وبلاگ: پنج راه دولت ها می توانند به مشاغل کوچک در بخش غیررسمی کمک کنند تا از Covid-19 زنده بمانند

در آفریقا ، شرکتهای خرد ، کوچک و متوسط (MSME) در اقتصاد غیررسمی به ویژه در برابر تأثیرات اقتصادی همه گیر Covid-19 آسیب پذیر هستند. مصرف کنندگان خواستار و هزینه کمتری هستند و منجر به کاهش درآمد ، مشکلات نقدینگی ، کاهش تولید و اخراج می شوند.

این مشاغل کوچک معمولاً درگیر کشاورزی ، تجارت خرده فروشی ، حمل و نقل یا ساخت و ساز هستند. به طور متوسط 86 درصد از آفریقایی های شاغل در اقتصاد غیررسمی هستند و زنان بخش بزرگی از این تعداد را تشکیل می دهند. محافظت از بنگاهها و کارگران در بخش غیررسمی به ترکیبی از اقدامات کوتاه مدت و میان مدت خاص تر و طولانی مدت متناسب با متن سوئیفت نیاز دارد.

گزارش جدیدی که توسط دبیرخانه مشترک المنافع ارائه شده است ، پنج توصیه در مورد چگونگی کمک دولت ها می تواند به اطمینان از بقای آنها کمک کند:

1. دستورالعمل های بهداشت و ایمنی و طرح های پشتیبانی برای کارگران غیررسمی

کارگران بخش غیررسمی نسبت به آلوده شدن بسیار آسیب پذیر هستند زیرا بیشتر آنها در فضاهای پر ازدحام زندگی می کنند و کار می کنند و دسترسی کافی به آب و بهداشتی تمیز ندارند. بهداشت و بهداشت بسیار مهم است.

به عنوان یک استراتژی کوتاه مدت ، دولت های آفریقایی می توانند بلافاصله دستورالعمل های بهداشتی را برای معامله گران غیر رسمی ، همانطور که در آفریقای جنوبی انجام شده است ، اعمال کنند. در برنامه های بین المللی و درمانی میان مدت و طولانی مدت که از کارگران در بخش غیررسمی ، مانند طرح ملی بیمه درمانی غنا حمایت می کند ، می تواند مراقبت های بهتر قبل از تولد ، بررسی های پیشگیرانه بهداشت و توجه متخصصان آموزش دیده را ارائه دهد.

2. پشتیبانی کافی بهزیستی کوتاه مدت با پوشش برنامه های کارهای عمومی

برای کاهش خطر فقر شدید و ناامنی غذایی ، دولت ها در حال اعلام پرداخت آنلاین ، نقل و انتقالات در نوع (توزیع مواد غذایی) و کمک های اجتماعی هستند. با این وجود ، دسترسی به این اقدامات می تواند پیچیده و مؤثرتر باشد و شبکه های تأمین اجتماعی هدفمند برای بخش غیررسمی مورد نیاز است.

نقل و انتقالات نقدی می تواند به ویژه به عنوان تثبیت کننده های کلان اقتصادی مؤثر باشد ، زیرا آنها می توانند با تأخیر کمتری نسبت به سایر اقدامات مالی اختیاری عمل کنند. با این حال ، در طولانی مدت و طولانی مدت ، ایجاد اشتغال از طریق فرصت های کاری پرداخت شده و برنامه های کارهای عمومی مهم خواهد بود.

3. حفظ نقدینگی برای بنگاه ها و فکر مجدد مدل های عملیاتی

برای زنده ماندن از بحران، مشاغل کوچک در بخش غیررسمی نیاز به حمایت نقدینگی فوری دارند. از ماه مه 2020، محرک های سیاست مالی در بین کشورها بسیار متفاوت بوده و از 0. 1 تا 4 درصد تولید ناخالص داخلی متغیر است.

چنین افزایش کوتاه مدتی در نقدینگی شرکت های کوچک و متوسط باید از کانال هایی عبور کند که کارآفرینان از قبل می شناسند و به آن اعتماد دارند. این بدان معناست که موسسات مالی و مالی خرد جامعه محور باید خدمات ضروری در طول بحران در نظر گرفته شوند و نقدینگی اضطراری را ارائه دهند، اگر در چارچوب مقررات باشند.

