آنچه کمبود فروشگاه های مواد غذایی پریمیوم در مورد عدم سرمایه گذاری در محله های سیاه می گوید

سرمایه گذاری در محل مکان. فضاهای عمومی مانند پارک ها و مراکز اجتماع و همچنین مشاغل مانند رستوران ها و کافه ها نشانگر سعادت محلی ، غنای آن به محله و افزایش ثروت جامعه با جذب سرمایه گذاری بیشتر است.

DW Rowlands

دستیار تحقیق - مترو بروکینگز

مانان دونوگو

همکار ارشد تحقیقات - مترو بروکینگز

آندره م. پری

همکار ارشد - مترو بروکینگز

فروشگاه های مواد غذایی یک مؤلفه مهم این اکوسیستم هستند. و زنجیره های مواد غذایی پریمیوم متمرکز بر غذاهای طبیعی ، ارگانیک و تخصصی (که معمولاً به عنوان فروشگاه های "فرمت تازه" گفته می شود) مانند غذاهای کامل و معامله گر 1 نه تنها گزینه های خرید سالم را برای ساکنان فراهم می کنند ، بلکه به عنوان نشانگرهای با درآمد بالا نیز خدمت می کنند.، مناطق مطلوب ، که به افزایش ارزش املاک و تصویری از امنیت و ثبات کمک می کند. برعکس ، فقدان این دارایی ها - یا گسترش زنجیره های مرتبط با فقر ، مانند فروشگاه های دلار - می تواند به سرمایه گذاران و توسعه دهندگان نشان دهد که یک جامعه در حال تلاش است یا فاقد مشتری است که باعث می شود سرمایه گذاری سودآور باشد. این الگوهای می توانند یک مارپیچ سرمایه گذاری به سمت بالا یا رو به پایین را هدایت کنند ، و در حالی که آن را از کشش ها منحرف می کنند ، ثروت را در مناطق از قبل سفید پوست متمرکز می کنند.

الگوهای سرمایه گذاری جامعه اغلب تحت تأثیر نژاد و همچنین ثروت است. با تجزیه و تحلیل توزیع فروشگاه های مواد غذایی در چندین شهر بزرگ ایالات متحده ، می فهمیم که فروشگاه های مواد غذایی پریمیوم بدون در نظر گرفتن متوسط درآمد خانوار آن محلات ، در محلات اکثریت سیاه قرار دارند و به طور قابل توجهی در محلات قرار دارندجایی که سهم جمعیت سیاه کمتر از 10 ٪ است.

به عبارت دیگر ، مشاغل و بخش های گسترده املاک و مستغلات و تأمین مالی حتی در رونق محله های اکثریت سیاه سرمایه گذاری نمی کنند ، که این جوامع را بی ارزش می کند و فرصت های رشد را مانع می کند.

کاهش ارزش جوامع سیاه منجر به نابرابری در دسترسی به مواد غذایی شده است

سیستم های غذایی ناهموار در محلات با ترکیبات مختلف نژادی روشهایی را نشان می دهد که جامعه آمریکا ارزش ارزش خود را برای مردم در آن جوامع نشان می دهد.

کاهش ارزش محله های سیاه با پروژه های "تجدید شهری" در اواسط قرن بیستم مرتبط است که بسیاری از محلات سیاه را به عنوان "زاغه ها" عنوان کرده و آنها را تخریب می کند. در همین حال ، رهبران فدرال ، ایالتی و محلی در زیرساخت هایی سرمایه گذاری کردند که ساکنان سفید پوست حومه را به هسته های شهری و از طریق شهری آورد و نشانگر ارزش ذاتی بالاتر جوامع سفید پوست بود. این سیاست ها بر اساس ارزش پایین تر افراد و دارایی ها در جوامع سیاه عمل می کردند ، که در انواع امکانات یک جامعه ارائه می شود.

گزارش های ارزیابی آژانس مالی مسکن فدرال به محققان این امکان را داده است تا تأیید کنند که خانه های محله های سیاه تقریباً 20 ٪ پایین تر از خانه های معادل در محله های غیر سیاه هستند و تقریباً دو برابر بیشتر از قیمت فروش پیمان شده ارزیابی می شوند. الگوهای کاهش ارزش مشابه در املاک و مستغلات تجاری در محلات با اکثریت سیاه یافت شده است ، که دریافت وام برای شروع مشاغل جدید یا سرمایه گذاری در مشاغل موجود ، کارآفرینان سیاه را دشوار می کند. مشاغل مشتری مداری که خود را در محله های با اکثریت سیاه مستقر می کنند با رتبه های مشتری پایین تر و درآمد کمتری روبرو هستند.

