بولتن - مارس 2012 استخراج اطلاعات از ابزارهای بازار مالی

قیمت بازار مالی حاوی اطلاعاتی در مورد انتظارات بازار برای متغیرهای اقتصادی مانند تورم یا نرخ پول نقد است که مورد علاقه سیاست گذاران است. در این مقاله چهار ابزار بازار مالی توضیح داده شده است که به ویژه برای این کار مفید هستند و اسناد می کنند که چگونه انتظارات بازار و سایر اطلاعات مفید از آنها می توان حاصل کرد. به طور خاص ، این توصیف می کند که چگونه می توان نرخ مبادله شاخص های یک شبه و بازده اوراق قرضه دولت را برای برآورد منحنی عملکرد کوپن صفر و استنباط انتظارات بازار برای نرخ بهره بدون ریسک ، و چگونه می توان نرخ تعویض تورم و بازده اوراق قرضه دولت را نشان داد. برای استنباط انتظارات بازار برای نرخ تورم استفاده می شود.

معرفی

از داده های بازار مالی غالباً برای استخراج اطلاعات مورد علاقه به سیاست گذاران ، مانند انتظارات بازار برای متغیرهای اقتصادی استفاده می شود. قیمت اوراق بهادار نرخ بهره به ویژه برای به دست آوردن اطلاعات در مورد انتظارات نرخ بهره بدون ریسک در آینده و نرخ تورم آینده و همچنین برای برآورد منحنی های عملکرد صفر بدون ریسک مفید است.

بخش اول این مقاله در مورد چگونگی استفاده از داده های بازار یک شبه ای شاخص (OIS) و بازار اوراق قرضه دولت می تواند برای برآورد منحنی های عملکرد صفر بدون ریسک و به دست آوردن اطلاعات در مورد انتظارات بازار از مسیر نرخ های بدون ریسک استفاده شود. بشرقراردادهای OIS به طور مستقیم نرخ نقدی را ارجاع می دهند ، و باعث می شود که انتظارات بازار را از آنها استخراج کند ، اما آنها فقط در حدود یک سال بلوغ مایع هستند. برای به دست آوردن تخمین نرخ بهره بدون ریسک صفر کوپن بیش از یک سال ، می توان از مدل ها برای برآورد عملکرد کوپن صفر یا منحنی رو به جلو از بازده اوراق بهادار دولت مشترک المنافع (CG) استفاده کرد. منحنی بازده نرخ بهره امروز را برای وام گرفتن تا تاریخ در آینده توافق می کند ، در حالی که منحنی رو به جلو نرخ بهره امروز را برای وام یک شبه در یک تاریخ در آینده توافق می کند. منحنی رو به جلو می تواند به عنوان شاخص مسیر نرخ نقدی آینده مورد انتظار استفاده شود ، اما مهمتر از آن با افزایش تنور به دلیل وجود حق امتیاز مختلف ریسک ، به عنوان مثال اصطلاح حق بیمه ، قابل اعتماد تر می شود. هیچ تلاشی در این مقاله برای تنظیم این حق بیمه خطر انجام نشده است و بنابراین آنها بر منحنی های تخمین زده شده صفر کوپن تأثیر می گذارد.[1]

بخش دوم این مقاله در مورد چگونگی استفاده از داده های مربوط به تعویض تورم و بازار وثیقه سرمایه گذاری خزانه داری با تورم (CIB) می تواند برای به دست آوردن تخمین انتظارات تورم استفاده شود. از نظر مفهومی ، از مبادله تورم به روشی مشابه با قراردادهای OIS استفاده می شود ، و می توان از CIB به روشی مشابه CGS ، برای استخراج اطلاعات در مورد تورم مورد انتظار استفاده کرد. در عمل ، مبادلات تورم منبع مفیدتر اطلاعات است زیرا اوراق قرضه با نامگذاری تورم بسیار کمی وجود دارد و بازار CIB نسبت به CG ها تا حدودی کمتر مایع است. مبادلات تورم نیز در تعداد بیشتری از مستمنان معامله می شود و از 1 تا 30 سال پمپ های دارای سررسید هستند. مجدداً حق ریسک ، از جمله نقدینگی و اصطلاح حق بیمه ، در بازارهای مبادله CIB و تورم وجود دارد و بنابراین بر برآوردها تأثیر می گذارد.

استخراج اطلاعات در مورد انتظارات نرخ نقدی

مبادلات شاخص های یک شبه غالباً ابزارهای مشتق معامله می شوند که در آن یک طرف در ازای دریافت میانگین نرخ پول نقد به مبلغ مفهومی در طول مدت مبادله ، نرخ بهره ثابت را به مبلغ معنایی پرداخت می کند. نرخ نقدی نرخ وام های ناامن در بازار یک شبه بین بانکی است که هدف عملیاتی بانک ذخیره (RBA) برای سیاست های پولی است. بانک ها و سایر شرکت کنندگان در بازار از معاملات در OIS برای مدیریت قرار گرفتن در معرض ریسک نرخ بهره استفاده می کنند. به عنوان مثال ، یک شرکت کننده در بازار که انتظار کاهش نرخ پول نقد را دارد ، می تواند با وارد کردن یک قرارداد OIS در جایی که نرخ ثابت دریافت می کند ، تجارت را در این انتظار تجارت کند و نرخ واقعی پول نقد را در طول دوره مبادله بپردازد. یک طرف با انتظار کمتری از کاهش نرخ نقدی ممکن است وارد معامله مخالف شود. بنابراین نرخ OIS اطلاعات مستقیمی در مورد انتظارات بازار از سیاست های پولی ارائه می دهد.

