نقش بازار سرمایه در انتقال انرژی

انتقال انرژی نه تنها یک تغییر پارادایم در منابع تامین انرژی ایجاد کرده است، بلکه باعث تجدید نظر در روش ها و فرآیندهایی شده است که بخش مالی هنگام به کارگیری سرمایه از آنها استفاده می کند.

بازارهای سرمایه نقش اساسی در توسعه موفقیت آمیز بخش نفت و گاز ایفا کرده اند: به عنوان مثال. ارائه سرمایه از طریق سرمایه گذاران نهادی و وام های مبتنی بر ذخیره از طریق بانک ها، در حالی که این بخش در ازای آن بازدهی سالمی برای سرمایه گذاران و وام دهندگان ایجاد کرد. تأمین کنندگان سرمایه در طول زمان با ماهیت چرخه ای نفت و گاز راحت شده اند و یاد گرفته اند که به مکانیسم های داخلی برای مقابله با محیط های با قیمت بالا و پایین، و همچنین نوآوری قابل توجهی که کارایی را در سرمایه و هزینه های عملیاتی ایجاد می کند، تکیه کنند.

با این حال، نیاز به کربن زدایی، بازنگری کل نگر در نقش بازارهای سرمایه را آغاز کرده است. به ویژه اینکه چگونه می توانند دسترسی به سرمایه را برای جلوگیری از تغییرات آب و هوایی تسهیل کنند، که خود را به عنوان یک نیاز رو به رشد برای تامین کنندگان مالی نشان می دهد تا مسئولیت نحوه و مکان استقرار سرمایه خود را بر عهده بگیرند.

"این یک انتقال است، نه یک صخره"

گالید همچنین در مورد نیاز بازیگران متعارف برای حفظ و سرمایه گذاری بر نقاط قوت خود صحبت کرد: توسعه و بهره برداری از فناوری های جدید، مدیریت پروژه های پیچیده بزرگ و به طور گسترده تر، درک ذاتی آنها از نحوه عملکرد بازارهای انرژی. اگر آنها نقش معناداری در انتقال را هدف قرار می دهند. علاوه بر این، از آنجایی که بسیاری از دارایی هایی را که نیاز به کربن زدایی دارند، در اختیار دارند و آن ها را اداره می کنند، نمی توانند از بخشی از راه حل فرار کنند.

بازیگران صنعت اکنون به سرعت متوجه شده اند که در صورت عدم تکامل، در نتیجه فشارهای اجتماعی و نظارتی فزاینده ای که با آن مواجه هستند، در معرض خطر قفل شدن از بازارهای سرمایه هستند. صنعت نفت و گاز به دلیل نگرش تاریخی خود نسبت به انتشار گازهای گلخانه ای مورد انتقاد قرار گرفته است، اما بیگانگی این بازیگران تغییر لازم را ایجاد نخواهد کرد. در عوض، ما می توانیم انگیزه هایی را برای آن دسته از مشاغلی ایجاد کنیم که توانایی اعمال تأثیرات محسوس بر ردپای کربن و فراتر از آن را دارند.

پیدا کردن تعادل

به منظور انجام تغییرات عمده فروشی که از انتقال پشتیبانی می کند ، لازم است که دولت ها اصلاحات انرژی ، محیط زیست و سایر سیاست هایی را که محدودیت های منطقه ای را تأیید می کند ، در نظر بگیرند. تمایل به انتقال انرژی شتاب در کشورهای OECD باید با این واقعیت متعادل شود که جهان در حال توسعه ممکن است برای اولویت بندی امنیت ، قیمت مناسب و کارآیی نسبت به تنوع و اعتبار زیست محیطی باشد. این تعادل باید نیاز به تولید اما تولید نفت و گاز دکربن را بپذیرد ، در عین حال سرمایه کافی برای منابع انرژی خنثی کربن فراهم می کند.

تغییر پارادایم در تولید انرژی همچنین به سرمایه گذاران نیاز دارد تا اوراق بهادار خود را مجدداً ارزیابی کنند. اعم از ریسک مخزن گرفته تا ریسک توسعه تا خطر قیمت کالا ، نفت و گاز از نظر ریسک بالاتری نسبت به تجدید پذیر دارد و سرمایه گذاران انتظار دارند که بر این اساس پاداش دهند. انرژی تجدید پذیر دارای مشخصات جریان نقدی قابل پیش بینی تر و ریسک پایین تر هماهنگ است. در نتیجه بازده مورد نیاز پایین تر از سرمایه گذاران.

فراتر از خطرات شناخته شده موجود ، معرفی مالیات کربن ، اعتبار ، سهمیه و/یا قیمت گذاری اطمینان حاصل می کند که ساطع کننده کربن بالا باید قرار گرفتن در معرض انتشار گازهای گلخانه ای را مدیریت کند. اگر این کار را نکنند ، با کاهش درآمد آینده یا دارایی های بدتر و بدتر روبرو هستند. به طور مشابه سرمایه گذاران باید تأثیر این خطرات زیست محیطی را بر روی نمونه کارها خود در نظر بگیرند و بین طرفین که به طور مؤثر با این خطرات سروکار دارند و طرفین که نمی کنند ، تشخیص دهند.

