نقدینگی مداخله

مداخلات غیرقانونی بانک مرکزی در بازارهای ارزی و اوراق بهادار ، نقدینگی پول پایه را به طور مستقل از تقاضا افزایش می دهد. بنابراین ، آنها اساساً بر قیمت پول همه دارایی ها تأثیر می گذارند. از آنجا که سیاست های مداخله اغلب پایدار هستند ، روند گزارش شده پیش بینی کننده معتبر اثرات آینده است. اگر بازارها به طور کامل اطلاعات کلان کارآمد نباشند ، روند نقدینگی مداخله نسبی پایدار ، متمایز بیشتر از بانکهای مرکزی کمتر حامی ، پیش بینی کننده قابل قبول عملکرد نسبی آینده دارایی ها در مناطق مختلف ارز هستند. در واقع ، شواهد تجربی نشان می دهد که روندهای گذشته نقدینگی مداخله تخمین زده شده به پیش بینی عملکرد نسبی آینده آینده شاخص سهام ، موقعیت های مدت طولانی سهام و مواضع FX در سراسر کشورها کمک می کند.

پست زیر بر اساس تحقیقات اختصاصی ماکروسینورگ است.

برخی از پیوندها برای دسترسی به داده ها و مستندات به وب سایت J. P. Morgan Markets مراجعه می کنند و به اعتبار کاربر نیاز دارند. با این حال ، پیوندها برای درک محتوای پست لازم نیست.

اصول اولیه مداخله و نقدینگی بانک مرکزی

عملیات بازار آزاد بانکهای مرکزی با بانکهای تجاری می تواند به شکل عملیات بازپرداخت (اغلب توافق نامه های خرید مجدد) و خریدهای آشکار اوراق بهادار خصوصی ، دولت یا بانک مرکزی انجام شود. دومی می تواند فرقه های داخلی یا خارجی داشته باشد. عملیات بازار آزاد به طور معمول با هدف تأثیرگذاری بر قیمت بازار ، مانند نرخ بهره یا نرخ ارز ، یا تنظیم پایه پولی موجود در سیستم مالی ایجاد می شود. پایگاه پولی مبلغ سپرده های بانکی تجاری در بانک مرکزی و ارز محلی در گردش در خارج از بانک مرکزی و خزانه داری است. اگر بانک مرکزی دارایی را از بخش مالی خصوصی خریداری کند ، این معامله به تنهایی ، با قیمت خرید توافق شده ، پایه پولی را جمع می کند. از لحاظ تئوریکی و تجربی ، پایگاه پولی تأثیر مثبتی بر اعتبار ، اهرم و تورم در یک اقتصاد دارد. بنابراین ، پایه پولی به طور مستقیم و غیرمستقیم بر قیمت دارایی های مالی تأثیر می گذارد.

اندازه مداخلات بانک مرکزی در دهه های گذشته بسیار زیاد شده است. با افزایش جریان های سرمایه بین المللی و بازارهای نوظهور در دهه 1990، بانک های مرکزی در اقتصادهای کوچکتر و در حال توسعه در بازارهای ارز خارجی فعال تر شده اند و ذخایر ارزی خود را افزایش داده اند، که معمولاً دارایی های با درآمد ثابت دلار و سایر دارایی های ارز ذخیره سازی هستند. ذخایر ارزی جهانی از کمتر از 1. 4 تریلیون دلار در سال 1995 به بیش از 12. 9 تریلیون در پایان سال 2021 افزایش یافت (نمودار اینجا). علاوه بر این، پس از بحران مالی بزرگ 2008-2009، برنامه های خرید دارایی در مقیاس بزرگ و عملیات ویژه بازار آزاد در کشورهای بزرگ توسعه یافته منجر به گسترش شدید اوراق بهادار در ترازنامه بانک های مرکزی به میزان بیش از 12 تریلیون دلار شده است.

همه برنامه های مداخله و خرید دارایی پایه پولی را افزایش نمی دهند. برخی از این تراکنش ها «استریل شده» هستند، یعنی بانک مرکزی تأثیر آن بر پایه پولی را از طریق معاملات دیگر خنثی می کند. تمرکز این پست بر مداخلات استریل نشده بانک مرکزی است، جایی که هم دارایی ها و هم بدهی های پولی پایه بانک های مرکزی در یک جهت تغییر می کنند.