بازار OIS از زمان آغاز به کار در سال 1999 به طور قابل توجهی رشد کرده است. در ژوئن 2011 3. 2 تریلیون دلار قراردادهای OIS برجسته وجود داشت و گردش مالی در سال تا ژوئن 2011 حدود 6. 6 تریلیون دلار بود (نمودار 1). از آنجا که نرخ OIS بازده از سرمایه گذاری در یک شبه در طول مدت مبادله را منعکس می کند ، و فقط مبادله بهره - نه مبلغ اصلی تصور - وجود دارد - این معاملات شامل مدت بسیار کمی یا ریسک اعتباری طرف مقابل است. با این حال ، نکته مهم این است که این خطرات در OIS ، همانطور که اغلب فرض می شود صفر نیست ، و احتمالاً در زمان استرس ، همراه با حق ریسک مرتبط با آن افزایش می یابد.[2] به طور کلی ، نرخ OIS نسبت به سایر نرخ های بازار پول در بلوغ مشابه پایین تر و بی ثبات است. به عنوان مثال ، قراردادهای آتی لایحه بانکی ، که به نرخ مرجع 90 روزه مبادله بانکی (BBSW) اشاره می کنند ، مایع هستند اما برای استخراج انتظارات نرخ نقدی بی طرفانه کمتر مفید هستند زیرا آنها دارای درجه بیشتری از ریسک اعتباری هستند که می تواند تغییر کند و داشته باشد. با گذشت زمان تغییر کرد.

قراردادهای OIS با شرایط نسبتاً کوتاه ، به طور کلی کمتر از یک سال تجارت می کنند. از کل مبلغ قراردادهای OIS در ژوئن 2011 ، حدود 40 درصد برای قراردادهایی با مدت کمتر از 3 ماه ، 26 درصد برای قراردادهایی با شرایط بین 3 تا 6 ماه و 33 درصد برای شرایط بودبین 6 تا 12 ماه (نمودار 2).

OIS مزایای 30 روزه نرخ نقدی بین بانکی معاملات آتی معاملات معاملات در ASX را دارد. این قراردادها از نظر مفهومی با OIS مشابه هستند ، اما آنها مبادله ای مبادله شده اند و تاریخ بلوغ ثابت را بر خلاف تنورهای ثابت دارند. همچنین ، معاملات کمتری در این قراردادها نسبت به OIS ، به ویژه برای قراردادهای بیش از سه ماه اتفاق می افتد. میزان نقدینگی نسبتاً بالایی که معمولاً در بازارهای OIS وجود دارد ، به این معنی است که آنها به طور معمول با گسترش پیشنهادات پیشنهادی کوچک نقل می شوند ، که به کاربران کمک می کند تا اقدامات دقیق تری از انتظارات بازار از نرخ نقدی انجام دهند. یکی دیگر از مزایای نظری OIS این است که ، به عنوان یک ابزار مشتق ، تأمین قراردادهای OIS ثابت نیست. عوامل عرضه می توانند در قیمت گذاری اوراق بهادار فیزیکی مانند صورتحساب بانکی و گواهی سپرده ها تأثیر بگذارند.

استفاده از بازار OIS برای سنجش انتظارات نرخ نقدی ، با این حال ، برخی از چالش ها را ایجاد می کند. نرخ OIS گاهی اوقات می تواند با کمبود نقدینگی و همچنین موقعیت یابی از شرکت کنندگان در بازار تحریف شود ، به عنوان مثال کسانی که مایل به تجارت بر اساس دیدگاه های مربوط به احتمال بزرگ و غیر منتظره "حوادث دم" هستند که بر شرایط اقتصادی تأثیر منفی می گذارد. آنها همچنین برخی از ریسک های اعتباری و طرف مقابل را که قبلاً مورد بحث قرار گرفت ، در بر می گیرند. این عوامل تحریف کننده احتمالاً در مواقع افزایش عدم اطمینان در مورد چشم انداز اقتصادی و مالی مرتبط هستند ، همانطور که اخیراً اتفاق افتاده است.

با این وجود نرخ OIS منبع مفید و ساده ای از داده ها را برای برآورد انتظارات نرخ نقدی تا یک سال فراهم می کند. به عنوان مثال ، اگر نرخ ثابت در OIS پایین تر از نرخ نقدی فعلی باشد ، این نشان می دهد که به طور متوسط ، شرکت کنندگان در بازار انتظار دارند که RBA سیاست پولی را در طول مدت مبادله کاهش دهد. با مقایسه نرخ های ثابت برای مبادلات سررسید های مختلف ، می توان میزان تغییر مورد انتظار در نرخ پول نقد و زمان بندی این تغییرات را ارزیابی کرد. به عنوان یک نمونه ساده ، فرض کنید که روز قبل از جلسه هیئت مدیره RBA:

• نرخ نقدی فعلی 4. 25 درصد است.
• نرخ OIS 30 روزه (یعنی نرخ ثابت) 4. 00 درصد است. وت
• نرخ OIS 60 روزه 3. 875 درصد است.