یک بخش از ساختار بزرگتر کاهش ارزش املاک و مستغلات تجاری و تجاری در جوامع با اکثریت سیاه "آپارتاید غذایی" یا نابرابری در دسترسی به مواد غذایی است که توسط نژادپرستی ساختاری در الگوهای مسکونی و سرمایه گذاری ، مانند کاهش سوپر مارکت تولید شده است. اگرچه تفاوت در دسترسی به مواد غذایی اغلب به دلیل عدم امنیت غذایی بالا و نتایج تغذیه ای بدتر در جوامع سیاه مقصر است ، اما ممکن است این رابطه به همان اندازه که اغلب باور می شود قوی نباشد ، همانطور که همکاران مترو بروکینگز در گزارش سال 2021 خاطرنشان کردند. آنها دریافتند که در حالی که تمایل به ایجاد مشکل ناامنی غذایی و تغذیه ضعیف در محلات کم درآمد به عنوان یکی از "بیابان های غذایی" (مناطقی با دسترسی محدود به مواد غذایی مقرون به صرفه و مغذی) وجود دارد ، تعدادی از مطالعات اخیر نشان داده اند. این دسترسی بیشتر به خرده فروشان مواد غذایی با کاهش ناامنی غذایی ارتباط ندارد و خریداران ، حتی کسانی که دارای وسیله نقلیه هستند ، لزوماً تصمیم نمی گیرند در نزدیکترین سوپر مارکت خرید کنند.

علاوه بر این ، ظهور خدمات تحویل مواد غذایی در طول همه گیر Covid-19 منجر به دسترسی بیشتر به خدمات تحویل مواد غذایی برای اکثر آمریکایی هایی که در "بیابان های غذایی" به طور سنتی تعریف شده اند ، دسترسی بیشتری داشته است. در حالی که ناامنی مالی و هزینه بالاتر مواد غذایی سالم تر نقش بیشتری در ناامنی غذایی و نقص تغذیه ای در بین آمریکایی های کم درآمد ایفا می کند ، تفکیک و گزینه های خرده فروشی متفاوت در محلات با اکثریت سیاه هنوز هم اهمیت دارد ، زیرا آنها علائم یک مشکل گسترده تر از ارزش گذاری و کاهش ارزش هستند. سرمایه گذاری در جوامع سیاه ، که عواقب واقعی برای حفظ و توسعه ثروت محلی دارد.

فراتر از مسائل مربوط به دسترسی ، این گزارش فرض می کند که نوع فروشگاه یک بیانیه اقتصادی از ارزش است که می تواند سرمایه گذاری یا دریچه گاز را در یک منطقه ایجاد کند. انواع فروشگاه های موجود در یک جامعه داوری از سطح سرمایه گذاری یک جامعه است.

فروشگاه های مواد غذایی پریمیوم از جوامع ثروتمند سیاه پوست غایب هستند

ما مکانهای خرده فروشان مواد غذایی پریمیوم را در 10 منطقه مترو ایالات متحده با جمعیت بیش از 1 میلیون و تعداد قابل توجهی از گروه های مسدود با درآمد بالا و غیر روستایی با جمعیت با اکثریت سیاه مورد تجزیه و تحلیل قرار دادیم. 2 ما شواهد محکمی برای سرمایه گذاری در هر 10 منطقه مترو پیدا کردیم.

همانطور که در جدول 1 مشاهده می شود ، در هفت مورد از 10 منطقه مترو مورد مطالعه ، هیچ یک از گروه های بلوک سیاه و سفید ، غیر روستایی در کوارتیل برتر برای درآمد خانوار در فاصله 1 مایل از یک فروشگاه مواد غذایی پریمیوم و فقط در یک منطقه مترو قرار نگرفتند.- شیوهینگتون ، D. C. درصد بالاتر از 5 ٪ بود. برای گروه های بلوک در همان براکت های درآمدی اما با کمتر از 10 ٪ سهم ساکنان سیاه پوست ، درصد که در فاصله 1 مایل از یک فروشگاه مواد غذایی پریمیوم واقع شده است از 10 ٪ در آتلانتا تا 34 ٪ در لس آنجلس. علاوه بر این ، گروه های بلوک با اکثریت سیاه در هر کوارتیل درآمدی از تمام مناطق مترو مورد مطالعه احتمال کمتری برای قرار گرفتن در فاصله 1 مایل از فروشگاه های مواد غذایی پریمیوم نسبت به گروه های بلوک در آن منطقه مترو به طور کلی داشتند. 3

