مروری بر ابزارها و استراتژی های مدیریت ریسک FX

معاملات که با ارزهای مختلفی روبرو می شوند ، به طور طبیعی خطر اضافی نوسانات ارزی را به همراه می آورد - یکی از خطرات بسیاری که یک شرکت در بازارهای بین المللی فعالیت می کند باید تصدیق کند و به طور فعال با آن برخورد کند. در واقع ، برای شرکت هایی که در مرزهای ملی ، چه از طریق شرکتهای تابعه منطقه ای و چه با مشتری در جغرافیای مختلف ، خطرات ارزی (FX) می توانند - در صورت عدم برخورد با کارآمد - فشار قابل توجهی را بر سلامت مالی یک شرکت ایجاد کنند.

معاملات که با ارزهای مختلفی روبرو می شوند ، به طور طبیعی خطر اضافی نوسانات ارزی را به همراه می آورد - یکی از خطرات بسیاری که یک شرکت در بازارهای بین المللی فعالیت می کند باید تصدیق کند و به طور فعال با آن برخورد کند. در واقع ، برای شرکت هایی که در مرزهای ملی ، چه از طریق شرکتهای تابعه منطقه ای و چه با مشتری در جغرافیای مختلف ، خطرات ارزی (FX) می توانند - در صورت عدم برخورد با کارآمد - فشار قابل توجهی را بر سلامت مالی یک شرکت ایجاد کنند. خوشبختانه ، انواع ابزارها و استراتژی های مدیریت ریسک FX با توجه به جهانی شدن بازارها توسعه یافته اند و بخش های خزانه داری و دارایی با استفاده بیشتر و بیشتر در برخورد با خطرات ذاتی معاملات بین المللی استفاده می کنند.

در حالی که ابزارها و ابزارهای زیادی در دسترس برای مدیریت یک شرکت وجود دارد ، به صورت جداگانه یا به عنوان بخشی از یک بستر مناسب که در آن تعدادی از ابزارها به صورت جمعی استفاده می شود ، ارزیابی ریسک باید به عنوان بخشی از ارزیابی ریسک شرکت و تغییر اشتها برای متفاوت ادامه یابد. انواع خطر. اما اساساً ، توانایی یک شرکت در استفاده از ابزارهای محافظت از ارز و بهینه سازی جایگاه خود در بازار بین المللی در حالی که پیش بینی های موفقیت آمیز نرخ ارز را تعیین می کند ، موفقیت آن را تعیین می کند. تعدادی بازار و استراتژی وجود دارد که یک شرکت وارد خواهد شد.

یکی از روشهای تعیین شده برای کاهش ریسک ارز ، ورود به یک قرارداد ارزی رو به جلو است. اگرچه رو به جلو مختص معاملات ارزی نیست - آنها اغلب بین نهادها در تبادل نرخ بهره و سایر دستگاه های مالی استفاده می شوند - آنها مدت هاست که به عنوان استراتژی های مفید برای محافظت از ارز پذیرفته شده اند. در ساده ترین شرایط خود ، یک قرارداد رو به جلو یک قرارداد منحصر به فرد و سفارشی است که توسط دو نهاد توافق شده است تا مبلغ مشخصی از ارز را با نرخ مشخص مبادله در تاریخ آینده خریداری یا بفروشند. در صورت نیاز به مبلغ مشخصی از ارز برای پرداخت معامله اصلی تجارت دیگر در یک زمان مشخص در آینده ، یک شرکت در این نوع توافق نامه استفاده خواهد کرد و نگرانی در مورد ارزش نوسان آن ارز دارد. قراردادهای رو به جلو در مبادله معامله نمی شوند و به ابزارهای بدون نسخه (OTC) گفته می شود. از آنجا که آنها در مبادله معامله نمی شوند ، آنها میزان ریسک طرف مقابل را افزایش می دهند - این خطر که نهاد طرف دیگر معامله مایل نباشد یا قادر به تحقق سمت توافق خود باشد.