نرخ OIS 30 روزه 4. 00 درصد نشان می دهد که شرکت کنندگان در بازار ، انتظار دارند نرخ پول نقد در طی 30 روز آینده به طور متوسط این نرخ را داشته باشند. اگر به خاطر سادگی فرض بر این باشد که هیئت مدیره فقط نرخ پول نقد را در 25 امتیاز پایه قرار می دهد - در حالی که بازار اغلب می تواند انتظار تنظیمات بزرگتر را داشته باشد - پس از آن نتیجه می گیرد که شرکت کنندگان در بازار مالی انتظار دارند که RBA نرخ نقدی را 25 کاهش دهدامتیازات پایه در جلسه هیئت مدیره روز بعد.[3] مقایسه نرخ OIS 30 روزه و 60 روزه همچنین نشان می دهد که بازارها انتظار دارند در جلسه بعدی RBA در نرخ پول نقد اتفاق بیفتند. اگر بازار انتظار داشته باشد که نرخ پول نقد برای 30 روز آینده به طور متوسط 4. 00 درصد و برای 60 روز آینده 3. 875 درصد باشد ، باید بازار انتظار داشته باشد که نرخ پول نقد در دوره 30 روزه دوم به میانگین 3. 75 درصد باشد.(یعنی (4. 00 + 3. 75) / 2 = 3. 875).

انتظارات بازار از نرخ پول نقد می تواند با گذشت زمان متفاوت باشد. در زمان نوشتن این مقاله ، انتظارات از نرخ نقدی برای اواسط سال 2012 حدود 4 درصد بود ، از حدود 3 درصد در اواخر سال گذشته که نگرانی های ناشی از بحران بدهی حاکم بر اروپا به شدت بر احساسات درباره چشم انداز اقتصادی وزن داشت(نمودار 3).

در حالی که نرخ OIS اطلاعاتی در مورد انتهای کوتاه منحنی عملکرد ارائه می دهد ، آنها برای پایان طولانی تر کمتر مفید هستند ، زیرا آنها متوقف می شوند که به طور مرتب برای بلوغ فراتر از حدود یک سال معامله می شوند. با سررسید طولانی تر ، نرخ بهره طبیعی بدون ریسک در نظر گرفته شده در CGS است (سایر اوراق قرضه "بدون ریسک" وجود دارد ، مانند اوراق قرضه بانکی تضمین شده دولت ، اما چنین اوراق قرضه معمولاً با حق بیمه نقدینگی قابل توجه نسبت به CGS تجارت می کنند ، بنابراین آنهادر اینجا در نظر گرفته نشده است)در حال حاضر 18 خط CGS در حال مورد است که شرایط باقی مانده از بلوغ از کمتر از 1 سال تا کمی بیش از 15 سال است.

در هنگام استفاده از بازده CGS برای محاسبه نرخ بهره بدون ریسک طولانی مدت ، تعدادی از عوامل وجود دارد که باید در نظر بگیرید. اول ، سرمایه گذاران در اوراق قرضه 10 ساله با کوپن نه تنها در مدت زمان 10 سال ، هنگامی که اوراق به بلوغ می رسد ، بلکه هر 6 ماه است که منجر به بلوغ می شوند ، پرداخت نقدی دریافت می کنند. این به نوبه خود به این معنی است که نرخ بهره مرتبط با اوراق قرضه-بازده بلوغ-نرخ بهره بدون ریسک برای وام گرفتن به مدت 10 سال نیست ، بلکه ترکیبی از نرخ بهره 10 ساله است که در مورد پرداخت اصلی اعمال می شود، و همچنین نرخ بهره متنوعی که مربوط به کوپن های پرداخت شده در طول عمر اوراق است. دوم ، تعداد محدود CG های مورد نظر نیز به این معنی است که فقط می توان در آینده نرخ بهره را به تاریخ های خاصی نگاه کرد. برآورد عملکرد کوپن صفر و منحنی های رو به جلو این مشکلات را برطرف می کند: تأثیر کوپن ها بر قیمت اوراق بهادار به صراحت مدل سازی و حذف می شود و منحنی های تخمین زده شده اجازه می دهد تا شکاف بین بلوغ اوراق قرضه "پر شود".

جزئیات روش تخمین در ضمیمه A. برای داده ها ارائه شده است ، قبل از سال 2001 یادداشت های خزانه داری برای سررسید تا یک سال در آینده استفاده می شود ، و از سال 2001 به بعد از نرخ OIS برای بلوغ تا یک سال استفاده می شود (OIS از OIS استفاده می شود (OISبازار به اندازه کافی مایع شد تا قیمت های قابل اعتماد را در این زمان فراهم کند ، در حالی که یادداشت های خزانه داری بین اواسط سال 2002 و اوایل سال 2009 صادر نشده است). از بازده CGS برای سررسید بیشتر از 18 ماه در آینده استفاده می شود (اوراق قرضه با سررسید کوتاه می تواند در مقایسه با CG های طولانی تر نسبتاً غیرقانونی باشد).