در حالی که ما شاهد همان الگوی کمبود سرمایه گذاری در جوامع ثروتمند سیاه در هر 10 شهر نمونه ما هستیم ، بین مناطق مترو نیز تفاوت های چشمگیری وجود دارد. شکل 1 تفاوت سهام محله های سیاه و غیر سیاه را در نزدیکی فروشگاه های مواد غذایی پریمیوم برجسته می کند. تفاوت در شیوع فروشگاه های مواد غذایی حق بیمه در محلات ثروتمند در مناطق مترو کم درآمد کمترین است (نیواورلئان و ممفیس ، تن ، که درآمد متوسط خانواده زیر 60،000 دلار دارند) و بزرگترین در واشنگتن ، D. C ، نیویورک و لس آنجلس(که در میان ثروتمندترین مناطق مترو در نمونه ما هستند).

تفاوت دیگر وقتی به گروه های بلوک کم درآمد نگاه می کنیم. در برخی از مناطق مترو (به طور خاص آتلانتا و بالتیمور) ، کسری فروشگاه های مواد غذایی پریمیوم در محله های سیاه کم درآمد و با درآمد بالا مشابه است. با این حال ، در دو منطقه مترو (هیوستون و شیکاگو) ، جوامع با اکثریت سیاه در کوارتیل درآمد پایین در واقع بیشتر از جوامع کم درآمد با تعداد کمی از ساکنان سیاه پوست در نزدیکی یک فروشگاه مواد غذایی پریمیوم واقع شده بودند. در هر دو مورد ، اختلافات اندک است ، و محلات سیاه کم درآمد مورد نظر در مناطق شهری نسبتاً متراکم در مجاورت محله های با درآمد بالاتر قرار دارند.

مقایسه مکان های فروشگاه مواد غذایی ممتاز در مناطق واشنگتن ، D. C و مترو آتلانتا

منطقه مترو واشنگتن ، D. C ، بالاترین درآمد مترو است که ما در آن تحصیل کردیم ، با درآمد متوسط خانوار 111،000 دلار طبق تخمین 5 ساله بررسی جامعه آمریکایی (ACS). این کشور همچنین در شهرستان شاهزاده جورج و چارلز کانتی در مریلند ، دومین و بالاترین درآمد با درآمد سیاه در کشور قرار دارد. با این حال ، تجزیه و تحلیل ما تفاوت در توزیع سرمایه گذاری بین اکثریت سیاه و محله های عمدتاً سفید را نشان می دهد. به عنوان مثال ، عدم وجود خرده فروشان سطح بالا ، از جمله فروشگاه های مواد غذایی پریمیوم ، در شهرستان پرنس جورج برای ده ها سال نگرانی در آن جوامع سیاه با درآمد بالا بوده است.

منطقه واشنگتن ، D. C. تقریباً 20 مکان Trader Joe و Whole Foods هر یک و همچنین دو زنجیره ارگانیک محلی: بازار ارگانیک مادر و بله! بازار ارگانیک. زنجیرهای ملی به احتمال زیاد در محله هایی با تعداد کمی از ساکنان سیاه پوست در طیف درآمد قرار دارند ، در حالی که این دو زنجیره محلی اختلاف نژادی بسیار کوچکتر را نشان می دهند. در مورد بله! بازار ارگانیک ، این تا حدودی نتیجه ای از این واقعیت است که همه فروشگاه های آنها در هسته شهری - که اغلب در مناطق متمایز شده است - واقع شده اند و به این ترتیب به جوامع سیاه پوست نزدیک هستند. با این حال ، ممکن است این شواهدی باشد که نشان می دهد فروشگاه های محلی نسبت به زنجیره های ملی با آشنایی کمتر با مناطقی که در آن فعالیت می کنند ، کمتر از محله های سیاه کمتری برخوردار نیستند.