نقدینگی مداخله ای چگونه به پیش بینی بازده بازار کمک می کند

به عقیده بسیاری از اقتصاددانان، گسترش پایه پولی همراه با خرید دارایی های بانک مرکزی (مداخله غیراستریل نشده) از چند جهت بر قیمت های بازار تأثیر می گذارد:

• نقدینگی را در سیستم مالی محلی افزایش می دهد ("اثر نقدینگی")
• قیمت نسبی اوراق بهادار یا قرارداد خریداری شده را افزایش می دهد («اثر تعادل پرتفولیو»)، تا جایی که دارایی های مختلف جایگزین کاملی نیستند و تأثیر آن بر عرضه و تقاضا قابل توجه است.
• این نشان دهنده نیات بانک مرکزی است ("اثر سیگنالینگ").

همه این اثرات نشان می دهد کهافزایش غیرمنتظره نقدینگی مداخله ای باید تأثیر مثبت همزمان بر قیمت ارز داخلی اوراق بهادار داخلی و ارز خارجی داشته باشد.. بنابراین، بازارها اعلامیه ها و معاملات واقعی بانک مرکزی را دنبال می کنند و معمولاً زمانی که غافلگیری ها در سمت انبساط قرار دارند، افزایش می یابند.

متأسفانه، نه اطلاعیه های بانک مرکزی (که شامل نکات و اطلاعات درز می شود) و نه تراکنش های آنها به عنوان مجموعه داده های بلادرنگ برای معاملات الگوریتمی در دسترس نیستند. با این حال، بانک های مرکزی ترازنامه های خود را با تاخیر انتشار نسبتاً کوتاه منتشر می کنند.از آمار ترازنامه می توان اندازه مداخلات استریل شده و غیراستریل شده اخیر را تخمین زدبشردر حالی که معاملات قبلاً اتفاق افتاده است ، داده های ترازنامه هنوز هم اطلاعات مهم و قابل معامله را اضافه می کنند:

• ترازوعملیات مخفی را فاش کنیددر بازاری که تبلیغات قبلی نداشت.
• ترازنامه اجازه می دهدادغام کلیه معاملات بانک مرکزی به روشی قابل مقایسهدر مناطق ارزی.
• ترازنامه ها امکان شناسایی را فراهم می کنندروندهای میان مدت در نقدینگی مداخله که مربوط به فشارهای مداوم اقتصادی است، مانند خطر تورم یا عدم تعادل خارجی.

این نوع اطلاعات ممکن است به عنوان اطلاعیه های مداخله ، عناوین را به دست نیاورد ، اما آنها هنوز هم می توانند تصمیمات تخصیص استراتژیک را در یک کلاس دارایی به سمت بازارهایی هدایت کنند که در آن انتظار می رود که عرضه نقدینگی مداخله برای مدتی قوی تر باشد.

محاسبه و توضیحات یک مجموعه داده کوانتومی

در اینجا ما گسترش نقدینگی مداخله را به عنوان تغییر در پایه پولی ناشی از عملیات بازار آزاد بانک مرکزی تعریف می کنیم. شاخص های اطلاعاتی در زمان واقعی گسترش نقدینگی مداخله در سیستم کوانتانی Macrosynergy J. P. Morgan (JPMAQS) در دسترس است. نمایش سری زمانیدر پایان هر روز آخرین داده های موجود در مورد فعالیت بانک مرکزی به طور رسمی منتشر شده است، صرف نظر از فرکانس انتشار واقعی و دوره مشاهده. بنابراین ، آنها با گذشت زمان وضعیت اطلاعات عمومی را نشان می دهند. این باعث می شود این سریال برای پشتوانه واقع گرایانه و - به طور کلی - برای تجزیه و تحلیل ارزش اطلاعات داده های مداخله با توجه به بازده های بعدی مناسب باشد.