به همین ترتیب ، منحنی های عملکردی که تخمین زده می شود داده ها از هر دو بازارهای OIS و CGS را با این فرضیه ضمنی که نرخ بهره متصل به کلیه ابزارها در هر دو بازارها تا حد زیادی عاری از حق بیمه اعتبار و نقدینگی است ، و بنابراین قابل مقایسه است. به حدی که این کار را حفظ نکند ، به منحنی های تخمین زده می شود. وجود اصطلاح حقیا ، که جبران خسارت اضافی برای سرمایه گذاری برای مدت زمان طولانی تر است ، یکی دیگر از عوامل پیچیده است. مجدداً هیچ تلاشی برای به دست آوردن حق بیمه ترم انجام نشده است و بنابراین هرگونه حق بیمه در نرخ OIS یا قیمت اوراق در منحنی های تخمینی گنجانیده می شود.

علیرغم این احتیاط ها ، تخمین زده می شود کوپن صفر ، منحنی های بازده و تخفیف در 21 فوریه 2012 در نمودار 4 آورده شده است. منحنی تخفیف امروز ارزش دریافت یک دلار را در آینده می دهد. از یک دلار شروع می شود (یک دلار امروز یک دلار ارزش دارد) و دامنه های پایین (امروز یک دلار در آینده بیش از یک دلار ارزش دارد). اگرچه منحنی تخفیف در این مقیاس خطی به نظر می رسد ، اما اینگونه نیست. منحنی های رو به جلو و عملکرد با نرخ نقدی غالب شروع می شوند. همانطور که قبلاً مورد بحث قرار گرفت ، انتزاع از وجود حق بیمه ریسک ، می توان نرخ رو به جلو را به عنوان نشانگر تقریبی از انتظار بازار برای نرخ پول نقد خواند. بر این اساس ، در 21 فوریه 2012 ، نرخ OIS و قیمت CGS دلالت بر این داشت که شرکت کنندگان در بازار انتظار داشتند که نرخ پول نقد در طول سال پیش رو قبل از افزایش دوباره در طی سالهای بعد کاهش یابد. منحنی عملکرد در اصل به طور متوسط از منحنی رو به جلو است و بنابراین به طور گسترده ای شبیه به نظر می رسد ، اما به طور کلی نرم تر از منحنی رو به جلو است.

نمودار 5 چشم انداز طولانی تر در مورد داده ها را نشان می دهد ، که از سال 1993 در افق های 1- ، 3- و 5 ساله ، صفر کوپن را به جلو نشان می دهد. این منحنی های تخفیف ، عملکرد و پیش رو در وب سایت RBA در دسترس عموم است.

از منحنی های تخفیف ، عملکرد و پیش رو به صفر می توان در تعدادی از برنامه ها استفاده کرد. یک روش متداول برای استفاده از این نوع داده ها به عنوان ورودی برای تخفیف جریان نقدی در آینده است ، خواه آنها از دارایی های واقعی مانند جاده های عوارض یا نیروگاه ها یا جریان نقدی از دارایی های مالی مانند سهام یا اوراق قرضه جریان نقدی داشته باشند. این تخفیف اساساً ارزش دلار فعلی را به پرداخت های آینده یا رسیدها اختصاص می دهد و به راحتی با استفاده از منحنی تخفیف به دست می آید ، اگرچه برای تخفیف جریان های نقدی خطرناک یک منحنی تخفیف که شامل یک حق بیمه مناسب است ، باید استفاده شود.

منحنی های عملکرد صفر کوپن نیز برای تجزیه و تحلیل بازار اوراق قرضه دولت مفید هستند. به عنوان مثال ، انحراف قیمت اوراق بهادار معامله شده از قیمت های حاکی از منحنی عملکرد صفر متناسب (یعنی خطای قیمت گذاری که در متناسب بودن مدل انجام می شود) ممکن است نشان دهد که اوراق قرضه خاصی نسبت به سایر اوراق با سررسید مشابه ارزان یا عزیز هستند.

استفاده دیگر در مدل سازی اقتصادی است. اقتصاددانان به تعامل بازارهای مالی و اقتصاد واقعی علاقه مند هستند ، از جمله تأثیر نرخ بهره بر اقتصاد واقعی. برای مطالعه این روابط باید از بازده کوپن صفر استفاده شود ، نه به بلوغ (به عنوان مثال ، اسپنسر و لیو (2010) را برای مطالعه اخیر پیوندهای اقتصادی و مالی مراجعه کنید).

همچنین مقدار زیادی ادبیات در مورد برآورد اصطلاح حق بیمه موجود در اوراق قرضه دولتی وجود دارد. این ادبیات تلاش می کند تا بازده کوپن صفر را به انتظارات نرخ نقدی خالص و یک مؤلفه حق بیمه تجزیه کند و از این طریق تخمین های بهتری از انتظارات حاصل شود (این مقاله سعی در تنظیم حق بیمه برای مدت ندارد). ترم Premia نیز به خودی خود مورد توجه قرار می گیرد ، زیرا آنها نشانگر بازده اضافی هستند که یک سرمایه گذار می تواند از سرمایه گذاری برای یک دوره زمانی طولانی تر انتظار داشته باشد. برآورد اصطلاح حقیا به بازده کوپن صفر به عنوان ورودی اصلی در تخمین نیاز دارد (به عنوان مثال ، دافی (2002) را برای یک مطالعه ایالات متحده در مورد حق بیمه یا Finlay و Chambers (2008) برای یک مطالعه استرالیا ببینید).