این بحران یک تجدید نظر اساسی در مدل های کسب وکار و عملیاتی را مجبور خواهد کرد که بخش کسب وکار کوچک را برای سال های آینده متحول خواهد کرد. اقدامات کوتاه مدت ممکن است حمایت فوری را فراهم کند، اما برای ایجاد پایداری بلندمدت کار چندانی انجام نمی دهد. این امر مستلزم کاهش ساختاری شکاف مالی برای شرکت های کوچک و متوسط با گسترش سیستم های تامین مالی خرد و شامل سایر خدمات مانند بیمه، کمک های فنی برای دسترسی به وام ها و آموزش های تجاری است.

4. تنظیم با اختلالات زنجیره تامین به علاوه مداخلات توسعه بخش خصوصی

اختلالات زنجیره ارزش تأثیرات زیادی دارد، زیرا شرکت های کوچک و متوسط در بخش غیررسمی برای بقا به فروش روزانه متکی هستند. برای جلوگیری از ورشکستگی در کوتاه مدت، این مشاغل به طور فزاینده ای به اقدامات محرکی که هزینه های عملیاتی را کاهش می دهد و بدهی های موجود را چشم پوشی می کند، تکیه می کنند.

گسترش پیوندهای تجاری نیز امکان پذیر است، به موجب آن، کسب و کارهای بزرگ و رسمی می توانند با کسب و کارهای کوچک و غیررسمی به عنوان محل فروش یا توزیع کننده کالاهای ضروری خود به درب خانه کار کنند. بسته های محرک باید فضاهای کاری و زیرساخت های اقتصاد غیررسمی مانند بازارهای جمعی را به گونه ای بهبود بخشد که فاصله گذاری اجتماعی را ترویج کند. این به آنها امکان می دهد در کوتاه مدت عملیاتی شوند.

در بلندمدت، عملکرد تجاری و رقابت پذیری را می توان از طریق مداخلات جامع تر توسعه بخش خصوصی افزایش داد. اینها باید دسترسی به امور مالی، مشاوره و آموزش کسب و کار را با شبکه های خاص صنعت، مقررات، استانداردها، نوآوری و برنامه های پیوندی ترکیب کنند.

5. سیاست های ساختاری برای تاب آوری

تاب آوری به سیاست های ساختاری بستگی دارد که از آموزش و منابع پشتیبانی می کنند، اطلاعات را ارائه می کنند و در ایجاد قابلیت ها سرمایه گذاری می کنند. در کوتاه مدت، این موارد باید به شرکت های کوچک و متوسط کمک کند تا حالت های کاری جدید و فناوری های دیجیتالی را اتخاذ کنند که به واقعیت جدید COVID-19 پاسخ می دهند، مانند دورکاری، خرده فروشی آنلاین یا تحویل در خانه.

با این حال ، این امر به برخی از زیرساخت های اساسی (مانند اتصال به اینترنت) و آشنایی با سیستم عامل های دیجیتال ، به همراه تقاضای مصرف کننده برای چنین خدماتی نیاز دارد. کمتر از 30 درصد از جمعیت آفریقا به اینترنت دسترسی دارند ، در مقایسه با 90 درصد در کشورهای پیشرفته و 60 درصد در سایر کشورهای در حال توسعه. در عین حال ، خدمات پول موبایل در بین مشاغل کوچک آفریقا ، افزایش بهره وری ، گردش مالی و درآمد و اعتبار در حال افزایش است.

تحول دیجیتالی میان مدت و طولانی مدت می تواند اطمینان حاصل کند که MSME ها می توانند به شدت گزاف گویی کنند. راه حل های ساده دیجیتال و آموزش هایی که نیازی به سرمایه گذاری بزرگ پیشرو ندارند ، سازگاری را آسان تر می کند.

در پایان ، سیاست گذاران باید در پاسخ به شکاف در اقدامات پیشنهادی خود ، وضعیت را ارزیابی کرده و نوآورانه و سازگار باشند. به طور کلی ، اقدامات کوتاه مدت برای کمک به بخش غیررسمی MSME باید با برنامه های تاب آوری طولانی مدت برای بهبود پایدارتر پس از Covid-19 مرتبط باشد.