برای کاهش ریسک طرف مقابل ، یک شرکت ممکن است مایل به ورود به بازار آینده باشد. در اینجا ، قراردادهای استاندارد در مبادله معامله می شوند ، جایی که صدها محصول مختلف به طور مداوم در حال باز شدن ، تبادل و منقضی شدن هستند - ارائه یک شرکت با گزینه های متناسب با نیازهای آن. صرافی ها خطر کمتری دارند زیرا آنها دارای طیف گسترده ای از مشتریان ، اعضا ، سیستم های پاکسازی خانه هستند و با روش ها و آزمایش های مدیریت ریسک خود کاملاً تنظیم می شوند. بازارهای آینده ارز هر دو برای اهداف سوداگرانه و به عنوان مکانیسمی برای محافظت از ارز استفاده می شود و پس از برقراری قرارداد به آنجا ، یک تعهد رسمی برای همه اشخاص درگیر برای خرید یا فروش با شرایط گمانه زنی شده در قرارداد انجام می شود.

این جایی است که قراردادهای گزینه ها برای بسیاری از نهادها با هدف کاهش خطر ارزی به یک گزاره فوق العاده جذاب تبدیل می شوند. این قراردادها بر این اساس کار می کنند که اگرچه نهادها موافقت کرده اند که در آینده مبلغ مشخصی از ارز را با نرخ معین مبادله کنند ، اما نهاد یک طرف توافق نامه موظف به انجام این کار است: این گزینه را برای دیدن داردقرارداد از طریق یا به طور مؤثر آن را لغو می کند. این امر به این طرف اختیاری را می دهد تا از طریق قرارداد ببیند و ارز را با نرخ تعیین شده در نظر بگیرد ، یا در صورتی که نرخ ارز آن با آنچه در توافق نامه گزینه بیان شده است ، برای آن ارز وارد بازار شود. موارد دیگری وجود دارد که باید هنگام ورود و خروج از قرارداد گزینه ها - مانند لغو و قیمت اعتصاب - در نظر بگیرید ، اما انعطاف پذیری آن شرکت ها به ویژه برای مدیران خزانه داری و ریسک جذاب است.

در هر یک از این مکانیسم ها ، شرکت ها با توجه به حجم سازمان ها که مایل به ورود به بازارهای ارزی هستند ، به منظور کاهش خطرات FX ، طیف گسترده ای از گزینه ها را در چه کسانی برای مقابله با آنها دارند. در فضای OTC ، بنگاههای بزرگ مرتباً در بین خود قراردادهایی وارد می کنند ، و دیدن شرکت ها در صنایع مشابه یا منافع تجاری که وارد توافق نامه های پرچین ارز می شوند ، غیر معمول نیست. شرکت های کارگزاری متنوعی وجود دارد که با این فرآیند کمک و واسطه می کنند ، و همچنین شرکت های مشاوره مدیریت ریسک - مانند Chatham Financial - در بازار برای ایجاد و توسعه راه حل های محافظت از ارز تأسیس شده اند. به طور جداگانه حجم سرمایه گذاران سوداگرانه فردی طی چند سال گذشته به طور قابل توجهی افزایش یافته است ، با افزایش سیستم عامل های اینترنتی که راه حل های معاملاتی ارز را ارائه می دهند. این هم نوسانات و هم نقدینگی را به بازار اضافه می کند.

مدیریت مرزی

با افزایش معاملات FX طی چند سال گذشته ، بازارهای مالی توسط تنظیم کننده ها مورد بازرسی گسترده تر قرار گرفته اند. در ایالات متحده ، تعدادی از نهادها مسئولیت نظارت بر بازارها ، از کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC) ، گرفته تا کمیسیون معاملات آینده کالا (CFTC) و انجمن ملی آینده (NFA) را بر عهده دارند. در انگلستان ، سازمان رفتار مالی (FCA) چشم به مسائل مربوط به دستکاری در بازار و تجارت غیرقانونی و در اروپا ، اوراق بهادار و اوراق بهادار اروپا (ESMA) ، در سطح اتحادیه اروپا برای به روزرسانی کشورهای عضو ایجاد می کند. در مورد تغییرات در بازار. هر حوزه قضایی تنظیم کننده مالی خود را مسئول بازارهای FX دارد ، اما در صورت بروز سوء استفاده از بازار در حوزه های قضایی در تعیین اینکه کدام تنظیم کننده باید نظارت بر اختلاف را بر عهده داشته باشد ، می تواند مشکلات ایجاد شود.