استخراج اطلاعات در مورد انتظارات تورم

برآوردهای قابل اعتماد و دقیق از انتظارات تورم با توجه به نقش این انتظارات در تأثیرگذاری بر تورم و فعالیت اقتصادی آینده ، برای بانکهای مرکزی مهم است. این انتظارات همچنین برای سازمانهایی که دارایی یا بدهی های مرتبط با تورم را مدیریت می کنند نیز مهم است. اگرچه نظرسنجی ها راهنمایی هایی را در مورد مسیر مورد انتظار تورم ارائه می دهند ، اما اوراق بهادار مرتبط با تورم این مزیت را دارند که اطلاعات به موقع و مکرر به روز شده در مورد انتظارات بازار از تورم را ارائه می دهند.

یک اندازه گیری گسترده مبتنی بر بازار انتظارات تورم ، نرخ تورم یکنواخت (BEI) است که به عنوان تفاوت بین بازده CGS اسمی و CIBS محاسبه می شود.[4] نرخ BEI فعلی در افق 10 ساله حدود 2 ¾ درصد است ، نشان می دهد که بازار انتظار دارد تورم متوسط طی 10 سال آینده در هدف تورم 2-3 درصد RBA باشد (نمودار 6). برای سررسید کوتاه تر ، بازارها در حال حاضر انتظار دارند تورم به 2½ درصد نزدیکتر شود.

یکی از محدودیت ها در استفاده از بازار اوراق بهادار برای سنجش انتظارات تورم ، تعداد کمی از CIB های مورد نظر است. در حال حاضر فقط پنج اوراق قرضه در حال حاضر وجود دارد ، با سررسید هر 5 سال از سال 2015 تا 2030که برای استخراج اقدامات انتظارات تورم برای طیف گسترده ای از تنورها. این عدم نقاط قیمت گذاری همچنین انجام اقدامات پیش رو از تورم مورد انتظار را دشوارتر می کند ، که انتظارات تورم را در مقطعی از آینده اندازه گیری می کند.[5]

علاوه بر این ، عدم تطابق بلوغ بین CGS و CIBS وجود دارد. به عنوان مثال ، CGS 10 ساله فعلی در ژوئیه 2022 بالغ می شود در حالی که نزدیکترین CIB در فوریه 2022 بلوغ می شود. در نتیجه ، نرخ BEI 10 ساله باید با درون یابی حاصل شود. همچنین باید تنظیمات بیشتری انجام شود تا اثرات ترکیبی بر بازده را به خود اختصاص دهد زیرا CGS کوپن های نیمه سالانه را پرداخت می کند در حالی که CIBS کوپن های سه ماهه را پرداخت می کند.

با این حال ، جدی ترین کمبود نرخ BEI حاصل از اوراق قرضه این است که ترجیحات نقدینگی سرمایه گذاران را برای انواع مختلف اوراق ضبط می کند. با صدور CIB برجسته 13 برابر کوچکتر از CGS ، CIB ها می توانند مایع کمتری نسبت به CGS داشته باشند و سرمایه گذاران که مایل به نگه داشتن دارایی های بسیار نقدینگی هستند ، ترجیح قوی تری برای CGS خواهند داشت. این اثر اولویت نقدینگی می تواند در دوره های عدم اطمینان افزایش یافته بسیار برجسته باشد مانند در سال 2008 که در آن پیشنهادات "پرواز به ایمنی" فشار نزولی قابل توجهی را بر بازده اوراق بهادار اسمی وارد می کند (همانطور که قبلاً ذکر شد ، هرگونه اعوجاج نیز در اسمی تخمین زده می شودمنحنی های کوپن صفر) (نمودار 7). به طور گسترده تر ، با بازده CGS با حق بیمه نقدینگی نسبت به CIBS ، نرخ BEI می تواند به صورت مصنوعی فشرده شود و بنابراین یک اندازه گیری تحریف شده از انتظارات تورم ارائه می دهد. نرخ پایین BEI در سال 2008 و 2009 همه به دلیل اثرات نقدینگی ناشی نمی شود ، از آنجا که بحران مالی باعث شده است که شرکت کنندگان در بازار نسبت به شرایط اقتصادی آینده بدبین تر شوند.

به دلیل این محدودیت ها ، مبادله تورم به یک منبع جایگزین به طور فزاینده ای از اطلاعات در مورد انتظارات تورم تبدیل شده است. مزیت اصلی آنها این است که آنها اقدامات مستقیم و به راحتی در دسترس از انتظارات تورم را بدون نیاز به درون یابی ارائه می دهند ، زیرا مبادله ها در منافع اصلی مورد علاقه مانند 3- ، 5- و 10 سال معامله می شوند. همچنین ، به عنوان مشتقات ، عرضه مبادلات تورم محدود نمی شود ، به این معنی که در تئوری ، نرخ مبادله تورم به طور کلی توسط اثرات اولویت نقدینگی تحریف نمی شود.