لاهداهدا تأکید کرد که چگونه بانک ها بر درک خطرات مرتبط با انتقال انرژی تمرکز می کنند: "چگونه رقابت و زنده بودن وام گیرندگان ، صنایع گسترده تر و اقتصادهای ملی تحت تأثیر هزینه های اضافی قرار خواهد گرفت که منابع انرژی معمولی در نتیجه انتقال انرژی متحمل می شوند. یا به همان اندازه با تنظیم کافی یا آهسته با این واقعیت جدید ؛و ، چگونه اوراق بهادار و بازارها در واکنش به این امر تعادل می یابند؟ "

در عین حال ، سرمایه داران نیز انتقال را به عنوان یک فرصت اصلی تشخیص می دهند: "انتقال انرژی بسیاری از فرصت های جدید را باز کرده است که به سرمایه زیادی نیاز دارند ، از جمله پروژه های پایدار و همچنین تجاری سازی و از فناوری های جدید. اینجاست که مؤسسات مالی می توانند یک کاتالیزور واقعی برای تغییر در بسیج و کارگردانی سرمایه باشند. به عنوان مثال ، در بازارهای ردپای Standard Chartered در آسیا ، آفریقا و خاورمیانه فرصتی فوق العاده برای جهش راه حل های فشرده کربن میراث از طریق اتخاذ فن آوری های نوظهور وجود دارد. علاوه بر این ، این راه حل های جدید می توانند مشارکت اقتصادی اضافی قابل توجهی ایجاد کنند. "

ابزارهایی برای خدمت به انتقال

سازوکارهای پایدار به محوریت جامعه سرمایه گذاری گسترده تر برای ارتقاء تغییر مثبت در رفتار شرکت ها تبدیل شده اند. اعم از وام های سبز و اوراق قرضه گرفته تا اوراق قرضه مرتبط با پایدار ، اساساً محصولاتی که با ارائه شرایط بهبود یافته در هنگام دستیابی به اهداف ESG از پیش تعریف شده ، اقدامات را تشویق می کنند. در حالی که اینها موفقیت در بازارهای سرمایه اروپا و آمریکا داشته اند ، در حال حاضر بازار آسیا و اقیانوسیه با مقررات ESG کاملاً تعریف شده و غیر استاندارد محدود می شود ، اما به ناچار منجر به سطح بالاتری از قرار گرفتن در معرض خطر با بلوغ انتقال می شود.

شرکت هایی که سطح بالایی از قرار گرفتن در معرض انتشار گازهای گلخانه ای دارند که به دنبال فشار آوردن به خط با ارائه دهندگان سرمایه هستند ، با درگیری روبرو می شوند ، زیرا سرمایه گذاران به طور فزاینده ای تحمل عدم تحمل می شوند. امثال BlackRock و Temasek با برقراری کاهش پیشگیرانه در قرار گرفتن در معرض انتشار گازهای گلخانه ای آنها فراتر از سیاست ESG منطقه ای است.

متعادل کردن نگرانی های امنیت انرژی

استراتژی های انتقال باید در نظر گرفته شود ، رویکردهای منطقه ای برای دستیابی به موفقیت های دکربونیزاسیون و تأیید اینکه هیچ روش یک اندازه متناسب برای دستیابی به اهداف توافق نامه پاریس وجود ندارد. نگرانی اصلی اکثر کشورها اطمینان از دسترسی به شهروندان آنها به انرژی مقرون به صرفه و سازگار است و به رشد اقتصادی کمک می کند.

اگرچه هزینه تأمین انرژی تجدید پذیر اکنون با آن تولید شده از سوخت های فسیلی رقابتی شده است ، سرمایه گذاری های بزرگ غرق شده ، متناوب و هزینه های مورد نیاز برای ادغام زیرساخت های شبکه مانعی برای تسریع در پذیرش است.

سیاست و مقررات باید به دنبال ارتقاء تنوع در مورد تغییر عمده فروشی باشد ، در حالی که انعطاف پذیری لازم برای تأمین انرژی آینده را در نظر می گیرد. برای مثال؛LNG به عنوان یک سوخت انتقال می تواند از زیرساخت های آینده هیدروژن پشتیبانی کند. تولید گاز دریایی می تواند توسط منابع تجدید پذیر تأمین شود. سایت های Brownfield می توانند برای ذخیره کربن مجدداً مورد استفاده قرار گیرند.

این درگیری های اولویت ، مسیری پیچیده را ایجاد می کند که به نفع همه طرفین به همان اندازه نخواهد بود - بازنده ها وجود خواهند داشت و برندگان این انتقال وجود خواهند داشت. راه حل های ارائه شده از طریق بازارهای سرمایه ، و انگیزه تغییر در تجارت از طریق محصولات مالی ، اولین علائم نقشه راه را در این مسیر طولانی و نامشخص ارائه می دهد.< SPAN> سیاست و مقررات باید به دنبال ارتقاء تنوع در مورد تغییر عمده فروشی باشد ، در حالی که انعطاف پذیری مورد نیاز برای تأمین انرژی آینده را در نظر می گیرد. برای مثال؛LNG به عنوان یک سوخت انتقال می تواند از زیرساخت های آینده هیدروژن پشتیبانی کند. تولید گاز دریایی می تواند توسط منابع تجدید پذیر تأمین شود. سایت های Brownfield می توانند برای ذخیره کربن مجدداً مورد استفاده قرار گیرند.