در JPMAQS INTERPORATION INTERVITION EXPANSION برآوردی از میزان اضافه شدن پایه پولی برای یک دوره گزارش شده به عنوان نتیجه مداخلات ارزی ، عملیات بازپرداخت ویژه و برنامه های خرید دارایی در مقیاس بزرگ است. از آنجا که ترازنامه معاملات خاص را ثبت نمی کند ، این باید از موقعیت های کل تخمین زده شود. به طور مشخصفرض بر این است که اگر مبلغ حسابهای مداخله (ذخایر FX ، عملیات repo بلند مدت و حساب های خرید ویژه) در سمت دارایی ترازنامه و پایه پولی در سمت مسئولیت افزایش یافته باشد ، نقدینگی مداخله گسترش یافته است.بشردر صورت کاهش هر دو نوع موقعیت ، نقدینگی مداخله فرض می شود که کاهش یافته است. اگر حساب های مداخله و پایه پولی در جهت های مخالف تغییر کرده اند ، مقدار صفر به دوره مشاهده داده می شود.مقدار تخمین زده شده مداخله کوچکتر از [i] تغییر مطلق حسابهای مداخله و [ii] تغییر مطلق پایگاه پولی استبشربرای جزئیات بیشتر به اسناد JPMAQS مراجعه کنید. در تجزیه و تحلیل زیر تمرکز بر تغییرات در 3 و 6 ماه گذشته به عنوان ٪ از تولید ناخالص داخلی سالانه اسمی تخمین زده شده است.

نمودارهای زیر ویژگی های اساسی نقدینگی مداخله را از سال 2000 برای 26 کشور در نظر گرفته شده در تحلیل های زیر نشان می دهد. سه ویژگی قابل توجه است.

اول ،بالاترین نرخ متوسط رشد نقدینگی مداخله به عنوان ٪ تولید ناخالص داخلی در کشورهایی مشاهده شده است که خطرات تورم جدی تری را تجربه کرده انددر طول دوره نمونه ، مانند سوئیس ، ژاپن ، منطقه یورو و تایوان.

دومین،گسترش نقدینگی مداخله یک فرآیند صاف نیست بلکه در معرض سنبله های فراوان و نوسانات بزرگ استبشراین به طرز ماهرانه ای منعکس کننده تغییرات در شرایط بازار (مانند بحران های مالی) ، معاملات در مقیاس بزرگ و تغییر سیاست است.

سوم ، بسیاری از کشورها "فصول" چند ساله گسترش نقدینگی مداخله را به نمایش گذاشته اند ، که به طرز موجهی در پاسخ به مدیریت نرخ ارز ، اهداف سیاست های پولی داخلی و برنامه های پشتیبانی از بازار وجود دارد. این مهم است و به این معنی است کهروندهای گذشته برخی از اطلاعات را برای روندهای آینده مورد انتظار حمل می کنندبشرهمبستگی بین روندهای 3- یا 6 ماهه گذشته و آینده با ضریب 20-25 ٪ بسیار قابل توجه بوده است.

یک سیگنال معاملاتی برای موقعیت های نسبی

در بندهای زیر شواهد اساسی در مورد تأثیر روند نقدینگی مداخله در بازده دارایی کلان بعدی گزارش شده است.تمرکز روی قدرت پیش بینی کننده روند نقدینگی نسبی در مناطق ارزی استدر مورد عملکرد نسبی موقعیت ها در بازارها. عملکرد نسبی برای تجزیه و تحلیل تجربی مناسب تر است زیرا عملکرد بازار جهت دار تحت سلطه عوامل جهانی است و برای روند بازار جهانی فقط نقدینگی مداخله بزرگترین بانکهای مرکزی واقعاً مهم است. درتأثیر سیاست های بانکهای مرکزی کوچکتر فقط در عملکرد نسبی بازار قابل تجزیه و تحلیل است.

درموقعیت های مورد نظر ، آینده شاخص سهام عدالت ، موقعیت های کالیبره شده سهام (معاملات "طولانی مدت") و موقعیت های FX Forward استبشربرای این مواضع مقدمات نظری روشنی در مورد تأثیر جهت گسترش نقدینگی مداخله غیرقابل پیش بینی وجود دارد:سهام عدالت و معاملات طولانی مدت از رشد نقدینگی قوی تر بهره مند می شود ، در حالی که ارزش ارز محلی باید تضعیف شود. در مقابل، تأثیر افزایش نقدینگی مداخله ای بر اوراق با تاریخ طولانی تر یا سوآپ های نرخ بهره مبهم است: نقدینگی بیشتر بازار حمایت کننده است، اما نگرانی های افزایش تورم ممکن است این سود را جبران کند.

برای همه تحلیل ها،ما عمدتاً بر گسترش نسبی نقدینگی مداخله ای در گزارش شش ماهه گذشته به عنوان درصد تولید ناخالص داخلی در مقابل میانگین این نرخ در همه حوزه های ارزی تمرکز می کنیم.که قراردادهای مربوطه برای آن معامله می شود. این بدان معناست که برای سبد معیار نسبی هر دو ویژگی (متغیرهای توضیحی) و اهداف (متغیرهای توضیح داده شده) همه حوزه های ارزی واجد شرایط به طور مساوی وزن داده می شوند.