مبادله تورم معامله ای است که به موجب آن پرداخت کننده تورم در ازای دریافت پرداخت ثابت ، نرخ تورم واقعی را می پردازد (شکل 1). پرداخت واقعی تورم براساس شاخص قیمت سه ماهه مصرف کننده اخیراً در بلوغ مبادله است. پرداخت ثابت ارزش مورد انتظار تورم را در طول تعویض تقریب می دهد و مشابه نرخ BEI حاصل از قیمت اوراق است. به این معنا ، مبادلات تورم به روشی مشابه با قراردادهای OIS عمل می کند ، اما با نرخ مرجع متفاوتی (تورم CPI به جای نرخ نقدی یک شبه) و شرایط طولانی تر به بلوغ. نرخ ثابت برای مبادلات تورم به راحتی برای اصطلاحات تا 30 سال در دسترس است.

شایع ترین شکل مبادله تورم در بازار مبادله تورم صفر کوپن است. در اینجا فقط یک پرداخت نقدی در سررسید مبادله انجام می شود که نشان دهنده تفاوت بین نرخ ثابت و تورم واقعی در طول تعویض است. این بدان معنی است که ریسک اعتباری طرف مقابل حداقل است و نرخ مبادله تورم تحت تأثیر پرداخت کوپن دوره ای قرار نمی گیرد. مبادلات تورم صفر کوپن طی سالهای اخیر محبوبیت بیشتری پیدا کرده است ، به خصوص بین سالهای 2003 و 2009 با پایان صدور CIB.

از نظر جریانهای حصار ، گیرنده های اصلی تورم در بازار مبادله تورم صندوق های بازنشستگی است که از مبادله ای برای مطابقت با بدهی های مربوط به تورم طولانی مدت استفاده می کنند. تطبیق مسئولیت تأثیر قابل توجهی در ساخت بازار مبادله تورم در استرالیا به جایگزین شناخته شده تری برای اوراق بهادار با تورم داشته است. تقاضا برای پرداخت تورم در مبادله ها (و دریافت نرخ ثابت) عمدتاً از ارائه دهندگان پروژه زیرساخت هایی است که می خواهند دارایی های مرتبط با تورم یا جریان درآمد خود را محافظت کنند. این کار را می توان با صدور اوراق بهادار اسمی و ورود به تعویض تورم با یک بانک سرمایه گذاری انجام داد. این امر باعث افزایش اندازه بازار مبادله تورم شده است ، که یک بازار بدون نسخه است که در آن واسطه هایی مانند کارگزاران نخست نقش مهمی در ساخت بازار دارند.

سرمایه گذاران همچنین می توانند براساس دیدگاه های خود در مورد تورم آینده ، مبادلات تورم را تجارت کنند. به عنوان مثال ، اگر یک سرمایه گذار انتظار داشته باشد که نرخ تورم بالاتری از آنچه که با نرخ ثابت مبادله دلالت دارد ، سرمایه گذار وارد یک قرارداد مبادله شود ، تورم واقعی را دریافت کرده و نرخ ثابت را بپردازد. این امر از طریق یک معامله واحد به جای معاملات جداگانه در اوراق قرضه اسمی و تورم حاصل می شود ، که هزینه های بودجه را تحمل می کنند و از عدم تطابق بلوغ رنج می برند. از مبادله تورم نیز در رابطه با اوراق قرضه اسمی استفاده می شود تا اوراق قرضه تورم را تکرار کند. این به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا بر عدم تطابق بلوغ اوراق قرضه و همچنین هرگونه کمبود احتمالی اوراق بهادار تورم غلبه کنند.

با وجود رشد اخیر در تعویض تورم ، بازار در مقایسه با سایر مشتقات مانند مبادله نرخ بهره کوچک است. هیچ اطلاعات رسمی برای اندازه گیری اندازه کل و سطح فعالیت در بازار مبادله تورم به طور دقیق وجود ندارد ، اگرچه یک نظرسنجی توسط انجمن بازارهای مالی استرالیا (AFMA) تخمین زده است که در ماه مه 2011 24 میلیارد دلار تعویض تورم وجود داشته و گردش مالی بیش از این استسال ژوئن 2011 11. 6 میلیارد دلار بود (AFMA 2011).

از سال 2008 ، اقدامات تورم ضمنی گرفته شده توسط مبادلات تورم 3- ، 5- و 10 ساله بین 1 تا درصد تا 4 درصد (نمودار 8) متغیر است. با تقلید از الگوی مشاهده شده برای نرخ BEI از بازار اوراق قرضه ، نرخ تعویض تورم در سال 2008 نیز به سطح پایین سقوط کرد ، نشان می دهد که شرکت کنندگان در بازار انتظارات تورم خود را تعدیل می کنند. با این حال ، طی سالهای اخیر ، این انتظارات تورم به حدود 2-3 درصد بازگشت.

