نیکسون و پایان سیستم برتون وودز ، 1971-1971

در 15 آگوست 1971 ، رئیس جمهور ریچارد م. نیکسون ، سیاست جدید اقتصادی خود را اعلام کرد ، برنامه "ایجاد یک سعادت جدید بدون جنگ". این ابتکار عمل به عنوان "شوک نیکسون" شناخته شده بود ، آغاز پایان برای سیستم برتون وودز از نرخ ارز ثابت که در پایان جنگ جهانی دوم ایجاد شده است.

وزیر خزانه داری جان کانالی در روزی که رئیس جمهور ریچارد نیکسون سیاست جدید اقتصادی خود را ، 15 اوت 1971 اعلام کرد. (کتابخانه ریاست جمهوری نیکسون)

تحت سیستم برتون وودز ، ارزش های خارجی ارزهای خارجی در رابطه با دلار ایالات متحده ثابت شد ، که ارزش آن به نوبه خود با قیمت کنگره 35 دلار در هر اونس بیان شده بود. تا دهه 1960 ، مازاد دلارهای ایالات متحده ناشی از کمک های خارجی ، هزینه های نظامی و سرمایه گذاری خارجی این سیستم را تهدید کرد ، زیرا ایالات متحده طلای کافی برای پوشش حجم دلار در گردش جهانی با نرخ 35 دلار در هر اونس ندارد. در نتیجه ، دلار بیش از حد ارزیابی شد. روسای جمهور جان اف کندی و لیندون ب. جانسون مجموعه ای از اقدامات را برای حمایت از دلار و پایداری برتون وودز به تصویب رساندند. محدودیت در وام های خارجی ؛تلاش برای جلوگیری از خروج رسمی دلار ؛اصلاحات پولی بین المللی ؛و همکاری با سایر کشورهاهیچ چیز کار نکرد. در همین حال ، بازرگانان در بازارهای ارزی ، معتقدند که ارزش بیش از حد دلار یک روز دولت ایالات متحده را وادار می کند تا آن را کاهش دهد ، به طور فزاینده ای تمایل به فروش دلار دارد. این منجر به اجرای دوره ای بر روی دلار شد.

این فقط چنین بر روی دلار بود ، به همراه شواهد و مدارکی مبنی بر اینکه دلار بیش از حد ارزش تجارت خارجی کشور را تضعیف می کند ، و این باعث شد رئیس جمهور ریچارد م. نیکسون عمل کند. در 13 آگوست 1971 ، نیکسون جلسه ای از مشاوران برتر اقتصادی خود ، از جمله وزیر خزانه داری جان کانالی و دفتر مدیریت و مدیر بودجه جورج شولتز ، در عقب نشینی ریاست جمهوری کمپ دیوید تشکیل داد تا برنامه عمل را در نظر بگیرد. به ویژه در این جلسه غایب بود ، وزیر امور خارجه ویلیام راجرز و دستیار رئیس جمهور در امور امنیت ملی هنری کیسینجر. پس از دو روز مذاکره ، عصر روز 15 اوت ، نیکسون سیاست جدید اقتصادی خود را در سخنرانی به ملت در مورد "چالش صلح" اعلام کرد. با بیان اینكه پیشرفت در پایان دادن به مشارکت ایالات متحده در جنگ در ویتنام به این معنی بود كه زمان آن رسیده است كه آمریکایی ها ذهن خود را به چالش های دنیای پس از ویتنام تبدیل كنند ، نیکسون یک کار سه برابر را شناسایی کرد: "ما باید بیشتر ایجاد کنیم ومشاغل بهتر ؛ما باید از افزایش هزینه زندگی جلوگیری کنیم. ما باید از دلار در برابر حملات دلالان بین المللی پول محافظت کنیم. "وی برای رسیدن به دو هدف اول ، وی کاهش مالیات و یخ 90 روزه در قیمت ها و دستمزدها را پیشنهاد کرد. برای دستیابی به سوم ، نیکسون تعلیق تبدیل دلار را به طلا هدایت کرد. وی همچنین دستور داد كه تعرفه 10 درصدی اضافی در تمام واردات قابل پرداخت تعرفه شود. مانند تعلیق تبدیل طلای دلار ، این اقدام برای القاء شرکای اصلی تجارت ایالات متحده برای تنظیم ارزش ارزهای خود به سمت بالا و سطح موانع تجاری آنها به سمت پایین است تا بتواند واردات بیشتری از ایالات متحده را فراهم کند.

موفقیت در خانه ، سخنان نیکسون بسیاری از خارج از کشور را شوکه کرد ، که آن را یک عمل یکدستگرایی نگران کننده دانستند. شیوه ای ادعا که در آن کانال مذاکرات نرخ ارز متعاقب آن را با همتایان خارجی خود انجام داد ، اقدامات کمی برای حل این نگرانی ها انجام داد. با این وجود ، پس از ماهها مذاکره ، گروه ده دموکراسی صنعتی ( G-10) با مجموعه جدیدی از نرخ های ثابت با محوریت یک دلار کم ارزش در توافق نامه اسمیتسونیان دسامبر 1971 موافقت کردند. اگرچه توسط نیکسون به عنوان "مهمترین توافق نامه پولی در تاریخ جهان" شناخته می شود ، اما نرخ ارز تعیین شده در توافق نامه اسمیتسونیان دوام چندانی نداشت. پانزده ماه بعد ، در فوریه 1973 ، فشار سوداگرانه بازار منجر به کاهش ارزش بیشتر دلار و مجموعه دیگری از برابری مبادله شد. چند هفته بعد ، دلار دوباره در بازارهای مالی تحت فشار سنگین قرار گرفت. با این حال ، این بار هیچ تلاشی برای خنثی کردن برتون وودز وجود نخواهد داشت. در مارس 1973 ، G-10 ترتیباتی را تصویب كرد كه در آن شش عضو جامعه اروپا ارزهای خود را به هم گره زدند و به طور مشترک علیه دلار آمریكا شناور شدند ، تصمیمی كه به طور مؤثر نشانگر رها كردن سیستم نرخ ارز ثابت برتون وودز به نفع فعلی است. سیستم نرخ ارز شناور.