بازده حقوق صاحبان سهام کشور نسبی

ما قدرت پیش بینی نقدینگی مداخله ای بر بازده شاخص سهام کشور را نسبت به بازده یک سبد بین المللی گسترده از 16 حوزه ارزی با بازارهای نقد بررسی می کنیم. این بازده به ارزهای محلی مربوطه است. فرضیه این است که - همه چیزهای دیگر برابر است - قیمت سهام محلی در مناطق ارزی با گسترش نقدینگی سریع تر باید عملکرد بهتری داشته باشد. موقعیت هر کشور در ابتدای هر ماه برای انطباق با هدف نوسان سالانه 10 درصدی مورد انتظار قرار گرفته است تا ریسک موقعیت مبتنی بر حجم را در بازارهای توسعه یافته و نوظهور قابل مقایسه کند.

کشورها یا مناطق ارزی که برای این تحلیل مناسب هستند، یعنی مجموعه داده های مناسب را ارائه می دهند، عبارتند از:

• استرالیا، کانادا، منطقه یورو، ژاپن، سوئد، سوئیس، بریتانیا و ایالات متحده در جهان توسعه یافته، و
• هند، کره، مکزیک، لهستان، سنگاپور، تایوان، تایلند و آفریقای جنوبی در جهان نوظهور.

همانطور که توسط نظریه انتظار می رود،طی 20 سال گذشته، نرخ های انبساط نقدینگی مداخله ای نسبی 6 ماهه، قدرت پیش بینی مثبتی را برای بازده ماهانه شاخص سهام کشور نسبت به یک سبد، با احتمال تقریباً 99 درصد معنادار نشان داده است..

دقت و دقت متعادل برای پیش بینی عملکرد نسبی صحیح 50. 6-50. 7 درصد بوده است که بزرگ نیست، اما برای سیگنال موقعیت یابی نسبی با 192 تجارت مستقل ضمنی در سال (16 کشور و 12 ماه) ارزشمند است.

یک استراتژی تجاری مصور ساده مبتنی بر نقدینگی مداخله به تنهایی می تواند موقعیت های نسبی شاخص سهام را مطابق با نمره Z محدود از گسترش نقدینگی مداخله نسبی در ابتدای هر ماه بدست آورد. پیش از هزینه های معامله ، چنین استراتژی در طی 20 سال گذشته به طور متوسط شارپ 0. 3-0. 4 به دست می آورد و نسبت مرتب سازی در حدود 0. 5. این تولید ارزش متوسط است اما نیازی به بهینه سازی ندارد و از سال 2007 از نظر منطقی سازگار بوده است. علاوه بر این ، PNL ساده لوح با بازده S& P500 همبستگی منفی داشت. این نشان می دهد که ارزش تخصیص نسبی مبتنی بر نقدینگی مداخله می تواند به یک موقعیت گسترده بین المللی بین المللی افزودنی باشد. به عبارت ساده ،طی دو دهه گذشته نقدینگی مداخله به عنوان یک اصل خوب برای تقویت عملکرد صندوق سهام بر اساس تخصیص در مناطق ارزی بوده است.

معاملات طولانی مدت کشور نسبی

یک روند نقدینگی نسبی قوی همچنین باید از عملکرد نسبی موقعیت های "مدت طولانی" در مدت زمان افزایش ارزش سهام ریسک کالیبره شده بهره مند شود. دلیل این امر این است که بازارهای محلی باید به طور گسترده از تأمین نقدینگی بهره مند شوند. مواضع "طولانی مدت" با هدف این است که ریسک مبتنی بر نوسانات برابر در برابر سهام و قرار گرفتن در معرض مدت زمان ، از همبستگی منفی بین دو پا تجارت در مواقعی که شوک های اقتصادی واقعی و سیاست های بانک مرکزی مسکونی حاکم هستند ، بهره مند شود (مشاهده پست در اینجا). به طور خاص ، در اینجا بازده "طولانی مدت" بر اساس 10 ٪ موقعیت های هدفمند با هدف نوسانات در آینده اصلی شاخص سهام محلی و 5 سال تعویض نرخ سود 5 ساله محاسبه شده است. تجزیه و تحلیل برای همان 16 منطقه ارزی که برای تجزیه و تحلیل سهام بالا استفاده شده است انجام شده است.