از آنجا که نرخ مبادله تورم صفر کوپن است ، استفاده از چارچوب در بخش قبلی ساده است تا نرخ تورم را به پیش ببرید ، که انتظارات تورم را در برخی از نقاط آینده اندازه گیری می کند (نمودار 9). نرخ تورم رو به جلو ناشی از مبادله در افق های 3- ، 5- و 10 ساله نیز طی سالهای اخیر در طیف گسترده ای نوسان داشته است. از آنجا که این نرخ های رو به جلو نشان دهنده تورم مورد انتظار در یک نقطه در آینده است ، آنها به طور کلی بی ثبات تر از اقدامات (عملکرد صفر-کوپن) هستند که در نمودار 8 نشان داده شده است ، که نشان دهنده تورم مورد انتظار در طی یک دوره تا یک نقطه در آینده است. به طور کلی ، اقدامات فعلی تورم نیز در حدود 2 تا 3 درصد است ، البته کمی بالاتر از 3 درصد در افق 10 ساله.

انتظارات تورم در بازار مبادله به طور گسترده نرخ BEI را در بازار اوراق قرضه ردیابی می کند ، اما اقدامات فعلی 5 و 10 ساله نشان می دهد که انتظارات تورم در بازار مبادله تا حدودی بالاتر از موارد موجود در بازار اوراق است. در نیمه اول سال 2009 ، واگرایی بازار مبادله از بازار اوراق قرضه حتی بیشتر بود ، با نرخ مبادله تورم تا 50-70 امتیاز بالاتر از نرخ BEI که توسط اوراق قرضه دلالت دارد (نمودار 10). یکی از دلایل این نرخ پایین تر از بازار اوراق قرضه ، اثر اولویت نقدینگی است که قبلاً مورد بحث قرار گرفت. این اثر به ویژه در سه ماهه اول سال 2009 هنگامی که نرخ مبادله تورم پس از بحران مالی سریعتر از بازده اوراق قرضه عادی می شود ، که حق بیمه نقدینگی زیادی را حفظ می کرد ، اعلام شد.

یکی دیگر از دلایل تغییر نرخ مبادله می تواند بیشتر مربوط به محافظت باشد. واسطه های موجود در بازار مبادله ، که نقش مهمی در بازار را بازی می کنند ، گاهی اوقات موقعیت های خود را در بازار اوراق بهادار با تورم نشان می دهند. این بازار می تواند نسبتاً کم مایع باشد و جبران خسارت برای این خطر محافظت ممکن است نرخ مبادله تورم را سوق دهد.

ترم حق بیمه همچنین تمایل به ایجاد نرخ مبادله تورم از نظر ساختاری بالاتر دارد زیرا پرداخت کننده نرخ ثابت خواستار عدم اطمینان ذاتی در مورد میزان مورد انتظار تورم در طول تعویض است. این حق بیمه می تواند به دلایل مختلفی از جمله افزایش عدم اطمینان در مورد نرخ تورم یا تغییر در تحمل تورم سرمایه گذاران تغییر کند (اصطلاح حق بیمه نیز می تواند بر CIB ها تأثیر بگذارد).

نتیجه

بازارهای مالی اطلاعات قابل توجهی در مورد انتظارات از نرخ پول نقد ، نرخ عاری از ریسک و تورم ارائه می دهند. با این حال ، استخراج انتظارات از اقدامات بازار همیشه ساده نیست و نتایج باید با احتیاط مشاهده شود. اقدامات حاصل از بازار اوراق قرضه دولت می تواند شامل اثرات اولویت نقدینگی باشد که به ویژه در زمان عدم اطمینان شدید مشکل ساز است. برخی از اقدامات ، مانند نرخ بهره صفر کوپن ، مستقیماً قابل مشاهده نیستند و باید با استفاده از فرضیات مختلف از بازده اوراق قرضه تخمین زده شوند. با این وجود ، و همچنین ارائه برخی از اطلاعات در مورد نرخ های بدون ریسک ، تخمین نرخ زوج صفر در مدل سازی اقتصادی ، در برآورد حق بیمه ریسک و تخفیف جریان نقدی مفید است. RBA در وب سایت خود یک سری ساخته شده از بازده کوپن صفر ، منحنی های رو به جلو و تخفیف را منتشر خواهد کرد. در حالی که ابزارهای مشتق مانند OIS و مبادلات تورم اقدامات ساده تری از انتظارات بازار را ارائه می دهند و به طور مرتب به روز می شوند زیرا این بازارها به طور فعال معامله می شوند ، قیمت این ابزارها حاوی حق ریسک مختلفی است که تمایل به تعصب دارند.