همانطور که در شکل 2 مشاهده می شود ، کمربندی از گروه های بلوک با درآمد بالا با جمعیت با اکثریت سیاه تقریباً یک سوم راه اطراف کمربند پایتخت در حومه شرقی و جنوبی منطقه را پیچیده می کند. با این حال ، در حالی که مناطق با درآمد بالا در سایر مناطق واشنگتن ، D. C. با Whole Foods ، Trader Joe و مکان های بازار ارگانیک مادر پراکنده شده اند ، این دو مکان مادر در کمربند در نزدیکی انتهای آن قرار دارند ، در مناطقی با جمعیت کمتر عمدتا سیاهو هیچ یک از زنجیره های ملی هیچ مکان در کمربند ندارند. در حقیقت ، در حالی که هر یک از این زنجیرها دارای یک مکان واحد در شهرستان پرنس جورج و هیچکدام در کانتی چارلز هستند ، این فروشگاه ها در یک مایل از یکدیگر و در نزدیکی پردیس پرچمدار دانشگاه مریلند واقع شده اند ، در بخشی از شهرستان کهاکثریت سیاه نیست.

الگوی مشابهی در مکانهای انتخاب شده توسط هریس تتر ، فروشنده مواد غذایی متعارف متعلق به کروگر مشاهده می شود (شکل 3) ، که در اوایل دهه 2000 شروع به انتقال به منطقه واشنگتن ، D. C کرد و گسترش آن را در بازارهای مجلل متمرکز کرده است. اگرچه هریس تیتر اکنون سومین زنجیره مواد غذایی بزرگ در منطقه با 44 فروشگاه است ، اما هیچ فروشگاهی در شهرستان چارلز و تنها دو نفر در شهرستان پرنس جورج وجود ندارد-نه در یک محله با اکثریت سیاه و هر دو در نزدیکی مرز شهرستان با اکثریت-سفید پوستحومه بالتیمور.

توزیع زنجیره های مواد غذایی پریمیوم در آتلانتا ، که در جدول 3 و شکل 4 نشان داده شده است ، مقایسه خوبی با واشنگتن ، D. C ارائه می دهد ، زیرا آتلانتا کمترین درصد از گروه های بلوک برتر را در فاصله 1 مایل از یک فروشگاه مواد غذایی پریمیوم در بین مناطق مترو دارد. ما مطالعه کردیم. در حالی که گروه های بلوک نسبتاً کمی در منطقه آتلانتا در نزدیکی فروشگاه های مواد غذایی پریمیوم واقع شده اند ، تقریباً تمام مواردی که تعداد کمی از ساکنان سیاه پوست دارند.

فروشگاه های مواد غذایی پریمیوم در منطقه آتلانتا به طور کلی نادر هستند ، اما کالاهایی که حضور دارند تقریباً همه در یک راهرو که در شمال مرکز شهر واقع شده است محدود شده است که دارای کوچکترین سهام منطقه از ساکنان سیاه پوست است. خوشه های اصلی شغلی "Edge City" حومه شهر Buckhead و مرکز پیرامونی نیز دارای جفت فروشگاه های مواد غذایی ممتاز هستند.

فروشگاه های دلار در جوامع اکثریت سیاه در همه سطوح درآمد بیشتر است

عدم وجود بقال فروشی های ممتاز از جوامع با درآمد سیاه با درآمد بالا ، نمونه ای از سمت عدم سرمایه گذاری آپارتاید مواد غذایی است. با این حال ، یک مؤلفه دوم برای اکوسیستم های مختلف خرده فروشی مواد غذایی در محلات سیاه و غیر سیاه (مخصوصاً سفید) وجود دارد: شیوع گزینه های غذایی کمتر قابل توجه. مطالعات نشان داده است که شیوع رستوران های فست فود با درصد ساکنان سیاه پوست در محله های شهری در ایالات متحده آمریکا همبستگی مثبت دارد ، روند مشابهی برای فروشگاه های مشروبات الکلی یافت شده است.

فروشگاه های دلار زنجیره ای یکی از نمونه های خرده فروشان مواد غذایی است که محله های شهری با اکثریت سیاه را برای مکان های فروشگاه هدف قرار داده اند ، که اغلب این جوامع را با رسانه ها اشباع کرده و ایجاد آن برای مشاغل محلی و سایر زنجیره های مواد غذایی را دشوارتر می کند. در حالی که فروشگاه های دلار می توانند نیاز را در محله های کم درآمد پر کنند ، آنها اغلب به عنوان مشاغل درنده در نظر گرفته می شوند که به جوامع آسیب می رساند و بیشتر از آنها سود می برد ، به دلیل دستمزد بسیار کم ، جابجایی سایر گزینه های مواد غذایی در حالی که در فروش مواد غذایی تازه ، طراحی فروشگاهی که افزایش می یابد ، افزایش می یابد. میزان سرقت های مسلحانه و تخلفات OSHA و FDA که باعث می شود مشتریان و کارمندان در معرض خطر باشند.