در مورد موقعیت های سهام نسبی ،همبستگی نقدینگی مداخله نسبی با عملکرد نسبی بعدی معاملات "طولانی مدت" مثبت و معنادار بوده است. احتمال اهمیت بیش از 99 ٪ بوده است.این رابطه حتی در فرکانس سه ماهه حتی واضح تر و قوی تر نشان می دهد ، نشان می دهد که سیگنال های نقدینگی پایدار هستند.

این رابطه حتی در فرکانس سه ماهه حتی واضح تر و محکم تر نشان می دهد ، و نشان می دهد که سیگنال های نقدینگی طی ماه های زیادی پایدار هستند.

دقت متعادل پیش بینی های بازده نسبی ماهانه 50. 7 ٪ بوده است ، تقریباً مشابه بازده سهام نسبی. با 192 معاملات مستقل در سال ، این به اندازه کافی برای تولید ارزش قابل توجه است.

PNL طولانی مدت نسبی عمومی بر اساس نمرات Z از روند نقدینگی نسبی می تواند نسبت شارپ متوسط 0. 3 و نسبت سرتالان 0. 4 را قبل از هزینه های معامله ایجاد کند. با این حال ، در مورد سهام نسبی PNL ، همبستگی با معیارهای سهام جهانی تقریباً صفر یا کمی منفی بوده است ،روند نقدینگی مداخله سیگنال مفیدی برای تخصیص "طولانی مدت" در مناطق ارزی بوده است.

بازگشت نسبی FX

برخلاف دارایی های محلی ،تأثیر گسترش نقدینگی مداخله نسبتاً قوی بر بازده نسبی ارز محلی باید منفی باشدبشردر اینجا ما [A] از بازده ماهانه FX به جلو از ارز محلی کشورهای کوچکتر در برابر معیارهای طبیعی (دلار آمریکا برای بیشتر و سبد یورو یا یورو/دلار برای برخی از اروپایی ها استفاده می کنیم) و [b] از این بازده ها برای 10 ٪ حجم هدف استفاده می کندموقعیت ها در مقابل یک سبد با وزن یکسان از چنین موقعیت هایی برای رسیدن به بازده نسبی عمومی.

تجزیه و تحلیل تأثیر نقدینگی مداخله برای 22 منطقه ارزی زیر با ارزهای عمدتاً قابل تبدیل و نرخ ارز انعطاف پذیر انجام شده است:

• استرالیا ، کانادا ، ژاپن ، نیوزیلند ، نروژ ، سوئد ، سوئیس و انگلیس در جهان توسعه یافته و
• شیلی ، کلمبیا ، جمهوری چک ، مجارستان ، هند ، اندونزی ، اسرائیل ، کره ، مکزیک ، لهستان ، رومانی ، تایوان ، تایلند ، ترکیه و آفریقای جنوبی در دنیای نوظهور.

همانطور که انتظار می رفت ،همبستگی بین روند نقدینگی مداخله نسبی و بازده نسبی در طول دوره های محلی منفی بوده است ، البته کوچکتر از دارایی های محلی و تنها با 96 ٪ احتمال اهمیت.

همچنین،اقدامات دقت پیش بینی های جهت صحیح معاملات نسبی در 50. 2-50. 5 ٪ کمتر بوده است.آنها به ویژه برای دوره های برگشت کوتاه تر ، یعنی 50. 7 ٪ برای روند نقدینگی 3 ماهه بالاتر بودند ، که نشان می دهداثرات بازار FX ممکن است متفاوت و کوتاه مدت باشد.

با این حال ، حتی با نسبت دقت پایین تر ، تعداد زیادی از معاملات مستقل از نظر مفهومی در سال (264 اگر همه ارزها مایع و قابل تبدیل باشند) منجر به تولید PNL بالاتر در FX برای 20 سال گذشته نسبت به سهام نسبی و طولانی مدت شده است.-ترادهامیانگین نسبت شارپ برای PNL بر اساس سیگنال های ساده Z با بازگرداندن ماهانه 0. 4-0. 5 قبل از هزینه های معامله و نسبت Sortino نزدیک به 0. 7 بوده است. همبستگی با S& P500 نزدیک به صفر بوده است. این نشان می دهد کهروند نقدینگی مداخله نسبی مبنای معتبری برای یک استراتژی ارزش نسبی FX است.