پیوست اول

تعدادی از روشهای تعیین شده برای برآورد منحنی های کوپن صفر وجود دارد ، که همه نتایج کاملاً مشابهی دارند (به عنوان مثال ، Bolder و Gusba (2002) را ببینید). روش مورد استفاده در این مقاله-مدل Spline Exponential Merrill Lynch-عملکرد یا منحنی رو به جلو را مستقیماً تخمین نمی زند ، بلکه در عوض منحنی تخفیف را تخمین می زند ، که از آن می توان عملکرد صفر کوپن و منحنی های رو به جلو را بازیابی کرد.[6] منحنی تخفیف به عنوان ترکیبی خطی از تعدادی از منحنی های زیرین ، به نام توابع پایه ، که عملکردهای ثابت زمان هستند ، مدل می شود. یعنی فرض بر این است که منحنی تخفیف را می توان به صورت:

جایی که ب_j(t) توابع پایه و الف هستند_jضرایب (تخمین زده می شود) که ، در صورت ضرب در توابع پایه ، منحنی تخفیف را ارائه می دهند. قیمت اوراق قرضه ، که می تواند مشاهده شود ، صرفاً هر جریان نقدی (متشکل از پرداخت کوپن و اصلی) است که با ارزش منحنی تخفیف مناسب ضرب می شود. به عنوان مثال ، اگر جریان نقدی اوراق قرضه توسط C مشخص شود_tسپس قیمت اوراق بهادار ، P ، می تواند به صورت:

با در نظر گرفتن دو معادله در بالا ، جریان نقدی c_tشناخته شده است ، و عملکردهای پایه ب_j(t) توابع ثابت زمان هستند ، بنابراین تنها ناشناخته ها ضرایب متصل به توابع پایه هستند ،_jبشراز همان منحنی تخفیف برای قیمت گذاری تمام اوراق قرضه موجود در بازار استفاده می شود ، که اجازه می دهد ضرایب تخمین زده شود. این مدل اجازه می دهد تا این تخمین در یک چارچوب رگرسیون استاندارد انجام شود ، که ساده و سریع است (برای جزئیات بیشتر به پیوست A از Finlay و Chambers (2008) مراجعه کنید).

پانویسها و منابع

ریچارد فینلی از بخش تجزیه و تحلیل اقتصادی است و دیوید الیوان از بخش بازارهای داخلی است.[*]

منحنی های عملکردی صفر کوپن ، جلو و تخفیف ارائه شده در این مقاله در دسترس است.[1]

برای به دست آوردن نرخ OIS در طول مدت مبادله ، سرمایه گذار که نرخ ثابت مبادله را دریافت می کند ، مبلغی برابر با مدیر مبادله را در بازار یک شبه بین بانکی سرمایه گذاری می کند. با انجام این کار ، سرمایه گذار در معرض ریسک اعتباری یک شبه یک طرف مقابل بانک قرار دارد که می تواند در مواقع استرس حاد بازار متفاوت باشد.[2]

اگر این فرض ساخته نشده باشد ، داده ها نیز با بسیاری از امکانات مختلف ، مانند 50 درصد احتمال کاهش 50 نقطه پایه ، 25 درصد احتمال کاهش 100 نقطه پایه و غیره سازگار است. [3]

CIBS کوپن های سه ماهه ای را که به صورت واقعی ثابت هستند پرداخت می کنند. هم ارزش دلار کوپن ها و هم اصلی قابل پرداخت در سررسید مطابق با حرکات در شاخص قیمت مصرف کننده.[4]

منحنی های رو به جلو کوپن صفر را می توان برای CIBS به روشی مشابه با آنچه در بخش قبلی شرح داده شده است ، تخمین بزنید. با این حال ، تنها با پنج اوراق قرضه ، چنین منحنی هایی به احتمال زیاد توضیحات دقیقی از انتظارات بازار ارائه نمی دهند.[5]

منحنی عملکرد ، z (t) ، که نرخ بهره را که امروز برای وام گرفتن از امروز تا زمان t در آینده توافق شده است ، می دهد ، مربوط به منحنی تخفیف ، d (t) ، توسط z (t) = −log (d است.(t))/ t ، در حالی که منحنی رو به جلو ، f (t) ، مربوط به منحنی عملکرد توسط f (t) = z (t) + tz '(t) است.[6]

منابع

AFMA (انجمن بازارهای مالی استرالیا (2011) ، "گزارش بازارهای مالی استرالیا 2011". موجود در.

Bolder D and S Gusba (2002) ، ‘Exponentials ، Gultynomials و Fourier Series: مدل سازی منحنی عملکرد بیشتر در بانک کانادا" ، مقاله کار بانک کانادا شماره 2002-29.

Duffee GR (2002) ، "پیش بینی حق بیمه و نرخ بهره در مدل های وابسته" ، مجله مالی ، 57 (1) ، صص 405-443.

Finlay R and M Chambers (2008) ، "یک اصطلاح تجزیه ساختار منحنی عملکرد استرالیا" ، مقاله بحث تحقیق RBA شماره 2008-09.

Spencer P and Z Liu (2010) ، ‘یک الگوی کلان اقتصاد آزاد از وابستگی بین المللی: OECD ، ایالات متحده و انگلیس ، مجله بانکی و دارایی ، 34 (3) ، صص 667-680.

برای هشدارهای ایمیل ثبت نام کنید

مطالب موجود در این صفحه منوط به حق چاپ است و استفاده از آنها منوط به شرایط و ضوابط مندرج در اخطار حق چاپ و سلب مسئولیت است.© بانک مرکزی استرالیا ، 2001-2023. کلیه حقوق محفوظ است. بانک ذخیره استرالیا از مردمان جزایر بومی و تورس تنگه استرالیا به عنوان متولیان سنتی این سرزمین تصدیق می کند و ارتباط مداوم آنها با کشور را تشخیص می دهد. ما احترام خود را به بزرگان آنها ، گذشته و حال می پردازیم.