همانطور که در جدول 4 نشان داده شده است ، در هر منطقه مترو در گروه ما به جز واشنگتن ، D. C (جایی که فروشگاه های دلار در کل شیوع کمتری دارند ، احتمالاً به دلیل درآمد قابل ملاحظه ای منطقه مترو) ، محلات با اکثریت سیاه در کوارتیل برتر درآمد بیشتر احتمال داردیک فروشگاه دلار در فاصله 1 مایل نسبت به محله های با درآمد بالا با سهم ساکنان سیاه پوست پایین تر از 10 ٪ داشته باشید. علاوه بر این ، در شش مورد از 10 منطقه مترو (نیویورک ، لس آنجلس ، شیکاگو ، هیوستون ، نیواورلئان و ممفیس) ، بیشتر محلات با اکثریت سیاه در کوارتیل با درآمد برتر در فاصله 1 مایل از یک فروشگاه دلار قرار داشتند. در حقیقت ، در نیویورک و شیکاگو ، محله های اکثریت سیاه در کوارتیل با درآمد برتر احتمالاً در هر کوارتیل با درآمد در نزدیکی یک فروشگاه دلار قرار داشتند.

شکل 5 وضعیت شیکاگو را نشان می دهد ، جایی که فروشگاه های دلار در مناطق اکثریت سیاه و نزدیک متمرکز شده اند ، از جمله با درآمد بالاتر در جنوب شهر. فروشگاه های دلار در مناطقی با تعداد کمی از ساکنان سیاه پوست به طور قابل توجهی کمتر است. در حالی که فروشگاه های زنجیره ای دلار بسیار بیشتر از فروشگاه های مواد غذایی با فرمت تازه هستند ، اما هنوز هم در محله هایی با درآمد کمتر و سهام بالاتر ساکنان سیاه متمرکز هستند. بسیاری از این محله ها نه تنها یک ، بلکه یک خوشه از چندین فروشگاه دلار دارند - این کار را برای مشاغل که با آنها رقابت می کنند ، به ویژه دشوار می کنند.

همانطور که در شکل 6 نشان داده شده است ، گروه های بلوک با اکثریت سیاه نسبت به گروه های بلوک با سهم ساکنان سیاه پوست پایین تر از 10 ٪ در فاصله 1 مایل یک فروشگاه دلار برای هر کوارتیل درآمدی در هر منطقه مترو ، با دو استثنا قرار دارند:بالاترین کوارتیل در واشنگتن ، D. C (جایی که فروشگاه های دلار به ویژه نادر هستند) و کمترین کوارتیل در دالاس (جایی که اختلافات نژادی در مکان های فروشگاه دلار کوچکترین است). و در حالی که روند کلی به سمت فروشگاه های دلار بیشتر در محلات با اکثریت سیاه وجود دارد ، الگوهای موجود در هر منطقه مترو بسیار متفاوت است.

دالاس به ویژه تفاوتهای کمی دارد-هرچند بیش از 7 درصد از امتیاز-شیوع فروشگاه دلار بین گروه های بلوک با اکثریت سیاه و کسانی که دارای جمعیت سیاه پوست هستند کمتر از 10 ٪ ، در حالی که تغییرات بسیار زیادی در شیوع فروشگاه دلار با درآمد وجود دارد. 85 ٪ از گروه های بلوک کمترین و 30 ٪ در فاصله 1 مایل یک فروشگاه دلار. و در بین شهرهایی که نابرابری های نژادی قابل توجهی دارند ، این نابرابری ها از الگوهای مختلف با درآمد پیروی می کنند. در واشنگتن ، D. C ، فروشگاه های دلار بیش از همه در محله های سیاه کم درآمد بیش از حد نماینده هستند ، در حالی که تفاوت در محله های کوارتیل سوم و در محلات در کوارتیل درآمد چهارم منفی است. از طرف دیگر ، آتلانتا ، بالتیمور و نیواورلئان اختلافات مشابهی را در بین کوارتیل های درآمدی نشان می دهند ، در حالی که هیوستون ، لس آنجلس ، ممفیس ، شیکاگو و نیویورک بزرگترین نابرابری ها را در محلات با درآمد بالا نشان می دهند که در هنگام داشتن تعداد چند دلار فروشگاه دارندتعداد معدودی از ساکنان سیاه پوست اما بیشتر وقتی که اکثریت سیاه هستند.