سیستم عامل های OTC و مبتنی بر مبادله گزینه های زیادی را برای مدیران خزانه داری و امور مالی در کاهش خطرات FX ارائه می دهند ، و راه حل های کوتاه مدت را ارائه می دهند که به بنگاه ها امکان می دهد پروفایل های ریسک خود را تغییر داده و با اطمینان بیشتری عمل کنند. تنظیم محصولات ارائه شده در این بازارها بیشتر به این اطمینان می افزاید و جهت و درجه ای از کنترل سیستم های موجود و همچنین راهنمایی برای شرکت کنندگان در بازار را فراهم می کند. با این حال ، در حالی که این بازارها اصلاحات کوتاه مدت در مورد نوسانات ارزی را در مورد معاملات ارائه می دهند ، سایر ملاحظات استراتژیک دیگری وجود دارد که یک شرکت باید هنگام ورود و خروج از جغرافیای مختلف و رژیم های مالی در نظر داشته باشد.

در طول مدت میان مدت و بلند مدت ، مدیران امور مالی و خزانه داری باید دائماً به دنبال داخلی باشند ، در تغییر جهت شرکت های شرکت و همچنین تغییر در چشم انداز اقتصادی در حوزه های قضایی که در آن فعالیت می کند. تعدیل قیمت کالاها و خدمات در مناطق مقایسه ای باید در نظر داشته باشد و چه مقدار خطر ایجاد می شود به ارز که این ابزارها در آن تولید می شوند. واریانس و کواریانس ارتباط بین این و ارز که در آن فرق می شود ، در مورد چگونگی شرکت مایل به تنظیم بازده خود و استراتژی های محافظت کننده بسیار مهم خواهد بود. علاوه بر این ، فرکانس تغییرات در این پیوندها برای مقابله با نوسانات باید ارزیابی شود.

محل بازارهایی که یک شرکت در آن انتخاب و توزیع کالاها و خدمات را انتخاب می کند ، هنگام ارزیابی قرار گرفتن در معرض بسیار مهم است. تنظیم کننده های برخی از کشورها برنامه های پایدار و بلند مدت برای ارزهای خود دارند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است سابقه مداخله برای رونق سیاسی و اقتصادی خود داشته باشند. به عنوان مثال ، هر حوزه قضایی نگرش خاص خود را نسبت به تعیین نرخ بهره دارد ، که تأثیر عمیقی بر نرخ تورم و نوسانات در نرخ ارزهای مختلف دارد. مسائل پیچیده ، اگر یک شرکت کالاها یا خدمات را به یک ارز به یک دفتر ماهواره در حوزه قضایی دیگر برای تولید وارد کند ، سپس گزارش های مالی را در یک دفتر مرکزی به ارز سوم تهیه می کند ، مدیران خزانه داری و ریسک مالی شرکت دارای یک لایه اضافی از تعدیل برای تعدیل هستندبسازد.

بسته به مزایای استراتژیک یک شرکت و اشتها برای به دست آوردن قدرت بیشتر قیمت گذاری ، این موضوعات در ارزیابی های خود از جایی که تصمیم می گیرد برای پایه گذاری خود باشد ، بسیار مؤثر خواهد بود.< Span> محل بازارهایی که یک شرکت در آن انتخاب و توزیع کالاها و خدمات را انتخاب می کند ، هنگام ارزیابی قرار گرفتن در معرض بسیار مهم است. تنظیم کننده های برخی از کشورها برنامه های پایدار و بلند مدت برای ارزهای خود دارند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است سابقه مداخله برای رونق سیاسی و اقتصادی خود داشته باشند. به عنوان مثال ، هر حوزه قضایی نگرش خاص خود را نسبت به تعیین نرخ بهره دارد ، که تأثیر عمیقی بر نرخ تورم و نوسانات در نرخ ارزهای مختلف دارد. مسائل پیچیده ، اگر یک شرکت کالاها یا خدمات را به یک ارز به یک دفتر ماهواره در حوزه قضایی دیگر برای تولید وارد کند ، سپس گزارش های مالی را در یک دفتر مرکزی به ارز سوم تهیه می کند ، مدیران خزانه داری و ریسک مالی شرکت دارای یک لایه اضافی از تعدیل برای تعدیل هستندبسازد.