دستور توقف از دست دادن: کمربند ایمنی تجارت

ترتیب توقف از دست دادن به سرمایه گذار اجازه می دهد تا هنگام رسیدن به سطح خاص قیمت ، ضررهای تجاری خود را به طور خودکار کاهش دهد.

سفارشات از دست دادن توقف یک ابزار اساسی برای مدیریت پول است که به معامله گر اجازه می دهد بدون توجه به بازار معامله شده ، در معرض خطر را با دقت مدیریت کند. بسته به استراتژی خود ، معامله گران می توانند از انواع مختلفی از سفارشات توقف استفاده کنند که هر کدام دارای مزایا و معایب آن هستند.

دستور توقف ضرر چیست؟چرا یک دستور توقف ضرر قرار دهید؟چگونه و از کجا می توان دستور توقف ضرر را قرار داد؟خطرات مرتبط با سفارشات متوقف کردن چیست؟

در اینجا خلاصه ای کامل از آنچه شما باید بدانید برای یادگیری چگونگی قرار دادن سفارشات متوقف کردن خود به درستی آورده شده است.

دستور توقف (SL) چیست؟

طبق تعریف ، یک دستور توقف از دست دادن یک سفارش بورس با آستانه تحریک است. به طور خودکار هنگام رسیدن به سطح قیمت معین ، به سرمایه گذار این امکان را می دهد تا ضرر و زیان خود را کاهش دهد وقتی روند قیمت سهام مطلوب نباشد. اگرچه بیشتر سرمایه گذاران به طور کلی از سفارشات توقف ثابت استفاده می کنند ، اما برخی از معامله گران ترجیح می دهند از سفارشات توقف دنباله استفاده کنند.

سفارشات از دست دادن توقف ، اجازه می دهد تا با نزدیک شدن سطح توقف به سطح ورود ، به تدریج از موقعیت های برنده محافظت شود تا ضرر بالقوه را کاهش دهد ، و سپس با نزدیک شدن سطح توقف به سطح قیمت فعلی برای تأمین بخشی از دستاوردهای نهفته. توجه داشته باشید که در حالی که سفارشات متوقف شده باعث بسته شدن خودکار موقعیت ها می شود ، گاهی اوقات اتفاق می افتد که موقعیت در سطح قیمت ذکر شده بسته نمی شود. در واقع ، در طی برخی از حرکات خاص به خصوص سریع بازار یا در صورت عدم وجود حجم تجارت کافی ، دستور توقف از دست دادن فقط در سطح قیمتی اجرا می شود که اولین طرف مقابل موجود در آن قرار دارد (یک خریدار در مورد سفارش فروش یا الففروشنده در مورد سفارش خرید). این خطر ، که به عنوان لغزش شناخته می شود ، می تواند با استفاده از یک سفارش ضمانت ضمانت از بین برود ، که همانطور که از نام آن پیداست ، معامله گر را تضمین می کند که موقعیت وی در سطح قیمت مشخص بسته خواهد شد

چرا از یک سفارش متوقف شده استفاده می کنید؟

سفارشات از دست دادن به بازرگانان این امکان را می دهد تا از حداکثر ضرر نظری خود قبل از زمان آگاه باشند. این که آیا این موقعیت به صورت نقدی و یا با اهرم باز شده است ، سفارشات متوقف شده در درجه اول برای محدود کردن میزان ضرر در صورتی که معامله گر پیش بینی بدی داشته باشد ، در نظر گرفته شده است. اگرچه البته استفاده از "از دست دادن روانی" و بستن موقعیت به صورت دستی هنگام رسیدن به سطح بحرانی امکان پذیر است ، اما هنوز هم از سفارشات استاندارد از دست دادن خودکار استفاده می شود. در واقع ، در صورت وجود یک بازار سریع در حال حرکت یا یک مشکل فنی (برش اینترنت ، خرابی باتری و غیره) بسته شدن دستی ممکن است زمان ببرد و خیلی دیر شود. پیشگیری بهتر از درمان است. فراموش نکنید که در تجارت ، تنوع ریسک از طریق جانشینی عملیات مدیریت می شود ، زیرا یک عملیات از دست دادن می تواند توسط یک عملیات برنده بعدی تحت پوشش قرار گیرد.

معامله گر با قرار دادن یک دستور توقف از دست دادن در فاصله معقول ، از قرار دادن همه تخم های خود در یک سبد با شرط بندی بیش از حد در یک تجارت خودداری می کند.

سفارش توقف ضرر خود را از کجا قرار دهید

در معرض خطر ناامید کردن شما ، هیچ پاسخی آماده برای این سؤال وجود ندارد که بتوانید دستور توقف خود را از دست بدهید. برای پاسخ به این سؤال ، باید استراتژی تجارت و زمینه بازار خود را در نظر بگیرید. با این حال ، چند قانون عقل سلیم می تواند به شما کمک کند تا ترتیب توقف از دست دادن را به درستی تنظیم کنید. اولین مورد این است که نسبت پیروزی/ضرر و میزان موفقیت خود را در نظر بگیرید تا انتظار ریاضی مثبت داشته باشید.

به عبارت ساده تر ، در دراز مدت باید بتوانید بیشتر از آنچه از دست می دهید برنده شوید. بنابراین فاصله از بین رفتن شما باید فاصله سفارش انتفاعی شما را در نظر بگیرد. بنابراین ، در زمینه یک استراتژی مقیاس گذاری ، معامله گران به طور کلی نسبت های برنده/ضرر را زیر 1 دارند ، که آنها سپس با نرخ موفقیت بالاتر از 50 ٪ جبران می کنند.

از طرف دیگر ، در چارچوب یک استراتژی معاملاتی روزانه ، معامله گران نسبت سود/زیان بیشتر از 1 را دارند که به لطف آنها می توانند پرتفوی معاملاتی خود را در میان مدت و بلند مدت افزایش دهند. اصل دوم این است که نوسانات بازار را در نظر بگیرید. در واقع ، امتناع از خطای خطا به اندازه کافی قابل توجه در یک بازار آشفته به معنای خطرناک است که از بین رفتن یک ضربه متوقف شده توسط یک "فتیله" ، یعنی توسط یک حرکت قیمت کوتاه مدت و ناچیز ناشی شود. هنگامی که معامله گر سطح بحرانی را که سناریوی تجارت خود را باطل می دانند ، شناسایی کرد ، سپس باید نوسانات تاریخی یا ضمنی بازار را برای تخمین حاشیه خطا تجزیه و تحلیل کنند. شاخص های فنی مانند انحراف استاندارد یا باندهای بولینگر می توانند در اینجا کمک کنند.

سرانجام ، در زمینه دنباله از بین رفتن از بین رفتن ، معامله گر می تواند به منظور پیروی از روند فعلی ، به انواع دیگر شاخص های فنی اعتماد کند: میانگین حرکت ، کانال های دونچیان یا فراکتال.

هرچه استفاده شما از سفارشات متوقف شده باشد ، به خاطر داشته باشید که آنها فقط در صورت غیرفعال شدن یا حذف در طول تجارت مفید خواهند بود! در واقع ، بسیاری از معامله گران به وسوسه تغییر سناریوی اولیه خود در این راه تسلیم می شوند. اگر این وضعیت با شما صحبت می کند ، و اگر در کنترل خود مشکل دارید ، در مورد تجارت خودکار فکر کنید.