مانند سایر دارایی های محلی ، فروشگاه های مواد غذایی بر تصمیمات سرمایه گذاری تأثیر می گذارند

هیچ نوع دارایی واحد به تنهایی ارزش یک مکان یا تمایل کارآفرینان ، مشاغل ، توسعه دهندگان و افراد خصوصی برای سرمایه گذاری در آن را تعیین نمی کند. در عوض ، جامعه ، مصرف ، نهادی و سایر انواع دارایی ها همه بخشی از یک اکوسیستم یکپارچه هستند که ارزش را ایجاد می کند و فرصت های بالقوه سرمایه گذاری را نشان می دهد.

تصمیمات خرده فروشان مواد غذایی تأثیرات مستقیمی بر ساکنان دارند ، مانند طول سفر به فروشگاه مورد نظر خود. اما تأثیرات غیرمستقیم آنها می تواند از اهمیت بیشتری برخوردار باشد. وجود خرده فروشی حق بیمه (یا تخفیف) در یک جامعه می تواند تصمیمات سایر خرده فروشان را برای یافتن یا جلوگیری از جامعه ، در نتیجه تقویت یا تضعیف پایه مالیاتی سوق دهد. علاوه بر این ، وجود امکانات حق بیمه در یک جامعه ، آن را برای ساکنان ثروتمند جذاب تر می کند ، که ارزش خانه را بالا می برد و به طور بالقوه به تصمیمات بنگاه ها در مورد مکان یافتن دفاتر کمک می کند.

نتایج کمتر آشکار این انتخاب ها - از جمله پیامدهای آنها برای تقسیم ثروت مبتنی بر مکان و نژادی - از اهمیت کمتری برخوردار نیستند. دارایی های محلی و زیرساخت ها برای رفاه و توسعه جامعه اهمیت دارند و تفاوت ها در فروشگاه های زنجیره ای مواد غذایی نشان دهنده یک مسئله ساختاری گسترده تر از شیوه های تامین مالی و سرمایه گذاری ناکافی شرکت ها در جوامع سیاه پوست است. تمایل به چارچوب دادن به این موضوع صرفاً به عنوان یک مشکل دسترسی منجر به پیشنهاداتی شده است که خدمات تحویل می تواند برابری را بین جوامع ایجاد کند. با این حال، نابرابری ها در دسترسی همیشه فقط نشانه ای از یک مشکل عمیق تر و اساسی تر کاهش ارزش و واگذاری بود که باید مستقیماً به آن پرداخته شود.

پانویسها و منابع

1. از نظر فنی، Trader Joe's به دلیل تعداد کم اقلام برای فروش و تمرکز بر مارک های فروشگاهی، به همراه Lidl، Aldi و Save A Lot به عنوان یک زنجیره "مجموعه محدود" طبقه بندی می شود. با این حال، برخلاف سایر فروشگاه های مجموعه محدود، به جای محصولات تخفیف دار، بر روی غذاهای طبیعی، ارگانیک و تخصصی تمرکز دارد.
2. پانل ما شامل مناطق مترو در هر چهار منطقه سرشماری بود: نیویورک در شمال شرقی. شیکاگو در غرب میانه؛لس آنجلس در غرب؛و دالاس، هیوستون، واشنگتن، دی سی، آتلانتا، بالتیمور، نیواورلئان، و ممفیس، تن در جنوب. بر اساس برآوردهای 5 ساله ACS 2021، دو منطقه مترو (نیواورلئان و ممفیس) دارای درآمد متوسط خانوار حداقل 10000 دلار در سال کمتر از میانگین ملی 69000 دلار در سال هستند، در حالی که چهار منطقه (نیویورک، لس آنجلس، واشنگتن، دی سی وبالتیمور) متوسط درآمد خانوار حداقل 10000 دلار در سال بالاتر از میانگین ملی است.
3. چارک های درآمدی به طور جداگانه برای هر منطقه مترو با رتبه بندی گروه های بلوک غیر روستایی (آنهایی که حداقل 50 درصد جمعیت در یک منطقه شهری سرشماری سال 2020 زندگی می کردند) با درآمد متوسط خانوار گزارش شده محاسبه شد. در حالی که درآمد متوسط خانوار برای اکثر گروه های بلوکی در دسترس است، اما برای آن هایی که خانواده های کمی دارند، وجود ندارد - معمولاً پارک یا مناطق صنعتی/تجاری با تعداد کمی ساکن، یا زندان ها، خانه های سالمندان و خوابگاه های دانشگاه که ساکنان آن ها در «محل های گروهی» زندگی می کنند. نسبت به خانواده ها

مطالب مرتبط

• شهرها و مناطق
• مناطق متروی ایالات متحده