خطرات کلاهبرداری آنلاین و پاسخی که از سیستم نظارتی ایالات متحده برانگیخته می شود ، قربانی شد. در نهایت ، وزارت دادگستری ایالات متحده ، طلای الکترونیکی را به عنوان یک فرستنده پول طبقه بندی کرد و نه یک بستر برای پرداخت. این تجارت نتوانست مجوز فعالیت تحت این طبقه بندی را بدست آورد. بنگاه های دیگر به دلیل اختلاس یا پولشویی توسط مدیران یا جذابیت آنها از سارقان هویت آنلاین و سایر مجرمان دیجیتال شکست خورده اند.

در پی بسیاری از مبادلات ناکام DGC ، بیت کوین در برجستگی بالا رفته است ، و کاربران آن از اشتباهات و کاستی های پیشینیان خود آموخته اند. کاربران بیت کوین به جای اینکه به دنبال جلوگیری از تنظیم باشند ، مجبور به رعایت یک چارچوب نظارتی می شوند.

مشاغل فعالیت در بازار بیت کوین آموخته اند که به نفع آنهاست که معاملات را با دقت پیگیری کنید. تنظیم کننده های بیت کوین با مهربانی به اپراتورهایی که قادر به شناسایی ارز آنها از کجا رسیده اند و می روند ، به نظر نمی رسند. بیت کوین نتوانسته است طرف تیره خود را به طور کامل از بین ببرد ، اما بسته شدن بازار جاده ابریشم در سال 2013 یک گام مهم در مسیر بیت کوین به مشروعیت است.